Lista wszystkich obiektów. Kliknij na jeden z nich, aby przejść do karty obiektu. Tematy umożliwiają selekcję eksponatów według kategorii pojęciowych. Po prawej stronie możesz zmienić ustawienie widoku listy.

Poniższe zestawienie ukazuje powiązanie między eksponatami w sposób niestandardowy. Punkty oznaczają eksponaty, a łączące je linie to powiązania między nimi według wybranych kategorii.

Wpisz daty krańcowe do okienek, aby wybrać interesujący Cię okres na osi czasu.

Wyświetlenia: 3449
(Głosy: 3)
Średnia ocena to 5.0 gwiazdek z 5.
Wydruk metryczki
Wydruk opisu

W klasyfikacji meteorytów Vaca Muerta  należy do niewielkiej grupy meteorytów żelazno-kamiennych, tzw. mezosyderytów. Mezosyderyty są meteorytami zawierającymi zarówno komponenty kamienne, jak i żelazne. Metal nie stanowi tu połączonej i nieprzerwanej struktury, lecz występuje w postaci większych i mniejszych fragmentów żelaza meteorytowego wtopionych w masę minerałów krzemianowych.

Więcej

W klasyfikacji meteorytów, Vaca Muerta należy do niewielkiej grupy meteorytów żelazno-kamiennych, tzw. mezosyderytów. Mezosyderyty są meteorytami zawierającymi zarówno komponenty kamienne, jak i żelazne. Metal nie stanowi tu połączonej i nieprzerwanej struktury, lecz występuje w postaci większych i mniejszych fragmentów żelaza meteorytowego wtopionych w masę minerałów krzemianowych.
Meteoryt o wadze 20 kg został znaleziony w roku 1861 na pustyni Atacama (Chile) w pobliżu wąwozu Vaca Muerta. Nazwa wąwozu — „martwa krowa” — została meteorytowi nadana przez Ignacego Domeykę (1802–1889) — mineraloga i geologa działającego w Chile, który zbadał go jako pierwszy. Na pustynię Atacama spadły także inne meteoryty żelazno-kamienne — pallasyty Imilac, również znajdowane przez Domeykę.
Do kolekcji trafił w roku 1884 jako dar Ignacego Domeyki. Został przekazany osobiście, podczas pobytu Ignacego Domeyki w Krakowie, kiedy to Domeyko odwiedził bibliotekę i gabinety krakowskiej Akademii Umiejętności, o czym wspomina w tomie V swoich pamiętników, które ukazały się drukiem we Wrocławiu, w latach 1962–1963.
Zachowała się również oryginalna skrzynia, w której okaz wraz z drugim meteorytem zostały przywiezione do Polski.

Przeczytaj więcej o meteorytach na stronie Polskiego Towarzystwa Meteorytowego.
Zobacz biżuterię z meteorytu odnalezioną w Częstochowie podczas badań archeologicznych grobów z wczesnej epoki żelaza (ok. 1200-450 lat p.n.e.). 

Opracowanie: Muzeum Geologiczne Instytutu Nauk Geologicznych PAN, © wszystkie prawa zastrzeżone

Mniej

Kosmiczny pył...

Co roku na Ziemię spada około miliona ton materii kosmicznej, nie tylko w postaci meteorytów, które w rzeczywistości stanowią znikomy procent spadków, ale przede wszystkim pyłów kosmicznych. Ich ślady odnajdywano także w Małopolsce, między innymi w pokładach soli z Wieliczki.

Więcej

Co roku na Ziemię spada około miliona ton materii kosmicznej, nie tylko w postaci meteorytów, które w rzeczywistości stanowią znikomy procent spadków, ale przede wszystkim pyłów kosmicznych. Ich ślady odnajdywano także w Małopolsce, między innymi w pokładach soli z Wieliczki.
Postępujące zanieczyszczenie powietrza utrudnia badanie pyłów materii kosmicznej, ponieważ coraz trudniej jest wyseparować je od tych, które stanowią produkt uboczny działalności przemysłowej człowieka.
Można jednak wykonać proste doświadczenie – rozpuścić w wodzie sól kamienną i spróbować przyłożyć do powstałego osadu magnes – w drobinkach, które do niego przylgną, można rozpoznać kulki kosmicznego pyłu – ślady pozaziemskiej materii.

Opracowanie: Anna Berestecka (Redakcja WMM),
Licencja Creative Commons

 Ten utwór jest dostępny na licencji Creative Commons Uznanie autorstwa 3.0 Polska.

Bibliografia:
Andrzej Manecki, Meteoryty, pyły kosmiczne i pyły księżycowe, Warszawa–Kraków 1975.

Mniej

Jeśli zobaczysz spadający meteoryt – instrukcja obsługi…

Idąc za radami prof. Andrzeja Maneckiego, wybitnego kosmologa i znawcy meteorytów, przedstawiamy krótki instruktaż, do którego mogą się zastosować szczęśliwcy będący świadkami spadku materii kosmicznej. 

Więcej

Idąc za radami prof. Andrzeja Maneckiego, wybitnego kosmologa i znawcy meteorytów, przedstawiamy krótki instruktaż, do którego mogą się zastosować szczęśliwcy będący świadkami spadku materii kosmicznej:
– należy zapamiętać swoje położenie i określić kierunek spadku,
– wystarczy odliczać sekundy, jakie upłyną od zauważenia obiektu do jego spotkania z Ziemią,
– jeśli uda się dotrzeć na miejsce, można od razu przystąpić do badania obiektu, bez obaw o poparzenie (meteoryty stygną bardzo szybko),
– należy określić położenie kanału, jaki powstał w miejscu spadku (prosty lub skośny),
– warto zapisać wszystkie wrażenia (świetlistość bryły w czasie lotu, odgłosy towarzyszące, np. ewentualne wybuchy),
– należy zawiadomić odpowiednie służby, np. Zakład Mineralogii i Geochemii Akademii Górniczo-Hutniczej w Krakowie.

Wskazane jest również zawiadomienie Redakcji portalu Wirtualne Muzea Małopolski, która z przyjemnością odnotuje powyższy fakt, gwarantując także odpowiednie nagłośnienie sprawy w mediach.

Opracowanie: Anna Berestecka (Redakcja WMM),
Licencja Creative Commons

 Ten utwór jest dostępny na licencji Creative Commons Uznanie autorstwa 3.0 Polska.

Bibliografia:
Andrzej Manecki, Meteoryty, pyły kosmiczne i pyły księżycowe, Warszawa–Kraków 1975.

Mniej

Meteoryt olimpijski

Organizatorzy Igrzysk Olimpijskich w Soczi ogłosili, że sportowcy, którzy zwyciężą w konkurencjach rozgrywanych 15 lutego, otrzymają medale z cząstką meteorytu czelabińskiego, który spadł rok wcześniej, raniąc ok. 1600 osób i uszkadzając kilka tysięcy budynków. 

Więcej

Organizatorzy Igrzysk Olimpijskich w Soczi ogłosili, że sportowcy, którzy zwyciężą w konkurencjach rozgrywanych 15 lutego, otrzymają medale z cząstką meteorytu czelabińskiego, który spadł rok wcześniej, raniąc ok. 1600 osób i uszkadzając kilka tysięcy budynków. Ostatecznie pomysł nie został zrealizowany, jako sprzeczny z ustaleniami MKOl, które nie przewidują wprowadzania dodatkowych elementów czy oznaczeń na medalach używanych przy dekoracji olimpijczyków.
To nie pierwszy pomysł Rosjan na wykorzystanie kosmicznej materii – władze Czelabińska wraz z lokalnym biznesmenem postanowiły pozyskać środki na usunięcie części zniszczeń, sprzedając specjalny produkt – perfumy o zapachu meteorytu z Czelabińska. Mały flakonik ze specyfikiem o typowo kamiennym, metalicznym zapachu można znaleźć m.in. na aukcjach internetowych. W sprzedaży pojawiły się także samochodowe odświeżacze powietrza z dominującą nutą metalu, kamienia i ozonu…

Opracowanie: Anna Berestecka (Redakcja WMM),
Licencja Creative Commons

 Ten utwór jest dostępny na licencji Creative Commons Uznanie autorstwa 3.0 Polska.

Mniej

Meteoryt „Vaca Muerta”

Zdjęcia

Audio

Meteoryt „Vaca Muerta” Opowiada: Barbara Kietlińska-Michalik
posłuchaj
Meteoryt „Vaca Muerta” [audiodeskrypcja] Opowiada: Fundacja na Rzecz Rozwoju Audiodeskrypcji KATARYNKA
posłuchaj

Powiązania

Zobacz też


Ostatnie komentarze:

Dodaj komentarz: