Lista wszystkich obiektów. Kliknij na jeden z nich, aby przejść do karty obiektu. Tematy umożliwiają selekcję eksponatów według kategorii pojęciowych. Po prawej stronie możesz zmienić ustawienie widoku listy.

Poniższe zestawienie ukazuje powiązanie między eksponatami w sposób niestandardowy. Punkty oznaczają eksponaty, a łączące je linie to powiązania między nimi według wybranych kategorii.

Wpisz daty krańcowe do okienek, aby wybrać interesujący Cię okres na osi czasu.

Wyświetlenia: 1683
(Głosy: 2)
Średnia ocena to 5.0 gwiazdek z 5.
Wydruk metryczki
Wydruk opisu

Kaftany z rybich skór zakładano na odzież wykonaną ze skór z futrem w celu zabezpieczenia przed wilgocią i wodą.  Chroniły one również przed wiatrem, stanowiąc niezbędny ekwipunek podczas wypraw na łodziach. Skóry rybie, odpowiednio spreparowane i natłuszczone, zszywano za pomocą ścięgien lub cienkich rzemieni. Odzież ta cechowała się dużą wytrzymałością i trwałością o czym świadczy fakt, że pomimo upływu ponad 140 lat od momentu jej wykonania, nadal zachowuje swe właściwości.
Jest to jeden z nielicznych obiektów pozyskanych i zachowanych z czasów pierwszego pobytu (zesłania) Benedykta Dybowskiego na Syberii. Dybowski pozyskał go bądź już w 1869 roku, gdy brał udział w ekspedycji gen. Skałkowa na tereny położone nad Amurem, od Kraju Ussuryjskiego aż do Morza Ochockiego, lub w latach 1872–1875, gdy brał udział w niemal 3-letniej wyprawie na tereny nad rzekami Arguń, Amur i Ussuri.

Więcej

Kaftany z rybich skór zakładano na odzież wykonaną ze skór z futrem w celu zabezpieczenia przed wilgocią i wodą.  Chroniły one również przed wiatrem, stanowiąc niezbędny ekwipunek podczas wypraw na łodziach. Skóry rybie, odpowiednio spreparowane i natłuszczone, zszywano za pomocą ścięgien lub cienkich rzemieni. Odzież ta cechowała się dużą wytrzymałością i trwałością o czym świadczy fakt, że pomimo upływu ponad 140 lat od momentu jej wykonania, nadal zachowuje swe właściwości.
Jest to jeden z nielicznych obiektów pozyskanych i zachowanych z czasów pierwszego pobytu (zesłania) Benedykta Dybowskiego na Syberii. Dybowski pozyskał go bądź już w 1869 roku, gdy brał udział w ekspedycji gen. Skałkowa na tereny położone nad Amurem, od Kraju Ussuryjskiego aż do Morza Ochockiego, lub w latach 1872–1875, gdy brał udział w niemal 3-letniej wyprawie na tereny nad rzekami Arguń, Amur i Ussuri.
Obiekt znalazł się w zbiorach Muzeum Techniczno-Przemysłowym w 1886 roku, skąd przekazano go do Muzeum Etnograficznego w Krakowie  w 1913 roku.

Opis fizyczny:
Rękawy kaftana są długie i lekko zwężają się ku krawędziom. Wokół otworu na głowę znajduje się niski kołnierz – stójka z rozcięciem z przodu. Na całej powierzchni kaftana widoczne są pionowe płaty skór rybich, jak i miejsca ich łączenia/zszywania wykonanego nićmi ze ścięgien. Dolna krawędź docięta, bez obszycia. Pod pachami obydwu rękawów wstawiono kliny, umożliwiające nakładanie kaftana na odzież i naciągniecie wąskich rękawów. jako odzież ochronna dla dziecka.

Darczyńca:
Benedykt Dybowski (12.05.1833–31.01.1930) był biologiem zoologiem, limnologiem, lekarzem, profesorem Uniwersytetu Lwowskiego oraz pisarzem i działaczem społecznym. W 1863 roku brał czynny udział w powstaniu styczniowym. W 1864 roku został skazany na karę śmierci zamienioną następnie na 12-letnie zesłanie do Daurii (Kraju Zabajkalskiego). Był badaczem fauny Bajkału i Dalekiego Wschodu. W latach 1879–1883 przebywał ponownie na dalekim wschodzie Syberii, na Kamczatce i Wyspach Komandorskich, gdzie pełnił funkcję lekarza na rosyjskim kontrakcie rządowym. Podczas drugiego pobytu zgromadził bezcenną kolekcję przyrodniczą i etnograficzną.

Benedykt Dybowski, obok Wacława Sieroszewskiego i Bronisława Piłsudskiego, jest niewątpliwie jedną z najbardziej znanych i rozpoznawalnych postaci pośród polskich zesłańców, eksploratorów i badaczy terenów Syberii i Dalekiego Wschodu. Fakt ten potwierdzają liczne publikacje biograficzne poświęcone jego życiu i działalności naukowej. Pomimo, iż znaczna część dorobku naukowego i publicystycznego Benedykta Dybowskiego związana jest z tematyką syberyjską, jego kolekcja etnograficzna traktowana jest zaledwie ilustracyjnie. Unikatowe  – nie tylko na skalę polską – zbiory syberyjskie znajdują się dziś w kolekcji pozaeuropejskiej Muzeum Etnograficznego w Krakowie, a niewielka część prezentująca głównie sztukę i rzemiosło artystyczne także w zbiorach Muzeum Narodowego w Krakowie. Kolekcja etnograficzna, podobnie jak znacznie lepiej znana i opisana kolekcja przyrodnicza znajdująca się w Muzeum i Instytucie Zoologii PAN (MiIZ PAN) w Warszawie oraz w zbiorach Instytutu Zoologii Uniwersytetu Lwowskiego, są wynikiem kilkukrotnego i długotrwałego pobytu polskiego badacza na terenach Zabajkala (Daurii), obszarach położonych nad Amurem, w obecnym Kraju Chabarowskim, na Wyspach Kurylskich, Sachalinie, a przede wszystkim, na Kamczatce i Wyspach Komandorskich.
Współcześnie, rangę i wartość tej kolekcji podkreśliły badania prowadzone w ramach projektu Antropologiczna reinterpretacja kolekcji syberyjskiej ze zbiorów Muzeum Etnograficznego w Krakowie, pochodzącej od polskich badaczy Syberii XIX wieku, realizowanego w MEK w latach 2016–2019. W trakcie prac obejmujących zarówno badania studyjne/stacjonarne (archiwalne, biograficzne), jak i rozległe badania terenowe, dokonano wielu interesujących odkryć (źródłowych i badawczych), znacząco przebudowujących wiedzę na temat posiadanej kolekcji syberyjskiej, której znaczącą część tworzą obiekty zgromadzone przez Benedykta Dybowskiego.

Opracowanie: Jacek Kukuczka (Muzeum Etnograficzne im. Seweryna Udzieli w Krakowie), © wszystkie prawa zastrzeżone

Mniej

Dziecięcy kaftan z rybich skór

Zdjęcia

Powiązania

Zobacz też


Ostatnie komentarze:

Dodaj komentarz: