Lista wszystkich obiektów. Kliknij na jeden z nich, aby przejść do karty obiektu. Tematy umożliwiają selekcję eksponatów według kategorii pojęciowych. Po prawej stronie możesz zmienić ustawienie widoku listy.

Poniższe zestawienie ukazuje powiązanie między eksponatami w sposób niestandardowy. Punkty oznaczają eksponaty, a łączące je linie to powiązania między nimi według wybranych kategorii.

Wpisz daty krańcowe do okienek, aby wybrać interesujący Cię okres na osi czasu.

Wyświetlenia: 1497
(Głosy: 2)
Średnia ocena to 5.0 gwiazdek z 5.
Wydruk metryczki
Wydruk opisu

Loro Blonyo — rzeźby pary młodej reprezentujące boginię ryżu Dewi Śri i jej małżonka Sadhono. Figury Loro Blonyo to nierozłączna para. Tak jak bóstwa, uważane są one za symbole płodności dające możliwość posiadania wielu potomków, a także zapewniające urodzaj, szczęście i pomyślność oraz długie życie w zdrowiu i spokoju.

Więcej

Loro Blonyo — rzeźby pary młodej reprezentujące boginię ryżu Dewi Śri i jej małżonka Sadhono. Figury Loro Blonyo to nierozłączna para. Tak jak bóstwa, uważane są one za symbole płodności dające możliwość posiadania wielu potomków, a także zapewniające urodzaj, szczęście i pomyślność oraz długie życie w zdrowiu i spokoju. W tradycyjnych domach centralnej Jawy, szczególnie w pałacach i domach majętnych, miały one specjalne pomieszczenia, w których umieszczane były przed ceremonialnym łożem służącym jako miejsce wypoczynku dla bóstw. Figury odzwierciedlały pozycję rodziny; im bardziej okazałe i dopracowane rzeźby, tym wyższy status społeczny rodziny. Ich obecność w domu gwarantowała pomyślność i długie wspólne życie, a wygląd i cechy charakterystyczne zależą od konkretnej wsi czy regionu.
Para młoda ubrana jest w tradycyjne stroje — odpowiednio udrapowane batikowe sarongi przepasane ozdobnym pasem. Tradycyjne jest także uczesanie pani młodej i nakrycie głowy pana młodego. Również sposób siedzenia jest specjalnie określony — ze skrzyżowanymi lub podwiniętymi nogami w pozycji półlotosowej. Podczas ceremonii zaślubin rzeźbione figury reprezentujące bóstwa były czasowo zastępowane przez realną parę młodą ubraną w tradycyjne stroje, która musiała pozostawać w takiej samej nieruchomej pozycji siedzącej jak figury, bo tylko wtedy mogła liczyć na błogosławieństwo bogini oraz pomyślność i owocne małżeństwo. Na ogół pan młody siedzi po prawej stronie, a pani młoda po lewej, choć w Surakarcie jest na odwrót. Czasami spotyka się zamiast siedzących figur marionetki jawajskie przedstawiające Ardżunę i Subhadrę, będące personifikacjami boga Wisznu i Śri Dewi.
We współczesnych domach społeczeństwa jawajskiego nie ma już specjalnych pomieszczeń i ceremonialnych łóż dla tych figur. Choć można je spotkać jeszcze w wielu domach, nie spełniają już jednak swoich funkcji rytualnych.

Opracowanie: Muzeum Etnograficzne im. Seweryna Udzieli w Krakowie, © wszystkie prawa zastrzeżone

Mniej

Kolekcja indonezyjska Mariana Raciborskiego

Marian Raciborski — botanik, który przebywał na Jawie w latach 1896–1900 na zaproszenie rządu holenderskiego w celu prowadzania badań nad paprociami i roślinami użytkowymi; pracował w Ogrodzie Botanicznym w Buitenzorgu (obecny Bogor), gdzie powstało aż 31 jego...

Więcej
Marian Raciborski — botanik, który przebywał na Jawie w latach 1896–1900 na zaproszenie rządu holenderskiego w celu prowadzania badań nad paprociami i roślinami użytkowymi; pracował w Ogrodzie Botanicznym w Buitenzorgu (obecny Bogor), gdzie powstało aż 31 jego prac naukowych. Raciborski właściwie jako jeden z pierwszych Polaków dostrzegł piękno i oryginalność bogatej kultury wysp indonezyjskich, której cząstkę w postaci okazów przyrodniczych (dla Ogrodu Botanicznego Uniwersytetu Jagiellońskiego) oraz obiektów sztuki i rzemiosła artystycznego (dla Muzeum Etnograficznego w Krakowie) przywiózł również do kraju. Całość swojej kolekcji etnograficznejponad 200 sztuk obiektów, wśród których znalazła się cenna kolekcja broni, szczególnie sztyletów krisów i innych jej rodzajów (ponad 60); pokaźny zbiór lalek z teatrów cieni i marionetkowych (74); cenne tkaniny ręcznie batikowane (10) oraz szereg innych przedmiotów codziennego użytku z wyspy Jawy, a także wiele obiektów z Sumatry i Borneo, tuż przed śmiercią w 1917 roku podarował Muzeum Etnograficznemu w Krakowie.
Kolekcja indonezyjska Raciborskiego, choć nie jest liczebnie duża, posiada wartość szczególną; zebrane przez niego obiekty nie były wytworem produkcji masowej, przeznaczonej dla turystów, lecz tworzono je z potrzeby duszy, a ich twórcy dokładali wszelkich starań, by dzieła były jak najdoskonalsze, bo tylko wtedy mogły właściwie spełnić swoją rolę. Świadomość tego sprawia, że i dziś wydaje się, jakby te obiekty miały własną duszę i moc oddziaływania na widza i jego wyobraźnię.
 

Opracowanie: Muzeum Etnograficzne im. Seweryna Udzieli w Krakowie, Redakcja WMM, © wszystkie prawa zastrzeżone

Zobacz obiekty z kolekcji Mariana Raciborskiego w zbiorach Wirtualnych Muzeów Małopolski:
„Ardżuna — marionetka teatru „wayang golek" z Indonezji
Drzewo życia „Gunungan  figura teatru cieni „wayang kulit purwa z Indonezji
Komplet rzeźb młodej pary z Indonezji

Mniej

Rzeźby młodej pary z Indonezji, komplet

Zdjęcia

Powiązania

Gra

Zobacz też


Ostatnie komentarze:

Dodaj komentarz: