Lista wszystkich obiektów. Kliknij na jeden z nich, aby przejść do karty obiektu. Tematy umożliwiają selekcję eksponatów według kategorii pojęciowych. Po prawej stronie możesz zmienić ustawienie widoku listy.

Poniższe zestawienie ukazuje powiązanie między eksponatami w sposób niestandardowy. Punkty oznaczają eksponaty, a łączące je linie to powiązania między nimi według wybranych kategorii.

Wpisz daty krańcowe do okienek, aby wybrać interesujący Cię okres na osi czasu.

Wyświetlenia: 1760
(Głosy: 2)
Średnia ocena to 5.0 gwiazdek z 5.
Wydruk metryczki
Wydruk opisu

Został odkryty w sierpniu 1961 roku na osadzie w Pleszowie. Część depozytu znajdowała się w naczyniu glinianym, którego objętość wynosi ok. 2 litry. Pozostała część była rozproszona na dość znacznej przestrzeni. Skarb zawiera przedmioty srebrne: monety i ich fragmenty − 608...

Więcej

Został odkryty w sierpniu 1961 roku na osadzie w Pleszowie. Część depozytu znajdowała się w naczyniu glinianym, którego objętość wynosi ok. 2 litry. Pozostała część była rozproszona na dość znacznej przestrzeni. Skarb zawiera przedmioty srebrne: monety i ich fragmenty — 608 sztuk, 129 fragmentów ozdób, 341 tzw. placków lanego srebra oraz 8 kawałków ołowiu. Skarb został ukryty po roku 1037 i waży 2 532 g. 
Ozdoby to klamerki służące do spinania kolii paciorków, tzw. lunule, czyli zawieszki półksiężycowate, będące elementami naszyjników lub wisiorków, zausznice, zwane również kolcami, względnie kolczykami.
Monety stanowią podstawowy składnik depozytu. Wśród nich występuje 320 całych egzemplarzy i 288 fragmentów. Udział w skarbie mają mennice arabskie, duńskie, angielskie, niemieckie, polskie, czeskie; pojedyncze monety italskie i węgierskie. Wśród kilku monet polskich wyróżniono 5 denarów Bolesława Chrobrego oraz 1 cały denar i 1 fragment uznany za emisje Mieszka II.
Największą wagowo kategorią w skarbie stanową bryłki srebra lanego, czyli tzw. placki, powstałe w wyniku przetopienia przedmiotów srebrnych, zapewne fragmentów monet lub ozdób i wylania gorącego metalu na posypaną piaskiem deskę. Waga pojedynczych okazów jest bardzo zróżnicowana, zawiera się w przedziale od 0,199 do 137,564 g.
Do nowohuckiego skarbu należą także kawałki ołowiu, które zapewne trzeba łączyć z procesem dalszej obróbki srebra, dwa z nich mogły również pełnić funkcję odważników.

Opracowanie: Muzeum Archeologiczne w Krakowie, © wszystkie prawa zastrzeżone
 

Mniej

Skarb z Nowej Huty — Pleszowa

Zdjęcia

Powiązania

Interpretacje

Gra


Ostatnie komentarze:

Dodaj komentarz: