Lista wszystkich obiektów. Kliknij na jeden z nich, aby przejść do karty obiektu. Tematy umożliwiają selekcję eksponatów według kategorii pojęciowych. Po prawej stronie możesz zmienić ustawienie widoku listy.

Poniższe zestawienie ukazuje powiązanie między eksponatami w sposób niestandardowy. Punkty oznaczają eksponaty, a łączące je linie to powiązania między nimi według wybranych kategorii.

Wpisz daty krańcowe do okienek, aby wybrać interesujący Cię okres na osi czasu.

Wyświetlenia: 2939
(Głosy: 2)
Średnia ocena to 5.0 gwiazdek z 5.
Wydruk metryczki
Wydruk opisu

Znalezisko jest datowane na pierwszą połowę V wieku p.n.e. (przed 434 r.). Jest jednym z najbardziej interesujących śladów świadczących o kontaktach ludności zamieszkującej tereny południowej Polski z państwem huńskim w pierwszej połowie V wieku. Grób został odkryty przypadkowo w 1911 roku podczas wybierania...

Więcej

Znalezisko jest datowane na pierwszą połowę V wieku n.e. (przed 434 r.). Jest jednym z najbardziej interesujących śladów świadczących o kontaktach ludności zamieszkującej tereny południowej Polski z państwem huńskim w pierwszej połowie V wieku. Grób został odkryty przypadkowo w 1911 roku podczas wybierania piasku. Większość wydobytych zabytków została przemycona przez ówczesną granicę rosyjsko-austriacką do Krakowa. Zostały one zakupione przez Muzeum Narodowe, a od roku 1938 znajdują się w zbiorach Muzeum Archeologicznego w Krakowie.
Pochowany w bogatym grobie młody mężczyzna wyposażony był w długi, żelazny, obosieczny miecz typu spatha. Zachowały się resztki pochwy pokrytej złotą blaszką zdobioną wybijanym ornamentem rybiej łuski, trzewik (zakończenie pochwy), a także bursztynowy pacior mieczowy z almandynem osadzonym w złotej oprawie, okucia symbolicznego łuku refleksyjnego wykonane ze złotej blaszki, żelazny nóż, jak również złote, srebrne i pozłacane ozdoby stroju oraz części rzędu końskiego.
Pochówek z Jakuszowic z uwagi na obecność w wyposażeniu symbolicznego łuku refleksyjnego zdobionego okuciami ze złotej blaszki określany jest jako „grób huński”. Tego typu łuki znajdowane są w bogatych grobach dostojników huńskich w Kotlinie Karpackiej oraz pochodzą ze znalezisk o charakterze ofiarnym. W grobie w Jakuszowicach pochowany był zapewne wódz, który należał do grupy naczelników plemiennych pozostających z pewnością w kontaktach z państwem huńskim w okresie poprzedzającym jego rozkwit w czasach Attyli.
Szczegóły techniki wykonania poszczególnych elementów znaleziska:
Żelazny nóż i żelazny obosieczny miecz wykonane techniką przekuwania; złote blaszki z okucia pochwy miecza i łuku zdobione wybijanym ornamentem; bursztynowy pacior mieczowy z almandynem osadzonym w złotej oprawie; złote i srebrne oraz pozłacane ozdoby stroju, w tym między innymi sprzączki ozdobione półszlachetnymi kamieniami — czerwonymi almandynami — wykonane w tak zwanym stylu polichromicznym; części rzędu końskiego w większości pokryte ornamentem stempelkowym z zastosowaniem techniki niello, nawiązującym do stylu Sösdala-Untersiebenbrunn.
Szczegółowe wymiary eksponatów:
1 — miecz żelazny, typ spatha; dł. 95,1 cm. 2 — bursztynowy pacior mieczowy; średn. 6 cm, grub. 2,8 cm. 3 — 2 okucia pochwy miecza ze złotej blachy; dł. 7,9 cm, szer. 5,6 cm, oraz dł. 7,9 cm, szer. 2,4 cm. 4 — części trzewika typu Gundremmingen (zakończenie pochwy): taśma srebrna szer. 1,6 cm, stopka brązowa dł. 5,2 cm. 5 — 2 złote okucia wysadzane almandynami; dł. 6,6 i 7,3 cm. 6 — 11 cienkich złotych blach z okładziny symbolicznego łuku refleksyjnego; rozpiętość ramion łuku ok. 80 cm. 7 — żelazne zakończenia wędzidła ze srebrnymi kółkami i złoconymi, srebrnymi zaczepami do rzemieni; średn. kółek 4,1 cm, dł. zaczepów 4,2—4,4 cm, szer. zaczepów 1,2—1,3 cm. 8 — 2 rozdzielacze rzemieni końskiej uprzęży, srebrne, z pozłacanymi końcami i brązowymi podkładkami; dł. ramion 3,6 i 3,9 cm. 9 — srebrna pozłacana zawieszka; wys. 5 cm, szer. 4,2 cm. 10 — 3 złote sprzączki ze skuwkami wysadzanymi almandynami; dł. 3,4, 4 cm i 5,5 cm. 11 — 4 srebrne sprzączki z czworokątnymi skuwkami, 3 pozłacane, z ornamentem stempelkowym na skuwce; dł. 2,5, 3,9, 4 i 4,1 cm. 12 — srebrne kółko ze skuwką; dł. 3,8 cm. 13 — okucie końca pasa, srebrne, pozłacane; dł. 5,6 cm. 14 — 2 złote okucia końca pasa wysadzane almandynami; dł. 3,9 cm. 15 — 2 półksiężycowate okucia z brązu pokryte złotą blaszką, wysadzane almandynami, dł. 3,4 i 2,6 cm. 16 — trójkątna złota blaszka; wys. 1,1 cm. 17 — żelazny nóż: dł. 15,9 cm. Waga zachowanych złotych przedmiotów wynosi ok. 150 g, srebrnych — ok. 243 g.

Opracowanie: Tomasz Wichman (Muzeum Archeologiczne w Krakowie), © wszystkie prawa zastrzeżone

Mniej

Grób „książęcy” z Jakuszowic koło Kazimierzy Wielkiej

Zdjęcia

Powiązania

Gra


Ostatnie komentarze:

Dodaj komentarz: