Lista wszystkich obiektów. Kliknij na jeden z nich, aby przejść do karty obiektu. Tematy umożliwiają selekcję eksponatów według kategorii pojęciowych. Po prawej stronie możesz zmienić ustawienie widoku listy.

Poniższe zestawienie ukazuje powiązanie między eksponatami w sposób niestandardowy. Punkty oznaczają eksponaty, a łączące je linie to powiązania między nimi według wybranych kategorii.

Wpisz daty krańcowe do okienek, aby wybrać interesujący Cię okres na osi czasu.

Wyświetlenia: 69
(Głosy: 1)
Średnia ocena to 5.0 gwiazdek z 5.
Wydruk metryczki
Wydruk opisu

Oryginalny, brązowy posąg Woźnicy znaleziono w 1896 roku pod świętą drogą na terenie sanktuarium Apollina w Delfach. Przedstawia woźnicę rydwanu. Obok posągu odkopano również fragmenty zaprzęgu oraz inskrypcję dedykacyjną poświadczającą, że statua wchodziła w skład grupy rzeźbiarskiej ufundowanej przez sycylijskiego władcę Polyzalosa. 

Więcej

Oryginalny, brązowy posąg Woźnicy znaleziono w 1896 roku pod świętą drogą na terenie sanktuarium Apollina w Delfach. Przedstawia woźnicę rydwanu. Obok posągu odkopano również fragmenty zaprzęgu oraz inskrypcję dedykacyjną poświadczającą, że statua wchodziła w skład grupy rzeźbiarskiej ufundowanej przez sycylijskiego władcę Polyzalosa. Brązowy czterokonny zaprzęg wraz z woźnicą stanowił prawdopodobnie dziękczynne wotum dla delfickiego Apollina za zwycięstwo w Igrzyskach pytyjskich, być może w roku 478 lub 474 p.n.e. Na temat autorstwa dzieła, osoby fundatora, uhonorowanego zwycięzcy, okoliczności powstania monumentu i jego rekonstrukcji pierwotnej narosło wiele hipotez[1]. Woźnica Delficki prezentowany jest obecnie w Muzeum Archeologicznym w Delfach (nr inw. 3517).
Prezentowany odlew wykonano w Luwrze o czym świadczy napis na blaszce umieszczonej na tylnej części posągu: „Musée du Louvre nr 7187”. Na przedniej stronie podstawy rzeźby znajduje się wyryty napis: „Delphes Aurige Vainqueur”. W Luwrze wykonywano liczne odlewy gipsowe rzeźb antycznych – wśród nich również Woźnicy Delfickiego, którego replika znajduje się w zbiorach paryskiego muzeum.

Bibliografia:

  1. [1] Gianfranco Adornato, Delphic Enigmas? The Γέλας ἀνάσσων, Polyzalos, and the Charioteer Statue, „American Journal of Archaeology”, 2008, t. 112, nr 1, s. 29–55.

Opracowanie: Adam Spodaryk (Redakcja WMM),
Licencja Creative Commons

Ten utwór jest dostępny na licencji Creative Commons Uznanie autorstwa 3.0 Polska.

Mniej

„Auriga Delficki” – odlew gipsowy figury antycznej

Zdjęcia

Powiązania

Gra

Zobacz też


Ostatnie komentarze:

Dodaj komentarz: