Lista wszystkich obiektów. Kliknij na jeden z nich, aby przejść do karty obiektu. Tematy umożliwiają selekcję eksponatów według kategorii pojęciowych. Po prawej stronie możesz zmienić ustawienie widoku listy.

Poniższe zestawienie ukazuje powiązanie między eksponatami w sposób niestandardowy. Punkty oznaczają eksponaty, a łączące je linie to powiązania między nimi według wybranych kategorii.

Wpisz daty krańcowe do okienek, aby wybrać interesujący Cię okres na osi czasu.

Wyświetlenia: 17
(Głosy: 0)
Średnia ocena to 0.0 gwiazdek z 5.
Wydruk metryczki
Wydruk opisu

Wideo Honzy Zamojskiego zatytułowane Modernism jest próbą krytycznego spojrzenia na zjawisko modernizmu w architekturze. Artysta redukuje idee stojące u podstaw tego nurtu do prostego schematu powtarzalnej czynności oglądanej na ekranie. W wyniku zapętlonego gestu układania okrągłych ciasteczek jedno na drugim powstaje coś na kształt wieży, co w dalekim skojarzeniu przywołuje zmaterializowane założenia architektury modernistycznej, przejawiające się w prostych formach geometrycznych, rezygnacji z dekoracyjności i ornamentu, sprowadzeniu bryły budynku do struktury abstrakcyjnej.

Więcej

Wideo Honzy Zamojskiego zatytułowane Modernism jest próbą krytycznego spojrzenia na zjawisko modernizmu w architekturze. Artysta redukuje idee stojące u podstaw tego nurtu do prostego schematu powtarzalnej czynności oglądanej na ekranie. W wyniku zapętlonego gestu układania okrągłych ciasteczek jedno na drugim powstaje coś na kształt wieży, co w dalekim skojarzeniu przywołuje zmaterializowane założenia architektury modernistycznej, przejawiające się w prostych formach geometrycznych, rezygnacji z dekoracyjności i ornamentu, sprowadzeniu bryły budynku do struktury abstrakcyjnej.

Architektoniczny modernizm w założeniu miał być stylem międzynarodowym, uniwersalną odpowiedzią na potrzeby mieszkańców stechnicyzowanych miast na całej Ziemi. Stos pochodzących z jednej formy ciasteczek, który systematycznie przyrasta od nowa w filmie Zamojskiego, jest niczym prefabrykowany moduł powtarzalnych form architektury. Jego wykorzystanie tworzy ironiczny komentarz do ambicji wyznawców idei modernizmu, którzy – kierując się dążeniem do funkcjonalnego zaspokojenia potrzeb człowieka – potraktowali go jako bezosobową jednostkę pozbawioną indywidulnych pragnień i preferencji. Krytykowany aspekt modernistycznego projektu to ten, który w rezultacie doprowadził do zawłaszczenia przestrzeni globalnej poprzez ujednolicenie wizerunków miast i konstytuujących je elementów. Tacy architekci jak Le Corbusier, Hannes Meyer czy Mies van der Rohe byli przekonani o możliwości stworzenia budowli, które spełniałyby oczekiwania różnych grup społecznych. Zamysł ten spotkał się w późniejszych latach z falą krytyki, bazującej na doświadczeniach konkretnych ludzi skazanych na zamieszkiwanie w przestrzeniach znormalizowanych, nieodpowiadających ich specyficznym potrzebom użytkowym.

W swoim filmie Zamojski wybiera materiał budowlany o tak małej skali jak ciasteczka, sprawiając, że ręka układającej je osoby wygląda na ich tle potężnie. Tworzy w ten sposób aluzję do zdecydowanej czynności architekta, który wciela się w rolę demiurga, decydującego o tym, jak mają wyglądać stworzone przez niego przestrzenie miejskie, których układ i forma determinują nie tylko wygląd miasta, lecz także sposób życia i zachowania jego mieszkańców. Kruchość używanego materiału oglądanego w nagraniu wywołuje jednak uczucie niestabilności powstających konstrukcji. Ostatecznie okazują się one równie nietrwałe jak stworzone przez wiek XX wielkie projekty i otaczające je narracje, które w swoim czasie wydawały się niepodważalne.

Opracowanie: Vera Zalutskaya, Galeria Sztuki Współczesnej Bunkier Sztuki,

Ten utwór jest dostępny na licencji Creative Commons Uznanie autorstwa 3.0 Polska.

Honza Zamojski (1981) – artysta sztuk wizualnych, kurator, redaktor i wydawca, pracujący w sposób kompleksowy. Absolwent poznańskiej Akademii Sztuk Pięknych na Wydziale Grafiki. Założyciel wydawnictwa Morava. Laureat wielu nagród i wyróżnień, w tym m.in. stypendium Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego oraz Visegrad Artist Residency Programme. Za publikację Jak jsem potkal ďábla otrzymał w 2011 brązowy medal w konkursie „Najpiękniejsza Książka Świata 2010”, towarzyszącym Międzynarodowym Targom Książki w Lipsku. W tym samym roku został także laureatem Plebiscytu RDK organizowanego przez Program III Polskiego Radia, otrzymując tytuł Kulturysty Roku. Otrzymał również drugą nagrodę w konkursie „Spojrzenia” organizowanym przez Fundację Deutsche Bank (2011) oraz został nominowany do nagrody Paszport Polityki w kategorii Sztuki Wizualne (2011). Do wybranych wystaw indywidualnych Zamojskiego należą: Me, Myself and I (Galeria Leto, Warszawa, 2011), M D R N B D S M (Galeria Bunkier Sztuki, Kraków, 2012), Nowe rysunki, portrety oraz wiersz (Galeria Arsenał, Białystok, 2012–2013), Fishing with John (Galeria Foksal, Warszawa, 2013), Góra i dół (razem z Robertem Maciejukiem, Zachęta – Narodowa Galeria Sztuki, Warszawa, 2014), Four Eggs Theory (FUTURA, Praga, 2015), Ghostism (OSMOS Address, Nowy York, 2016), A-NA-TO-MY (BWA Zielona Góra, 2016). Uczestnik takich wystaw zbiorowych, jak: 15th Tallinn Print Triennial (Tallin, 2011), Prowizorka (Galeria Miejska Arsenał, Poznań, 2012), Book Machine (Centre Pompidou, Paryż, 2013), International Triennial of Contemporary Art (Port Izmir 3, Izmir, 2014), Dio Horia in Mykonos (Dio Horia, Mykonos, 2015), Podróżnicy (Zachęta, Warszawa, 2016), Eye on Poland. New Graphic Design from Poland (Dr. Bhau Daji Lad Mumbai City Museum, Mumbaj, 2016), Miejsce. A Place (Galeria Foksal, Warszawa, 2016). Mieszka i pracuje w Poznaniu.

Mniej

Honza Zamojski, „Modernism”

Zdjęcia

Video

Powiązania

Gra


Ostatnie komentarze:

Dodaj komentarz: