Lista wszystkich obiektów. Kliknij na jeden z nich, aby przejść do karty obiektu. Tematy umożliwiają selekcję eksponatów według kategorii pojęciowych. Po prawej stronie możesz zmienić ustawienie widoku listy.

Poniższe zestawienie ukazuje powiązanie między eksponatami w sposób niestandardowy. Punkty oznaczają eksponaty, a łączące je linie to powiązania między nimi według wybranych kategorii.

Wpisz daty krańcowe do okienek, aby wybrać interesujący Cię okres na osi czasu.

Wyświetlenia: 37
(Głosy: 0)
Średnia ocena to 0.0 gwiazdek z 5.
Wydruk metryczki
Wydruk opisu

Projekt Ptasia Kolumna został stworzony w 2003 roku w Galerii Bunkier Sztuki i funkcjonował jako wystawa w procesie. Tytułowa Ptasia Kolumna, nazwana przez Lutyńskiego „rzeźbą ożywioną” i „wielkim gniazdem pełnym ptaków”, przyjęła formę instalacji: była rozbudowaną konstrukcją, we wnętrzu której znalazły się obrazy i obiekty z drewna oraz ptaki, których śpiew rozlegał się po całej Galerii dzięki umieszczonym w ich pobliżu mikrofonom. W sąsiedniej sali zamieszkała natomiast koza z koźlętami. Całej wystawie towarzyszyły zaś teksty nawiązujące do nauk św. Franciszka z Asyżu, patrona zwierząt, ornitologów i hodowców ptactwa.

Więcej

Wielokierunkową twórczość Piotra Lutyńskiego wyróżnia synteza natury i sztuki. Artysta kreuje świat, w którym obrazy, rzeźby i obiekty łączą się z muzyką, całości zaś asystują żywe zwierzęta. Od lat 90. Lutyński tworzy plastyczne pokazy, w których kury, kaczki, przepiórki, kozy i konie pojawiają się na tle abstrakcyjnych kompozycji malarskich. Natura wnika też w jego prace w postaci elementów nieożywionych, takich jak: ptasie jaja, skorupki, pióra, muszle, martwe owady, patyki, słoma, ziarna zbóż, ziemia, kamienie. Wrażliwa obserwacja relacji i procesów budujących kulturowo-przyrodniczy ekosystem stanowi dla Lutyńskiego podstawę artystycznej refleksji. Dziełami sztuki stają się nie tyle wytwory artysty, ile zaaranżowane przez niego wydarzenia, w których elementy plastyczne występują jedynie w charakterze scenografii. Głównymi aktorami są tu jednak zwierzęta hodowlane. Lutyński umieszczał ptaki w malarskim entourage’u, organizował muzykowanie dla ryb, wprowadził konie do przestrzeni krakowskiego klubu. Angażując zwierzęta w roli współtwórców dzieła, wskazuje odbiorcom całkiem nowe możliwości galeryjnej recepcji sztuki. Kompozycje dźwiękowe wzbogacające te doznania powstają przy udziale muzyków zaprzyjaźnionych z autorem. Są nimi zarówno profesjonaliści, jak i amatorzy, a osiągane przez nich efekty wynikają z łączenia różnych gatunków muzycznych i elementów improwizacji. Eksperymentalna muzyka, interakcja z publicznością, żywe zwierzęta i malarskie obiekty – wszystkie te elementy w pracach Lutyńskiego składają się na multisensoryczny spektakl wabiący odbiorcę. Ich ciepła i swojska atmosfera sprawia, że jawią się jako bezinteresowna afirmacja życia.

Projekt Ptasia Kolumna został stworzony w 2003 roku w Galerii Bunkier Sztuki i funkcjonował jako wystawa w procesie. Tytułowa Ptasia Kolumna, nazwana przez Lutyńskiego „rzeźbą ożywioną” i „wielkim gniazdem pełnym ptaków”, przyjęła formę instalacji: była rozbudowaną konstrukcją, we wnętrzu której znalazły się obrazy i obiekty z drewna oraz ptaki, których śpiew rozlegał się po całej Galerii dzięki umieszczonym w ich pobliżu mikrofonom. W sąsiedniej sali zamieszkała natomiast koza z koźlętami. Całej wystawie towarzyszyły zaś teksty nawiązujące do nauk św. Franciszka z Asyżu, patrona zwierząt, ornitologów i hodowców ptactwa.

Tryptyk Ptasia Kolumna stanowi kontynuację tego projektu, wpisując się w charakterystyczny styl malarskiej twórczości Lutyńskiego. Barwna kompozycja geometrycznych płaszczyzn wykorzystuje preferowane przez artystę proste i wyraziste zestawienia kolorystyczne: biel kontrastuje z czernią, błękit tworzy dopełniające akordy z czerwienią i żółcią. Elementami obrazu są także trzy realistycznie namalowane ptaki, które „przysiadły” na abstrakcyjnie ujętych detalach. Komponent numeryczny powtórzony zostaje przez trzy ptasie jaja, umieszczone w centralnej części kompozycji i podkreślające symboliczne znaczenie triady. Przyjmująca formę tryptyku praca nabiera tym samym niemal sakralnego formatu. Rodzi skojarzenia z ufnością towarzyszącą aktowi zawierzenia religijnym rytuałom, z poczuciem bezpieczeństwa, jakie wynika z oddania się pod opiekę patrona – bezpieczeństwa, które w przypadku bezbronnych piskląt zapewnia zamknięcie wewnątrz skorupki jaja.

Opracowanie: Gabriela Brdej,
Galeria Sztuki Współczesnej Bunkier Sztuki, 
Licencja Creative Commons

Ten utwór jest dostępny na licencji Creative Commons Uznanie autorstwa 3.0 Polska.

 

 

Piotr Lutyński (ur. 1962) – malarz, rzeźbiarz, rysownik, autor obiektów, instalacji, akcji, performansów, muzyk. Studiował na Wydziale Pedagogiczno-Plastycznym Filii Uniwersytetu Śląskiego w Cieszynie (1983–1990). W 1990 roku obronił dyplom z grafiki w pracowni prof. Eugeniusza Delekty. Dwukrotny laureat stypendium Ministra Kultury. Autor projektu KR 736EJ, w ramach którego odbywał podróże po Polsce i Europie wielofunkcyjnym autobusem, służącym mu jako środek komunikacji, miejsce koncertów, galeria i pracownia. Autor wystaw indywidualnych, m.in.: Malarstwo (Galeria Zderzak, Kraków, 1993), Kolumny (Galeria Miejska, Wrocław, 1994), Historia animalium (Galeria Krzysztofory, Kraków, 1995), Świetlani przewodnicy (Galeria Potocka, Kraków, 1997), Kamienie są twarde (Galeria Starmach, Kraków, 1998), Rdzeń (Galeria ON, Poznań; Galeria Starmach, Kraków, 1999), Ruchome obrazy (Galeria R, Poznań; Galeria Inny Śląsk, Tarnowskie Góry, 2001), Żywe obrazy (Galeria Potocka, Kraków, 2002), Ptasia kolumna (Galeria Bunkier Sztuki, Kraków, 2003), Między koniem a obrazem (Alchemia, Kraków, 2003), Muzyka dla ryb (Galeria Foksal, Warszawa, 2005), Muzyka dla myszek (Alchemia, Kraków, 2006), Second Life (Art in General, New York; Alchemia, Kraków, 2007), Jaki syn taki ojciec (Galeria Mieszkanie 23, Kraków, 2007), Duchy, Roboty, Zwierzęta i Śmierć (Alchemia, Kraków, 2008), Narodziny (Galeria Art NEW Media, Warszawa, 2009), Narodziny (Galeria Starmach, Kraków, 2006, Gallery Dada Post, Berlin, 2010), Piotr Lutyński. Terytorium (MOCAK, Kraków, 2013). Uczestnik wielu wystaw zbiorowych, m.in.: Miejsce nie miejsce (Centrum Rzeźby Polskiej, Orońsko, 1992), Pustynna burza (BWA, Katowice, 1994), Wystawa sztuki współczesnej dla szanownej publiczności (Muzeum Narodowe, Poznań, 1995), Klepsydra (Ausstellung Englischen Garten, Berlin, 1997), Prywatne przestrzenie (Galeria Kronika, Bytom, 1997), W kręgu Galerii Kronika (Galeria Sektor I, Katowice, 1999), Rdzeń/Kern (Haus am Lützowplatz, Studiogalerie, Berlin, 2000), Rdzeń (Zachęta – Narodowa Galeria Sztuki, Warszawa; Galeria Inny Śląsk, Tarnowskie Góry, 2000), Prywatne przestrzenie (Galeria Sektor I, Katowice, 2001), 4 Pokoje (Galeria Bunkier Sztuki, Kraków, 2002), Artyści Galerii Sektor I (Pracownia Otwarta, Kraków, 2002), Berliner (Galeria Kronika, Bytom, 2002), Artefakty (Galeria Kronika, Bytom, 2002). Mieszka i pracuje w Krakowie.

 

Mniej

Piotr Lutyński, „Ptasia kolumna”

Zdjęcia

Powiązania

Gra


Ostatnie komentarze:

Dodaj komentarz: