Lista wszystkich obiektów. Kliknij na jeden z nich, aby przejść do karty obiektu. Tematy umożliwiają selekcję eksponatów według kategorii pojęciowych. Po prawej stronie możesz zmienić ustawienie widoku listy.

Poniższe zestawienie ukazuje powiązanie między eksponatami w sposób niestandardowy. Punkty oznaczają eksponaty, a łączące je linie to powiązania między nimi według wybranych kategorii.

Wpisz daty krańcowe do okienek, aby wybrać interesujący Cię okres na osi czasu.

Wyświetlenia: 42
(Głosy: 1)
Średnia ocena to 5.0 gwiazdek z 5.
Wydruk metryczki
Wydruk opisu

Twórczość Zorki Wollny sytuuje się pomiędzy teatrem, tańcem, muzyką i sztukami wizualnymi. W jej dorobku znajdują się wyróżniające się malarską wizją filmy wideo, koncerty oraz performanse choreograficzne angażujące licznych aktorów (często realizowane razem z Anną Szwajgier). W projektach, które nawiązują do formy audiowizualnego spektaklu, artystka wciela się w rolę reżyserki i producentki, zaprasza do współpracy muzyków, aktorów i tancerzy, pracuje z członkami lokalnych społeczności, klubami amatorskimi, grupami, które łączą wspólne zainteresowania. Zasadniczym elementem jej projektów jest przestrzeń: prace powstają w wyniku obserwacji zastanych warunków, jakie tworzy architektura miejsca, a także penetracji jej aspektów prywatnych, publicznych, instytucjonalnych.

Więcej

Twórczość Zorki Wollny sytuuje się pomiędzy teatrem, tańcem, muzyką i sztukami wizualnymi. W jej dorobku znajdują się wyróżniające się malarską wizją filmy wideo, koncerty oraz performanse choreograficzne angażujące licznych aktorów (często realizowane razem z Anną Szwajgier). W projektach, które nawiązują do formy audiowizualnego spektaklu, artystka wciela się w rolę reżyserki i producentki, zaprasza do współpracy muzyków, aktorów i tancerzy, pracuje z członkami lokalnych społeczności, klubami amatorskimi, grupami, które łączą wspólne zainteresowania. Zasadniczym elementem jej projektów jest przestrzeń: prace powstają w wyniku obserwacji zastanych warunków, jakie tworzy architektura miejsca, a także penetracji jej aspektów prywatnych, publicznych, instytucjonalnych. Oscylując pomiędzy poetycką atmosferą i krytycznym nastawieniem, Wollny podejmuje tematy feministyczne, afirmując stany kobiecości, kobiece wspólnoty i relacje. Interesują ją kody kulturowe utrwalające gesty i zachowania, a przyglądając się im i wcielając w projekty artystyczne, wyszukuje pomiędzy nimi szczeliny dające możliwość indywidualnej ekspresji.

Twórczość artystki postrzegana jest jako subtelnie subwersywna i artystycznie doniosła. Uzasadniając decyzję o przyznaniu jej Nagrody „Arteonu” w 2010 roku, przewodnicząca jury Magdalena Ujma pisała: „Zorka Wollny jest godną następczynią pierwszej fali artystek, która pojawiła się w Polsce po wielkiej przemianie ustrojowej w 1989 roku. Jest artystką niezwykle interesującą, a najważniejsze cechy jej działalności to: intelektualne ożywienie, ciekawość świata i nietuzinkowe traktowanie – zdawać by się mogło – oklepanych tematów, zamiłowanie do współpracy. Z tych właśnie powodów sztukę Wollny trudno zaszufladkować, bo artystka swobodnie przemieszcza się pomiędzy dyscyplinami, korzysta z inspiracji lekturami, zajmuje się teatrem, tańcem, muzyką. Zasadniczy dla niej jest kontakt z innymi ludźmi – rozmowy i przepływanie idei. Dotychczasowe interpretacje twórczości Zorki Wollny ujmują ją w kategoriach feministycznej dekonstrukcji patriarchalnych kodów zachowań czy też krytyki instytucji. Taki sposób patrzenia odejmuje jednak działalności Wollny jej wyjątkowość i aurę, jaką jest otoczona. Aurę tę tworzy wrażliwość artystki na wizualny aspekt rzeczywistości, jej empatia w stosunku do osób, które obserwuje, wyczulenie na niuanse i pewną nienazywalną nawet jakość obrazu, atmosferę, przepływ emocji”[1].

Spektakl audiowizualny Trąbka do słuchania: kolekcja powstał we współpracy z członkami Artystycznego Zespołu Estradowego Pieśni i Tańca Emerytów i Rencistów „Pogodna Jesień” z Krakowa oraz uniwersyteckiego chóru „Camerata” z Wieliczki. Występ, który dwukrotnie został zaprezentowany w trakcie wernisażu wystawy Endospory w Galerii Bunkier Sztuki zimą 2015 roku, poprzedzony był cyklem warsztatów przygotowawczych z uczestnikami. Stworzona wspólnie kompozycja miała formę otwartego libretta, opartego w dużej mierze na improwizacji i poświęconego zagadnieniu pamięci. Utwór powstał z inspiracji i w odniesieniu do konkretnych miejsc w Galerii, niedostępnych na co dzień dla zwiedzających, takich jak warsztat stolarski czy magazyn książek. Ich nowe, twórcze wykorzystanie stało się osią performansu. W warstwie treściowej koncert nawiązywał natomiast do książki José Saramago Wszystkie imiona, czerpiąc z niej koncept uwydatnienia imion, dat, numerów i miejsc osobiście ważnych dla uczestników projektu. Te elementy złożyły się na partyturę zbudowaną ze śpiewów, szeptów i innych dźwięków, którą artystka połączyła z elementami choreografii i wykorzystaniem zastanego wyposażenia pomieszczeń. Wkraczając w dziejący się na żywo proces, odbiorca stawał się częścią fizycznej i emocjonalnej konfiguracji. Jego obecność spotęgowała również wrażenie przypadku, sugerowane przez fragmentaryczne, rozmywające się formy spektaklu. Ślad ulotnego wydarzenia artystycznego, które w poetycki sposób zwracało uwagę na to, co na ogół niewidoczne, pomijane i niewypowiedziane, stanowi dziś jedynie dokumentacja fotograficzna oraz nastrojowy zapis audiowizualny.

Opracowanie: Joanna Terpińska, Galeria Sztuki Współczesnej Bunkier Sztuki,

Ten utwór jest dostępny na licencji Creative Commons Uznanie autorstwa 3.0 Polska.

Zorka (Zofia) Wollny (ur. 1980) – performerka, autorka filmów wideo, malarka, kompozytorka. Ukończyła studia na Akademii Sztuk Pięknych w Krakowie (2006), gdzie uzyskała także doktorat, jak również na Sabanci Universiteti (Stambuł, 2006). Wykładowczyni Akademii Sztuk Pięknych w Szczecinie. Dwukrotna stypendystka Ministerstwa Kultury i Dziedzictwa Narodowego (2004, 2008). Laureatka nagrody Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego w 8. konkursie im. Eugeniusza Gepperta (2007). Uzyskała nominację do nagrody Spojrzenia Fundacji Deutsche Banku (2009) oraz dorocznie przyznawanej wybranemu artyście Nagrody „Arteonu” (2010). Stypendystka Włoskiego Ministerstwa Kultury (2007) i Cittadellarte Fondazione Pistoletto (2007). Autorka wystaw i projektów indywidualnych, takich jak: Koncert na wysokie obcasy (Uniwersytet Jagielloński, Kraków, 2004), Mieszkam w IKEA (sklep Ikea, Kraków, 2004), Sabanci (Galeria F.A.I.T., Kraków, 2005), Muzeum (CSW Zamek Ujazdowski, Warszawa, 2008; Muzeum Narodowe. Kraków, 2005), Ucieczka z kadru (Galeria Starter, Poznań, 2008), Sonata erozyjna (Post Monument Sculpture Biennale, Carrara, 2010), Oratorium na orkiestrę i chór mieszkańców Warszawy (Warszawa, 2011), Słopiewnie (Jelenia Góra, 2010), Czarna seria (Zona Sztuki Aktualnej, Szczecin, 2012), Ofelie. Ikonografia szaleństwa (Muzeum Sztuki, Łódź, Collaborations (Platan Gallery, Instytut Polski, Budapeszt, 2014), Współprace (Galeria Manhattan, Łódź, 2015). 2012), Wystawy zbiorowe w których brała udział to m.in.: Dialog Loci (Kostrzyn nad Odrą, 2004), Eastern Lights (Motorenhalle, Drezno, 2004), Muzeum jako świetlany przedmiot pożądania (Muzeum Sztuki, Łódź, 2006), Points d’Impact (Mottatom, Genewa, 2007), No Borders – European Exhibition of Young Artists (La Centrale Électrique, Bruksela, 2008), 5. Triennale Młodych (Centrum Rzeźby Polskiej, Orońsko, 2008), Piekło rzeczy (Galeria Kronika, Bytom, 2009), Podążaj za Białym Królikiem (Bunkier Sztuki, Kraków, 2010), East goes East (Outpost Gallery, Norwich, 2010), Dyfuzje współczesności (CSW, Zamek Ujazdowski, Warszawa, 2011), You are here (Turner Contemporary, Margate, 2011), W stronę instytucji krytycznej (Galeria Arsenał, Poznań, 2014), Jazz and Experimental Music from Poland (Istanbul, 2014), Foreigners of Sound (Instytut of Contemporary Art, Londyn, 2014), Endospory (Galeria Bunkier Sztuki, Kraków, 2015), Midnight Show (BWA Design, Wrocław, 2015), Order (Hilbert Raum Gallery, Berlin, 2016), International Shakespeare Festival (Gdańsk, 2016).. Od 2002 roku współtworzy Fundację 36,6. Mieszka i pracuje w Berlinie.



[1] Nagrody ARTeonu, <arteon.pl/nagrody.php?rok=2010&nazwisko=Zorka%20Wollny> [dostęp 1.08.2017].

Mniej

Zorka Wollny, bez tytułu („Trąbka do słuchania: kolekcja”)

Zdjęcia

Video

Powiązania

Gra


Ostatnie komentarze:

Dodaj komentarz: