Lista wszystkich obiektów. Kliknij na jeden z nich, aby przejść do karty obiektu. Tematy umożliwiają selekcję eksponatów według kategorii pojęciowych. Po prawej stronie możesz zmienić ustawienie widoku listy.

Poniższe zestawienie ukazuje powiązanie między eksponatami w sposób niestandardowy. Punkty oznaczają eksponaty, a łączące je linie to powiązania między nimi według wybranych kategorii.

Wpisz daty krańcowe do okienek, aby wybrać interesujący Cię okres na osi czasu.

Wyświetlenia: 216
(Głosy: 1)
Średnia ocena to 5.0 gwiazdek z 5.
Wydruk metryczki
Wydruk opisu

Aneta. Monument to Kraków to przykład dzieła związanego z nurtem sztuki internetu i poezji konkretnej. Za jego stworzenie odpowiedzialny jest duet Young-Hae Chang Heavy Industries, który konsekwentnie stosuje w swojej twórczości jedną formę wizualną. Składają się na nią animowane i wyświetlane na białym tle wyrazy pisane charakterystyczną czcionką. W kolejnych utworach zmieniają się jedynie rytm, w jakim słowa pojawiają się na ekranie, oraz treść słów, które stają się wizualnym poematem. Teksty są czytane przez lektora lub synchronizują się z towarzyszącą im muzyką jazzową. W przypadku pracy zrealizowanej dla Galerii Bunkier Sztuki mamy do czynienia z zapisem pozbawionym muzycznego tła. Słyszymy tylko głos odczytujący słowa – na przemian w języku polskim (przez poetę i slamera Jana Kowalewicza) i angielskim (przez członka Young-Hae Chang Heavy Industries – Marca Voge’a).

Więcej

Aneta. Monument to Kraków to przykład dzieła związanego z nurtem sztuki internetu i poezji konkretnej. Za jego stworzenie odpowiedzialny jest duet Young-Hae Chang Heavy Industries, który konsekwentnie stosuje w swojej twórczości jedną formę wizualną. Składają się na nią animowane i wyświetlane na białym tle wyrazy pisane charakterystyczną czcionką. W kolejnych utworach zmieniają się jedynie rytm, w jakim słowa pojawiają się na ekranie, oraz treść słów, które stają się wizualnym poematem. Teksty są czytane przez lektora lub synchronizują się z towarzyszącą im muzyką jazzową. W przypadku pracy zrealizowanej dla Galerii Bunkier Sztuki mamy do czynienia z zapisem pozbawionym muzycznego tła. Słyszymy tylko głos odczytujący słowa – na przemian w języku polskim (przez poetę i slamera Jana Kowalewicza) i angielskim (przez członka Young-Hae Chang Heavy Industries – Marca Voge’a).

Widz nie otrzymuje całości wiersza od razu: na ułamki sekund pojawiają się przed nim tylko jego fragmenty, skupiając uwagę na pojedynczych słowach i frazach. Chociaż dostajemy wszystko czarno na białym (w końcu to kolory liter i tła), komunikat zdaje się nieczytelny, postrzępiony. Otrzymujemy w ten sposób sygnał, by nie odczytywać dzieła linearnie.

Punktem wyjścia dla pracy artystów było spotkanie z kuratorką Galerii – Anetą Rostkowską, która zaproponowała im zrealizowanie projektu. We wstępnej fazie współpracy pojawiła się koncepcja stworzenia pomnika, który stałby w opozycji do dotychczasowych krakowskich monumentów; ostatecznie jednak ten pomysł upadł. Członkowie Young-Hae Chang Heavy Industries postanowili wykorzystać estetykę swoich dotychczasowych utworów i zaproponowali pracę całkiem wyłamującą się z tradycyjnych form upamiętnienia. W miejsce alternatywnych struktur pomnikowych uruchomili strumień słownych i koncepcyjnych skojarzeń: pojawia się tutaj temat Krakowa, Polski, pomników, kuratorki, poezji, sztuki, pamięci, cyfryzacji i wreszcie samych artystów. Aneta. Monument to Kraków opowiada o zapośredniczaniu wrażeń i informacji: artyści mówią o Krakowie, ale nigdy w nim nie byli – wszystkie informacje o mieście pozyskali od kuratorki. Podobnie działa zapośredniczenie w wirtualnym dyskursie: jego uczestnik doświadcza jedynie symulacji, którą bierze za rzeczywistość.

Podstawowy budulec pracy Aneta. Monument to Kraków stanowi poemat, w którym treść jest równie istotna jak forma. Sposób prezentacji tekstu pozwala wychwycić jedynie wrażeniowość i esencjonalność jego znaczenia. Język staje się namacalny tu i teraz, tak aby odbiorca mógł doświadczyć fizyczności słów: ich kształtu i struktury. Sens pojawia się dopiero w następnej fazie percepcji. Równie pokawałkowana jest metaforyka tekstu, który – owszem – opisuje rzeczywistość, ale głównie poprzez asocjacje i artystyczne aluzje. Dyskurs staje się pułapką: trudno uchwycić, w którym momencie rzeczywistość jest przedstawiana w sposób czytelny, a w którym staje się poezją. Cała złożoność dzieła Young-Hae Chang Heavy Industries opiera się na poetyce internetu, dla której charakterystyczne są natychmiastowość, migawkowość, nielinearność. Sam nośnik staje się tutaj częścią przekazu, odbiorca nie jest w stanie uchwycić całego uniwersum realnego i symbolicznego, a rzeczywistość ulega zdekonstruowaniu.

Tekst wyświetlany na ekranie krąży wokół tematu Krakowa, ale nigdy bezpośrednio do niego nie dociera: opiera się na przypadkowych przebłyskach sensownych odniesień, pleniących się w otoczeniu sensu na podobieństwo kłączy. Refleksja o Polsce kieruje do obrazu fabryki samochodów, prowadzi do wspomnienia marek aut, którymi narrator podróżował z rodziną, po czym przeskakuje do wątku Forda jako antysemity, którą to informację bohater od razu sprawdza w wyszukiwarce internetowej. W odniesieniu do niej przypomina z kolei o możliwości błędu, prawa do lekceważenia prawdy – i tak bez końca: jedno słowo-skojarzenie odsyła do następnego.

„Era cyfryzacji – gorzej niż rycie w kamieniu”. Nie ma miejsca na zastanowienie się i błądzenie: wszędzie wymaga się natychmiastowej informacji. A jednak to właśnie w momentach niepewności – według podmiotu – pojawia się poezja. Stwierdzenie to jest dość przewrotne, jeśli zwrócimy uwagę, iż sam duet Young-Hae Chang Heavy Industries działa w przestrzeni internetu, zajmując się nieprzerwanie poezją. Jego twórczość jest na wskroś wywrotowa: artyści wykorzystują internetową formę, ale nie używają jej zgodnie z przyjętymi normami w wirtualnej rzeczywistości. Doskonale poruszają się w internetowej estetyce, jednak nie są jej wierni: ich prace charakteryzuje dystans i krytyczna weryfikacja stosowanych środków. „Przekleństwo Wikipedii. Google’a. Całej tej ery cyfryzacji. Wszystko się sprawdza. Zbyt łatwo” – takie zdania pojawiają się w pewnym momencie na ekranie.

W zakończeniu poematu wspomniane są dwie prace autorstwa Pabla Picassa: Pomnik Apollinaire’owi oraz Hołd Apollinaire’owi. Pierwsza z nich to zbiór nawzajem krzyżujących się linii, które były zainspirowane twórczością Apollinaire’a, a szczególnie poematem Poeta zamordowany, zawierającym fragment o pomniku dla artysty, który powinien powstać z pustki. Ten projekt Picassa nigdy nie został zrealizowany w przestrzeni publicznej ze względu na jego radykalność i abstrakcyjność. Druga praca – Hołd Apollinaire’owi – do dziś znajduje się w ogrodzie klasztoru Saint-Germain-des-Prés. Jest to rzeźba z brązu przedstawiająca głowę Dory Maar. O jej afiliacji z upamiętnianą postacią mówi jedynie tytuł wyryty na cokole pomnika. Picasso zdecydował się na taką formę pracy ze względu na odrzucenie jego wcześniejszego projektu. Oba dzieła wspomniane w Aneta. Monument to Kraków pobudzają do refleksji nad samą ideą stawiania pomników oraz nad kuriozalnymi nieraz formami, jakie one przyjmują. A jednak praca artystycznego duetu staje się – podobnie jak Hołd Apollinaire’owi – przewrotną apoteozą Krakowa.

Opracowanie: Karol Gromek, Galeria Sztuki Współczesnej Bunkier Sztuki,

Ten utwór jest dostępny na licencji Creative Commons Uznanie autorstwa 3.0 Polska.

Young-Hae Chang Heavy Industries – duet z Seulu, założony w 1999 roku, związany ze sztuką Internetu i poezją konkretną. Tworzą go Young-Hae Chang – koreańska artystka i tłumaczka, doktor estetyki Université de Paris I – oraz Marc Voge – amerykański poeta. Charakterystyczną czarno-białą typografię artyści zestawiają m.in. z muzyką jazzową, dzięki czemu całość w sugestywny sposób przykuwa uwagę i stanowi efekt eksploracji narracyjnych możliwości animacji i dźwięku. Duet realizował projekty dla Tate Modern, Centre Pompidou, San Francisco Museum of Modern Art, The New Museum of Contemporary Art w Nowym Jorku czy centrum sztuki De Appel w Amsterdamie.

Mniej

Young-hae Chang Heavy Industries, bez tytułu („Aneta. Pomnik Krakowowi / Aneta. Monument to Kraków”)

Zdjęcia

Video

Powiązania

Gra

Zobacz też


Ostatnie komentarze:

Dodaj komentarz: