Lista wszystkich obiektów. Kliknij na jeden z nich, aby przejść do karty obiektu. Tematy umożliwiają selekcję eksponatów według kategorii pojęciowych. Po prawej stronie możesz zmienić ustawienie widoku listy.

Poniższe zestawienie ukazuje powiązanie między eksponatami w sposób niestandardowy. Punkty oznaczają eksponaty, a łączące je linie to powiązania między nimi według wybranych kategorii.

Wpisz daty krańcowe do okienek, aby wybrać interesujący Cię okres na osi czasu.

Wyświetlenia: 54
(Głosy: 0)
Średnia ocena to 0.0 gwiazdek z 5.
Wydruk metryczki
Wydruk opisu

Outopos to interaktywny diagram funkcjonujący wyłącznie w formie strony internetowej. Jego hipertekstowa struktura oparta jest o serię grafik, tekst oraz animację. W swojej konstrukcji diagram stanowi siatkę pojęciową, tworzącą zmienny, wizualny esej na temat utopii jako idealnego miejsca nieistniejącego – „nie-miejsca” (outopos). Przestrzeń wirtualna, w której lokalizuje się praca, szczególnie odpowiada współczesnej refleksji na temat utopii, wpisując się w ramy konstrukcji o znamionach nowego świata.

Więcej

Twórczość Jakuba Woynarowskiego wynika z połączenia teorii i praktyki wizualnej. Artystę zajmują idee i zjawiska znajdujące się na marginesach oficjalnych narracji, głównie te owiane tajemnicą. Inspiracji poszukuje na obszarze teorii spiskowych, alchemii, ruchów masońskich i zjawisk quasi-religijnych. Szczególną fascynacją darzy przy tym zagadkowe artefakty oraz sposoby obrazowania systemów wiedzy tajemnej, które często wkraczają w jego własne prace. Język znaków i symboli artysta rozwija przede wszystkim w formach rysunkowych przyjmujących postaci esejów i atlasów wizualnych, którym charakter nadaje wąska gama kolorystyczna, zgodnie z ideami alchemii ograniczona do czerni, bieli i czerwieni, oraz kształty podstawowych figur geometrycznych organizujące kompozycje. Woynarowski uprawia także rodzaj archeologii artystycznych awangard, szukając dowodów na istnienie związków sztuki dawnej ze sztuką XX wieku. Sięga po dzieła nowoczesnych klasyków i inspiracje z odległej przeszłości, które łączy w nowe, nierzadko zaskakujące konfiguracje. Odnajdywane w artystycznych poszukiwaniach szczeliny i pęknięcia historii stają się dla artysty motywem do tworzenia alternatywnych opowieści. Działania Woynarowskiego w zindywidualizowanej formie wiążą się także z krytyką instytucjonalną oraz filozofią posthumanistyczną. W jego pracach pojawiają się środki wizualne z pogranicza nauki i sztuki, takie jak diagram czy infografika, za pomocą których artysta tworzy skondensowane przekazy rozgrywające się równocześnie na wielu poziomach. Projekt Outopos stanowi jedną z bardziej rozbudowanych narracji tego rodzaju.

Outopos to interaktywny diagram funkcjonujący wyłącznie w formie strony internetowej. Jego hipertekstowa struktura oparta jest o serię grafik, tekst oraz animację. W swojej konstrukcji diagram stanowi siatkę pojęciową, tworzącą zmienny, wizualny esej na temat utopii jako idealnego miejsca nieistniejącego – „nie-miejsca” (outopos). Przestrzeń wirtualna, w której lokalizuje się praca, szczególnie odpowiada współczesnej refleksji na temat utopii, wpisując się w ramy konstrukcji o znamionach nowego świata. Internetowa hiperrzeczywistość, sama w sobie funkcjonująca na zasadzie gigantycznej sieci-diagramu, stanowi też najlepsze ucieleśnienie współczesnej technologicznej utopii, której ideę trafnie opisuje słynny Simple Net Art Diagram autorstwa amerykańskiego duetu MTAA, wskazujący na fakt, iż internet nie tyle „jest”, co nieustannie „wydarza się” pomiędzy użytkownikami. Pole znaczeń, poddane do rozważenia w ścieżce diagramu, wyznaczają konfiguracje ewoluujących lub opozycyjnych pojęć, takich jak chaos–konstrukcja–ład–dekonstrukcja–chaos, centrum, peryferia i kierunki ucieczki, utopie i dystopie oraz pary wirtualne / realne, transgresja / regresja, filozofia / fizjologia czy problem i rozwiązanie. Językowe operacje ocierają się o idee takie jak panoptikon i wieża Babel, by zaoferować punkt widzenia utopii zobrazowanej i rozumianej w kontekście absurdu, iluzji, inspiracji, kompromisu, nadziei, ryzyka, sztuki i władzy.

Istotną cechą diagramu jest ciągła zmiana i nieprzewidywalność. Użytkownik wkraczający w przestrzeń cyfrową wnika w jego wielowarstwową tkankę i poprzez odnajdywanie licznych odwołań i relacji pomiędzy pojęciami sam wpływa na kształt pracy. Hipertekstualna struktura artystyczna oferuje odbiorcy możliwość samodzielnego dokonywania wyborów i określania kierunku, w jakim przechodzi on do kolejnych zagadnień. W zależności od podjętych decyzji za każdym razem pojawiają się inne sekwencje kart, a także modyfikuje się sam organizujący je schemat. Nieskończone możliwości interpretacji wciągają odbiorcę w tworzenie własnych skojarzeń i indywidualnych utopijnych projektów. Projekt ten, podobnie jak kształt diagramu, nigdy nie przyjmie ostatecznej formy.

 

Opracowanie: Joanna Terpińska, Galeria Sztuki Współczesnej Bunkier Sztuki,

Ten utwór jest dostępny na licencji Creative Commons Uznanie autorstwa 3.0 Polska.

Jakub Woynarowski (ur. 1982) – artysta intermedialny, designer i niezależny kurator. Twórca eksperymentalnych komiksów, powieści graficznych, atlasów i esejów wizualnych, filmów, animacji, instalacji. Ukończył studia na Wydziale Grafiki (2007) oraz w Międzywydziałowej Pracowni Intermediów Akademii Sztuk Pięknych w Krakowie. Wykładowca w Pracowni Rysunku Narracyjnego na macierzystej uczelni. Laureat Paszportu „Polityki” w 2015 roku. Zdobywca nagród w dziedzinie komiksu i projektowania m.in.: Grand Prix Ogólnopolskiego Konkursu Książek i Albumów o Sztuce (2011), Grand Prix 18. Międzynarodowego Festiwalu Komiksu w Łodzi (2007). Autor wystaw indywidualnych takich jak: Hikikomori (Lubelskie Towarzystwo Zachęty Sztuk Pięknych, Lublin, 2009), Wernalina (Zbiornik Kultury, Kraków, 2011), Ha-ha (Galeria Bunkier Sztuki, Kraków, 2012), W powietrzu, na lądzie i morzu (Muzeum Regionalne, Stalowa Wola, 2012), Nigredo (Galeria BWA, Katowice, 2013), Corpus Delicti (CSW Zamek Ujazdowski, Warszawa, 2013), Saturnia Regna (BWA Warszawa, 2014), Figury niemożliwe (Pawilon Polski, 14. Międzynarodowa Wystawa Architektury, Wenecja, 2014), Fiat Lux (w ramach kolektywu Quadratum Nigrum, Galeria Bunkier Sztuki, Kraków, 2015), Somnium (MeetFactory, Praga, 2015). . Uczestnik wystaw zbiorowych m.in.: Sensualia (Galeria Starmach, Kraków, 2008), Komiks. Legendy miejskie (MOCAK, Kraków, 2012), Rękawiczki Jeffa Koonsa (CSW Kronika, Bytom, 2012), CSW Zamek Wawelski (4. ArtBoom Festival, Kraków, 2012), Impossibility vs. Self-Censorship (Intermediae, Center for Contemporary Creation Matadero, Madryt, 2013), Będzie się dzieło! Kolekcja 2013 (Galeria Bunkier Sztuki, Kraków, 2013), Czeski papież! (MeetFactory, Praga, 2014), Co widać. Polska sztuka dzisiaj (Muzeum Sztuki Nowoczesnej, Warszawa, 2014), Diabły! (Galeria Biała, Lublin, 2015), Artyści z Krakowa. Generacja 1980-1990 (MOCAK, Kraków, 2015), Procedures for the Head. Polish Art Today (Kunsthalle Bratislava, 2015), La Memoria Finalmente (Galleria civica di Modena, 2016).. Twórca lub współtwórca projektów kuratorskich takich jak: Body in the library (BWA Galeria Design, Wrocław, 2010), Quadratum Nigrum (Zbiornik Kultury, Kraków, 2010), Maciej Sieńczyk, „Polisario” (Galeria ON, Poznań, 2011), White cubes / Black holes (Galeria AS, Kraków, 2011), CSW Zamek Wawelski (4. ArtBoom Festival, Kraków, 2012), Katalog wypadków (Galeria Zderzak, Kraków, 2013), Bohdan Butenko, „Książkę robi się jak sweter” (Bunkier Sztuki, Festiwal Conrada, Kraków, 2013), Oddźwięki (Galeria Bunkier Sztuki, 2014). Członek think tanku Restart oraz kolektywu Quadratum Nigrum. Mieszka i pracuje w Krakowie.

Mniej

Jakub Woynarowski, „Outopos”

Zdjęcia

Powiązania

Gra


Ostatnie komentarze:

Dodaj komentarz: