Lista wszystkich obiektów. Kliknij na jeden z nich, aby przejść do karty obiektu. Tematy umożliwiają selekcję eksponatów według kategorii pojęciowych. Po prawej stronie możesz zmienić ustawienie widoku listy.

Poniższe zestawienie ukazuje powiązanie między eksponatami w sposób niestandardowy. Punkty oznaczają eksponaty, a łączące je linie to powiązania między nimi według wybranych kategorii.

Wpisz daty krańcowe do okienek, aby wybrać interesujący Cię okres na osi czasu.

Wyświetlenia: 14
(Głosy: 0)
Średnia ocena to 0.0 gwiazdek z 5.
Wydruk metryczki
Wydruk opisu

Działania Łukasza Surowca koncentrują się na obszarze ważkich społecznych problemów, takich jak wykluczenie, bezdomność czy ubóstwo. Artysta bada relacje wewnątrz grup zmarginalizowanych oraz postrzeganie ich przedstawicieli przez innych członków społeczeństwa. Tworzy prototypy radykalnych społecznych działań, dzięki którym ingeruje w rzeczywistość osób funkcjonujących poza systemem kapitalistycznym.

Więcej

Działania Łukasza Surowca koncentrują się na obszarze ważkich społecznych problemów, takich jak wykluczenie, bezdomność czy ubóstwo. Artysta bada relacje wewnątrz grup zmarginalizowanych oraz postrzeganie ich przedstawicieli przez innych członków społeczeństwa. Tworzy prototypy radykalnych społecznych działań, dzięki którym ingeruje w rzeczywistość osób funkcjonujących poza systemem kapitalistycznym. W realizowanym w latach 2010–2014 projekcie Szczęśliwego Nowego Roku pracował z grupą bezdomnych z Katowic. Towarzyszył im z kamerą w codziennym życiu, zbieraniu złomu, rozmowach, a nawet snuł z nimi plany zbudowania wspólnego osiedla w okolicy Spodka. Podczas projektu Poczekalnia realizowanego w krakowskim Bunkrze Sztuki (2013) Surowiec stworzył anarchiczną przestrzeń, w której na okres dwóch zimowych miesięcy zawieszone zostały zasady umowy społecznej. Zamieszkałe w Galerii osoby bezdomne próbowały wykreować własne reguły życia i współpracy, niekoniecznie zgodne z zasadami promowanymi przez pracowników pomocy społecznej. Spektakl Przychodnia (2016) wystawiony przy placu Ratajskiego w Poznaniu był prototypem akcji społecznej angażującej wykluczonych, aktywnych alkoholików, którzy nie mogli bądź nie chcieli podjąć terapii uzależnień. Przestrzeń projektu stawała się dla nich miejscem pracy: wydarzenia przeżywanego wspólnie pomiędzy pacjentami (granymi przez alkoholików) a medykami (lekarzami, antropologami, socjologami) i transmitowanego poza mury lokalu.

Również prace z cyklu Wózki wpisują się w społeczne zainteresowania artysty. Instalacja jest rezultatem namysłu nad prototypem działań społecznych – wymiany dokonanej pomiędzy Surowcem a grupą bezdomnych z Bytomia. W zamian za stare, zdezelowane pojazdy służące to przewożenia złomu artysta zaoferował im nowe, funkcjonalne wózki. Jedynym warunkiem postawionym przez artystę była zgoda na zrobienie danej osobie zdjęcia prezentowanego później wraz z zużytym pojazdem. Zaproponowane przez Surowca działanie miało na celu poprawienie warunków bytowych konkretnej grupy osób, a zarazem wydobycie ich twarzy i imion z anonimowego tłumu wykluczonych.

Opracowanie: Anna Lebensztejn, Galeria Sztuki Współczesnej Bunkier Sztuki,

Ten utwór jest dostępny na licencji Creative Commons Uznanie autorstwa 3.0 Polska.

Łukasz Surowiec (ur. 1985) – artysta sztuk wizualnych. Twórca obiektów, prac wideo, interwencji i sytuacji artystycznych. Absolwent Wydziału Rzeźby Akademii Sztuk Pięknych w Krakowie, studiował także na ASP w Poznaniu oraz na Universität der Künste w Berlinie. Autor wystaw indywidualnych, m.in.: Szczęśliwego Nowego Roku (CSW Kronika, Bytom, 2011), Szwedzkie gołębie (Kalmar Konstmuseum w Kalmarze, 2012), Dziady (Galeria Sztuki Współczesnej Bunkier Sztuki, Kraków, 2013), Poczekalnia (CSW Znaki Czasu, Toruń, 2014), Umierać się nikt nie boi (CSW Zamek Ujazdowski, Warszawa, 2014). Brał również udział w licznych wystawach zbiorowych, m.in.: Manifestacje romantyczne (BWA Sokół, Nowy Sącz, 2014), Twoje miasto to pole walki (Muzeum Sztuki Nowoczesnej, Warszawa, 2014), Co widać. Polska sztuka dzisiaj (Muzeum Sztuki Nowoczesnej, Warszawa, 2014), Critical Juncture (Kochi-Muziris Biennale, Kochi, 2014), Je brûle Paris (Cité internationale des arts, Paryż, 2015), Chleb i róże. Artyści wobec podziałów klasowych (Muzeum Sztuki Nowoczesnej, Warszawa, 2016). Brał udział w 7. Berlin Biennale z projektem Berlin-Birkenau, który pokazywał również w Galerii Whitechapel w Londynie. Mieszka i pracuje w Bytomiu.

Mniej

Łukasz Surowiec, „Piotr, 46” z cyklu „Wózki”

Zdjęcia

Powiązania

Gra


Ostatnie komentarze:

Dodaj komentarz: