Lista wszystkich obiektów. Kliknij na jeden z nich, aby przejść do karty obiektu. Tematy umożliwiają selekcję eksponatów według kategorii pojęciowych. Po prawej stronie możesz zmienić ustawienie widoku listy.

Poniższe zestawienie ukazuje powiązanie między eksponatami w sposób niestandardowy. Punkty oznaczają eksponaty, a łączące je linie to powiązania między nimi według wybranych kategorii.

Wpisz daty krańcowe do okienek, aby wybrać interesujący Cię okres na osi czasu.

Wyświetlenia: 17
(Głosy: 0)
Średnia ocena to 0.0 gwiazdek z 5.
Wydruk metryczki
Wydruk opisu

Muzyka, kultura punk, sztuka. Wśród zainteresowań Konrada Smoleńskiego sfera dźwięku zajmuje szczególne miejsce. Realizowane przez niego wraz z Danielem Szwedem audioperformanse przyjmują formą anarchizujące bombardowanie intensywnymi dźwiękami. Atak przeprowadzany jest przez BNNT – zamaskowanych artystów, przyjeżdżających czarnym vanem, których wizerunek kojarzy się z terrorystami.

Więcej

Muzyka, kultura punk, sztuka. Wśród zainteresowań Konrada Smoleńskiego sfera dźwięku zajmuje szczególne miejsce. Realizowane przez niego wraz z Danielem Szwedem audioperformanse przyjmują formą anarchizujące bombardowanie intensywnymi dźwiękami. Atak przeprowadzany jest przez BNNT – zamaskowanych artystów, przyjeżdżających czarnym vanem, których wizerunek kojarzy się z terrorystami. W trakcie koncertów wykorzystują dwa instrumenty: perkusję (Daniel Szwed) i bombę-gitarę – obiekt zbudowany przez Smoleńskiego i przypominający pocisk Tomahawk. Oddziaływanie dźwiękiem aż do progu fizycznego bólu stanowiło fundament instalacji stworzonej przez artystę na Biennale w Wenecji – Everything Was Forever, Until It Was No More (2013). Zaprogramowany w tych pracach bombing tworzy sytuację namacalności dźwięku, jego cielesnego odczuwania i wywoływania dyskomfortu związanego ze znacznym jego natężeniem.

Podobny stan dźwiękowej opresji został wytworzony podczas audioperformansu, który w grudniu 2013 roku rozegrał się w przestrzeni Galerii Bunkier Sztuki z użyciem obiektu How to Make a Bomb. Sam obiekt stanowi rekonstrukcję jednego z prototypowych instrumentów stworzonych przez Smoleńskiego w czasach studenckich. Wykonany w oparciu o zasadę Do It Yourself, formą przypomina książkę, której wnętrze zbudowane jest z pasm taśmy magnetofonowej tworzącej niby-wersety na kartach woluminu. Podczas performansu Smoleński grał na owym kuriozalnym instrumencie za pomocą głowicy magnetycznej, ślizganej po kolejnych fragmentach taśmy. Brzmiący jak wklepane do wyszukiwarki internetowej hasło tytuł obiektu odzwierciedla jego amatorski, chałupniczy charakter. Równocześnie nazwanie muzycznego instrumentu bombą wprowadza bardziej niepokojący kontekst – korzysta z ambiwalencji sprawczej i niszczycielskiej siły materiału wybuchowego. To już nie tylko pokątne majsterkowanie nastolatków, prokurowanie czegoś z niczego, lecz złowieszcza, anarchistyczna sytuacja, podczas której ma szansę objawić się destruktywna moc dźwięku.

 

Opracowanie: Anna Lebensztejn, Galeria Sztuki Współczesnej Bunkier Sztuki,

Ten utwór jest dostępny na licencji Creative Commons Uznanie autorstwa 3.0 Polska.

Konrad Smoleński (ur. 1977) – artysta sztuk wizualnych, fotograf, muzyk. W swojej twórczości wykorzystuje różne media, m.in. wideo, instalacje, performans, muzykę. Absolwent Akademii Sztuk Pięknych w Poznaniu (2002), w latach 2002–2009 asystent na tejże uczelni. Należy do poznańskiej grupy artystycznej Penerstwo. Współtworzył lub współtworzy zespoły: Mama, Kristen, K.O.T., Sixa, BNNT. W latach 1999–2002 uczestnik działań Stada Prusa. Od 2003 roku animator sceny Pink Punk. Laureat nagrody Fundacji Deutsche Bank i Zachęty – Narodowej Galerii Sztuki Spojrzenia 2011. Autor wystaw indywidualnych, m.in.: Złe ukryte czarne (Galeria Stereo, Poznań, 2009), The End of Radio (Pinchuk Art Center, Kijów, 2012), T.R.H. (Centrum Sztuki Współczesnej Łaźnia, Gdańsk, 2013), One Mind in a Million Heads (Volkspaleis, Haga, 2014), SVOID. If The Universe Is Expanding, Are We Drifting Apart Too? (Kunsthalle Winterthur, 2014), Dizzy Spells (National Museum of Contemporary Art/Rocolectiv, Bukareszt, 2016), Phantom Power (Instytut Polski, Berlin, 2016). Brał udział w licznych wystawach zbiorowych, m.in.: Voyage Sentimental (Muzeum Narodowe, Poznań, 2008), Letni niedzielni (Zachęta – Narodowa Galeria Sztuki, Warszawa, 2010), They Don’t Know Why, But They Keep Doing It (Waterside Contemporary, Londyn, 2011), Learning From Warsaw (Kunstverein, Zurych, 2013), Freedom of Sound (Ludwig Museum, Budapeszt, 2012), Jak widać. Polska sztuka dzisiaj (Muzeum Sztuki Nowoczesnej, Warszawa, 2014), Bogactwo (Zachęta – Narodowa Galeria Sztuki, Warszawa, 2016), Milczenie dźwięków (Muzeum Współczesne, Wrocław, 2016). W 2013 roku reprezentował Polskę na 55. Biennale w Wenecji wystawą Everything Was Forever, Until It Was No More. Mieszka i pracuje w Warszawie i w Bernie.

Mniej

Konrad Smoleński, „How to Make a Bomb”

Zdjęcia

Powiązania

Gra


Ostatnie komentarze:

Dodaj komentarz: