Lista wszystkich obiektów. Kliknij na jeden z nich, aby przejść do karty obiektu. Tematy umożliwiają selekcję eksponatów według kategorii pojęciowych. Po prawej stronie możesz zmienić ustawienie widoku listy.

Poniższe zestawienie ukazuje powiązanie między eksponatami w sposób niestandardowy. Punkty oznaczają eksponaty, a łączące je linie to powiązania między nimi według wybranych kategorii.

Wpisz daty krańcowe do okienek, aby wybrać interesujący Cię okres na osi czasu.

Wyświetlenia: 168
(Głosy: 0)
Średnia ocena to 0.0 gwiazdek z 5.
Wydruk metryczki
Wydruk opisu

Jednym z wątków twórczości Jadwigi Sawickiej są wręcz literalnie wycięte z kontekstu słowa i frazy – zaczerpywane z gazet, reklam czy mediów elektronicznych. W początkach swych działań artystka zestawiała je na jedynym płótnie z wizerunkami przedmiotów codziennego użytku: przedstawianym elementom odzieży o ograniczonej gamie kolorystycznej i kosmetykom towarzyszyły fragmenty haseł reklamowych, urywki gazetowe, tytuły czy streszczenia telewizyjnych seriali.

Więcej

Jednym z wątków twórczości Jadwigi Sawickiej są wręcz literalnie wycięte z kontekstu słowa i frazy – zaczerpywane z gazet, reklam czy mediów elektronicznych. W początkach swych działań artystka zestawiała je na jedynym płótnie z wizerunkami przedmiotów codziennego użytku: przedstawianym elementom odzieży o ograniczonej gamie kolorystycznej i kosmetykom towarzyszyły fragmenty haseł reklamowych, urywki gazetowe, tytuły czy streszczenia telewizyjnych seriali.

Od 1997 roku Sawicka zaczęła stosować nowy sposób obrazowania, oddzielając od siebie przedmioty i słowa występujące od tej pory na płótnach samodzielnie. Po stronie słów pojawiły się urwane frazy takie jak: „Złodziej złodziej” (Złodziej, 2000), „proces lekarza” (Proces lekarza, 2000), „pragnienie SUKCESU” (Pragnienie sukcesu, 2006), „MIŁA I DOBRA” (Miła i dobra, 2008). Niejednokrotnie – jak w obrazie Znów zabija z 2000 roku – przyjmują one formułę uproszczonego zapisu, pomijającego całkowicie lub częściowo znaki diakrytyczne („znow zabija”). Artystka swobodnie dzieli słowa na sylaby, zestawia je blokowo, niekiedy przestawia bądź ucina pojedyncze litery. Redukcji ulega także warstwa kolorystyczna obrazu: tekst przyjmuje najczęściej czarną bądź szaroczarną barwę, skontrastowaną z różowym, zielonkawym bądź błękitnawym jednolitym tłem. Ów minimalizm zapisu zderza się z bogatą fakturą płótna, nawarstwieniami farby przekształcającymi je w malarski relief czy wręcz trójwymiarowy obiekt.

Zapisane na płótnie teksty są również podstawą dla charakterystycznych wielkoformatowych nadruków (czarne litery na cielistym tle), opanowujących wnętrza galerii (przestrzeni publicznej) ulotek czy przedmiotów. Jedna z najbardziej spektakularnych interwencji artystki pojawiła się w Galerii Foksal w Warszawie (2000), gdzie wielokrotnie powielone napisy „POWODUJE RAKA” / „ZŁODZIEJ” / „BYDLAKI” / „DORZYNANIE” / „ZNÓW ZABIJA” / „KRWAWA” / „OKRADZIONO” / „UCIEKŁA” / „PROCES LEKARZA” / „STERYDY ZABIŁY” / „WZIĘŁA WSZYSTKO” / „NIE” / „ZŁA” zalały wystawienniczą przestrzeń agresywną eksplozją słów.

Opracowanie: Anna Lebensztejn, Galeria Sztuki Współczesnej Bunkier Sztuki,

Ten utwór jest dostępny na licencji Creative Commons Uznanie autorstwa 3.0 Polska.

Jadwiga Sawicka (ur. 1959) – artystka sztuk wizualnych, kuratorka. Tworzy obrazy, fotografie i instalacje tekstowe, realizuje także działania w przestrzeni publicznej. Absolwentka Wydziału Malarstwa Akademii Sztuk Pięknych w Krakowie (1984). Jej prace były prezentowane na licznych wystawach indywidualnych, m.in. Nic w środku! (Galeria Sztuki Współczesnej Bunkier Sztuki, Kraków, 2003), Daj wszystko (Galeria Arsenał, Białystok, 2006), Siła fatalna (CSW Zamek Ujazdowski, Warszawa, 2006), Pestsäule (KÖR Kunst im öffentlichen Raum, Wiedeń, 2011), BYT i STYL (Galeria Biała, Lublin, 2011), Fragmenty opowiadania (BWA Warszawa, 2014). Brała także udział w wielu wystawach zbiorowych, m.in. Architectures of Gender (Sculpture Center, Nowy Jork, 2003), Ciepło/zimno – Letnia miłość (Zachęta – Narodowa Galeria Sztuki, Warszawa, 2006), Oczy szukają głowy do zamieszkania (Muzeum Sztuki w Łodzi, 2011), Co widać. Polska sztuka dzisiaj (Muzeum Sztuki Nowoczesnej, Warszawa, 2014), Gender w sztuce (Muzeum Sztuki Współczesnej MOCAK, Kraków, 2015), Bogactwo (Zachęta – Narodowa Galeria Sztuki, Warszawa, 2016). Współpracuje z Galerią BWA Warszawa. Mieszka i pracuje w Przemyślu.

Mniej

Jadwiga Sawicka, „Znów zabija”

Zdjęcia

Powiązania

Gra


Ostatnie komentarze:

Dodaj komentarz: