Lista wszystkich obiektów. Kliknij na jeden z nich, aby przejść do karty obiektu. Tematy umożliwiają selekcję eksponatów według kategorii pojęciowych. Po prawej stronie możesz zmienić ustawienie widoku listy.

Poniższe zestawienie ukazuje powiązanie między eksponatami w sposób niestandardowy. Punkty oznaczają eksponaty, a łączące je linie to powiązania między nimi według wybranych kategorii.

Wpisz daty krańcowe do okienek, aby wybrać interesujący Cię okres na osi czasu.

Wyświetlenia: 75
(Głosy: 0)
Średnia ocena to 0.0 gwiazdek z 5.
Wydruk metryczki
Wydruk opisu

Obraz Wilhelma Sasnala przedstawia oddany w skali jeden do jednego 43-centymetrowy metalowy przedmiot, który pochodzi z obudowy samolotu linii Continental będącego przyczyną katastrofy lotniczej Concorde’a linii Air France w 2000 roku. Dzieło, prezentowane po raz pierwszy na wystawie Scena 2000 w warszawskim Centrum Sztuki Współczesnej Zamek Ujazdowski, wpisuje się w serię płócien artysty połączonych tematyką katastrof i wypadków. Kilka z nich odnosi się wprost do zdarzenia związanego z Concordem: poza dwoma obrazami należącymi do kolekcji Galerii Bunkier Sztuki opowiada o nim również podzielone na dziewięć kwater płótno prezentujące poszczególne stadia wybuchu samolotu.

Więcej

Obraz Wilhelma Sasnala przedstawia oddany w skali jeden do jednego 43-centymetrowy metalowy przedmiot, który pochodzi z obudowy samolotu linii Continental będącego przyczyną katastrofy lotniczej Concorde’a linii Air France w 2000 roku. Dzieło, prezentowane po raz pierwszy na wystawie Scena 2000 w warszawskim Centrum Sztuki Współczesnej Zamek Ujazdowski, wpisuje się w serię płócien artysty połączonych tematyką katastrof i wypadków. Kilka z nich odnosi się wprost do zdarzenia związanego z Concordem: poza dwoma obrazami należącymi do kolekcji Galerii Bunkier Sztuki opowiada o nim również podzielone na dziewięć kwater płótno prezentujące poszczególne stadia wybuchu samolotu.

W omawianej pracy artysta tworzy ironiczny komentarz do tendencji fetyszyzacji obiektów będących dowodem w ustaleniu przyczyn katastrof i zbrodni, mnożąc ich wizerunki.

„Wilhelm Sasnal ma niecodzienną umiejętność trafiania we właściwe miejsce i właściwy moment. Jego prace dotyczą emocji społecznych. Po pierwsze, poszukuje i dotyka tych właśnie spraw, które grają lub którymi gra się na naszych emocjach. Od muzyki punkowej, przez wypadki samochodowe, uwodzący głos radiowej prezenterki, sympatię do anarchizmu, opuszczoną budowę elektrowni atomowej w Żarnowcu, po katastrofę „Kurska”, Jedwabne, holokaust i komiks Maus. Tworzy się z tego intrygująco-szokująca mieszanka, dająca pogląd o niezrównoważeniu emocjonalnym naszej cywilizacji. Po drugie, Sasnal zajmuje się kondycją wizerunków, którymi jesteśmy otoczeni i które stymulują owe emocje. Obrazy są wyrywkowe, czasem niewyraźne lub zgoła abstrakcyjne, tak jak wizerunek niewielkiego metalowego przedmiotu, który spowodował katastrofę Concorde’a”[1]. Sasnal zrobił replikę nieszczęsnego elementu, w czerwono-żółtym kolorze oryginału, a później odtworzył ją w czerni na białym płótnie. W ten sposób artysta wszedł w rolę jednego z ekspertów badających pozornie błahy przedmiot o tak dużym rzeczywistym znaczeniu. Namalowany detal skłania bowiem do refleksji nad tym, jak niezauważalny w innych okolicznościach drobiazg mógł stać się nie tylko przyczyną katastrofy, która odebrała życie ponad 100 osobom, ale również trudnego do rozwiązania sporu prawnego pomiędzy liniami Air France i Continental, zakończonego zaprzestaniem produkcji i wykorzystywania samolotów typu Concorde w lotnictwie.

Egzystencjalno-filozoficzne rozważania Wilhelma Sasnala materializują się poprzez powtórzenie formy konkretnego przedmiotu, ale w postaci zredukowanej do minimum, niemal do abstrakcji. Wzmaga ją fakt, że omawiana katastrofa rozegrała się w minimalnym odstępie czasu, bo w przeciągu 2 minut od momentu startu samolotu. Trzeba zaznaczyć również, że fascynacja Concordem nie zakończyła się u Sasnala na serii płócien. W 2003 roku powstał film – nagranie widoku z okna tego typu samolotu, który właśnie wykonywał swój ostatni komercyjny lot nad Atlantykiem. Artysta nadał filmowi bardzo specyficzną formę – wraz z każdym kolejnym wyświetleniem praca stopniowo ulega zniszczeniu.

Praca bez tytułu należy do pierwszych obrazów artysty malowanych linearnie i wyłącznie czarną farbą. W momencie jej powstawania Wilhelm Sasnal pragnął – jak sam wspomina – odciąć się od malarstwa. Stąd jej surowość, bliska rysunku technika, gest malarski sprowadzony do minimum i ograniczenie barw do czerni i bieli. Technika wykonania obrazu stała się tym samym odzwierciedleniem tematyki płótna.

Opracowanie: Vera Zalutskaya, Galeria Sztuki Współczesnej Bunkier Sztuki

 

Wilhelm Sasnal (ur. 1972) – malarz, rysownik, twórca komiksów i filmowiec. Założyciel i członek nieistniejącej już Grupy Ładnie (1994–2001), współredaktor „Słynnnego Pisma we Wtorek”. Uznawany za jednego z czołowych współczesnych malarzy polskich. Tworzy ironiczne komentarze do otaczającego świata. Interesuje się szeroko pojętą współczesnością: wpływem mass mediów na społeczeństwo, prywatnym życiem ludzi w Polsce, recepcją wydarzeń historycznych i funkcjonowaniem narracji dotyczących przeszłości w kulturze. Fascynuje się badaniem ograniczeń oraz możliwości reprezentacji, procesami widzenia i innych sposobów percepcji. Studiował architekturę na Politechnice Krakowskiej (1992–1994) oraz malarstwo na Akademii Sztuk Pięknych w Krakowie (1994–1999). W 1999 roku otrzymał Grand Prix na Biennale Malarstwa „Bielska Jesień”, w 2003 roku – nagrodę „Pegaza” w dziedzinie sztuki, w 2006 roku – europejską nagrodę artystyczną The Vincent van Gogh Biennial Award w Amsterdamie. Wybrane wystawy indywidualne: T-ow (Anton Kern Gallery, Nowy York, 2003), Wilhelm Sasnal (Kunsthalle Zurich, 2003), Wilhelm Sasnal (Van Abbe Museum, Eindhoven, 2006), USA (CSW Zamek Ujazdowski, Warszawa, 2006), Ojciec (Fundacja Galerii Foksal, Warszawa, 2012). Brał udział w wystawach zbiorowych, m.in.: Scena 2000 (CSW Zamek Ujazdowski, Warszawa, 2000), Who if not we should at least try to imagine the future of all this? (Stedelijk Museum, Amsterdam, 2004), The Triumph of Painting. Part Two (Saatchi Gallery, Londyn, 2005), Painting Now!, (Kunsthal Rotterdam, 2007), British British Polish Polish (CSW Zamek Ujazdowski, Warszawa, 2013). Związany z Fundacją Galerii Foksal oraz Galerią Raster w Warszawie. Mieszka i pracuje w Krakowie.



[1] Łukasz Gorczyca, Praktyka widzenia i polityka obrazów, [w:] Między naturą a kulturą, red. J. Ciesielska, Bielsko-Biała 2002, s. 122–124.

Mniej

Wilhelm Sasnal, bez tytułu

Zdjęcia

Powiązania

Gra

Zobacz też


Ostatnie komentarze:

Dodaj komentarz: