Lista wszystkich obiektów. Kliknij na jeden z nich, aby przejść do karty obiektu. Tematy umożliwiają selekcję eksponatów według kategorii pojęciowych. Po prawej stronie możesz zmienić ustawienie widoku listy.

Poniższe zestawienie ukazuje powiązanie między eksponatami w sposób niestandardowy. Punkty oznaczają eksponaty, a łączące je linie to powiązania między nimi według wybranych kategorii.

Wpisz daty krańcowe do okienek, aby wybrać interesujący Cię okres na osi czasu.

Wyświetlenia: 184
(Głosy: 0)
Średnia ocena to 0.0 gwiazdek z 5.
Wydruk metryczki
Wydruk opisu

W twórczości Marcina Maciejowskiego ujawnia się zainteresowanie współczesnością i codziennym życiem człowieka. Jego malarskie komentarze do rzeczywistości są efektem wnikliwej i wieloaspektowej obserwacji polskiego społeczeństwa. Artysta analizuje obyczaje, bada stereotypy i wzorce kulturowe. Podejmuje tematy medialne, przedstawiając postaci znane z pierwszych stron gazet (polityków, dziennikarzy, celebrytów), wątki sensacyjnych wydarzeń, czy problemy społeczne i ekonomiczne. Wiele uwagi poświęca społecznemu odbiorowi sztuki oraz roli artysty.

Więcej

W twórczości Marcina Maciejowskiego ujawnia się zainteresowanie współczesnością i codziennym życiem człowieka. Jego malarskie komentarze do rzeczywistości są efektem wnikliwej i wieloaspektowej obserwacji polskiego społeczeństwa. Artysta analizuje obyczaje, bada stereotypy i wzorce kulturowe. Podejmuje tematy medialne, przedstawiając postaci znane z pierwszych stron gazet (polityków, dziennikarzy, celebrytów), wątki sensacyjnych wydarzeń, czy problemy społeczne i ekonomiczne. Wiele uwagi poświęca społecznemu odbiorowi sztuki oraz roli artysty. Interesuje go także problematyka kultury konsumpcyjnej, popularności, funkcjonowania wizerunku kobiety. Malarskie kadry konstruuje, przenosząc na płótno ilustracje z gazet i magazynów lub wykonane przez siebie fotografie; inspiracji dostarczają mu także sceny z filmów. Obrazy to też wycinki z rzeczywistości, migawki z życia przeciętnego człowieka. Twórczość Maciejowskiego ewoluowała od lat 90., kiedy to artysta, wówczas członek Grupy Ładnie, koncentrował się na społeczeństwie polskim doby transformacji, analizując głównie treści i formy medialnego przekazu. Sens i znaczenie obrazów podkreślał zwykle krótkim komentarzem tekstowym umieszczanym na płótnie, przez co przypominały one komiksowe epizody, odnoszące się do różnych aspektów polskiej mentalności. Z czasem Maciejowski podejmował się konstruowania bardziej kameralnych i naznaczonych intymnością scen, dla których podstawę stanowiły jego własne, bezpośrednie obserwacje.

Obraz Lekarz powiedział… wywołuje wrażenie podglądania codziennej, intymnej sytuacji. Leżącą na łóżku pacjentkę otaczają trzy osoby, zapewne bliscy, członkowie rodziny. To, co mogło się wydarzyć, zostaje zasygnalizowane w napisie umieszczonym w lewym górnym rogu płótna: Lekarz powiedział, że miałam szczęście. Kły trafiły 5 mm od tętnicy… Tekst nie jest jedynie prostym komunikatem, relacją opinii lekarza. Nadaje scenie wymiar krytyczny i zarazem nasyca ją emocjonalnie. Komunikat wprowadza tabloidowy kontekst w zwyczajne z pozoru zachowania i relacje pomiędzy ludźmi. Dramatyczna sytuacja z życia codziennego przekształca się tu w gazetowy news, przemieniając poszkodowaną kobietę w bohaterkę sensacyjnej historii, w której uniknięcie tragedii należy rozpatrywać w kategoriach cudu godnego prasowych nagłówków. Maciejowski niejako przeczuwa pogłębiające się w społeczeństwie pragnienie zaistnienia w świecie mediów, epatowania przemocą i poszukiwania skandalizujących informacji.

Kompozycja sceny i jej perspektywiczne ujęcie sprawiają, że oglądający staje się współuczestnikiem momentu, w którym opadają emocje po nieszczęśliwym zdarzeniu. Nie bez znaczenia dla odbioru pracy są tu również pozostałe środki wyrazu zastosowane przez artystę, zwłaszcza uproszczenie czy wręcz bryłowatość sylwetek bohaterów, kształtowanych za pomocą mocnych, szerokich pociągnięć pędzla, oraz pastelowa kolorystyka i statyczność sceny. Z harmonią barw i kompozycji tym mocniej kontrastuje groza tekstowego przekazu, wyraźnie odcinającego się na tle szpitalnej ściany. Esencją przedstawienia – zarówno w warstwie treściowej, jak i formalnej – stają się w ten sposób nie tyle możliwe do weryfikacji fakty, co ich niezwykła, sensacyjna otoczka.

Opracowanie: Gabriela Brdej, Galeria Sztuki Współczesnej Bunkier Sztuki,

Ten utwór jest dostępny na licencji Creative Commons Uznanie autorstwa 3.0 Polska.

Marcin Maciejowski (ur. 1974) – malarz, rysownik, autor ilustracji prasowych, komiksów. Studiował na Wydziale Architektury Politechniki Krakowskiej (1994–1997) oraz na Wydziale Grafiki Akademii Sztuk Pięknych w Krakowie (1996–2001). Stypendysta koncernu Bayer AG w Leverkusen (2001). Laureat Paszportu Polityki w dziedzinie plastyki (2002) oraz Lovis Corinth Preis (2010). Autor wystaw indywidualnych, m.in.: Tu żyję i tu jest mi dobrze (Zachęta – Narodowa Galeria Sztuki, Warszawa, 2002), Zachowujmy się normalnie (Państwowa Galeria Sztuki, Sopot, 2003), Dziupla (Galeria Arsenał, Białystok, 2004), Painting (Gallery Marc Foxx, Los Angeles, 2004), Discovery (Gallery Leo Koenig, Nowy Jork, 2005–2006), Struktury Dobra (Galeria Raster, Warszawa, 2006), Bildpolitiken (Salzburger Kunstverein, Salzburg, 2008), Tak jest. Marcin Maciejowski (Muzeum Narodowe w Krakowie, 2010), Are you really from the art world? (Kunstforum Ostdeutsche Galerie, Regensburg; Galerie Thaddaeus Ropac, Paryż, 2010), Marcin Maciejowski (Baltic Centre for Contemporary Art, Gateshead, 2013), Unsettled Matters (Wilkinson Gallery, Londyn, 2015). Uczestniczył w wielu wystawach zbiorowych, m.in.: Scena 2000 (CSW Zamek Ujazdowski, Warszawa, 2000), Popelita (Galeria Sztuki Współczesnej Bunkier Sztuki, Kraków, 2001), Rzeczywiście, młodzi są realistami (CSW Zamek Ujazdowski, Warszawa, 2002), Superstars, Von Warhol bis Madonna (Kunsthalle Wien, Wiedeń, 2005), Malarstwo polskie XXI wieku (Galeria Zachęta, Warszawa, 2006/2007), The Making of Art (Schirn Kunsthalle Frankfurt, Frankfurt, 2009), Schizma. Sztuka polska lat dziewięćdziesiątych (CSW Zamek Ujazdowski, Warszawa, 2010), Over and Over Again (Instytut Sztuki Wyspa, Gdańsk, 2010), Historia w sztuce (MOCAK, Kraków, 2011), The Power of Fantasy: Modern and Contemporary Polish Art (BOZAR, Bruksela, 2011), Sztuka w naszym wieku (Zachęta – Narodowa Galeria Sztuki, Warszawa, 2015), Picasso in Contemporary Art (Deichtorhallen Hamburg, 2015), Umenie na hlave / Procedures for the Head (Kunsthalle Bratislava, Bratysława, 2015). Współzałożyciel i członek artystycznej Grupy Ładnie (1996–2001), do której należeli również: Wilhelm Sasnal, Rafał Bujnowski, Marek Firek, Józef „Kurosawa” Tomczyk. Współredaktor artzina Słynne Pismo we Wtorek wydawanego przez Grupę Ładnie. Współpracował z tygodnikiem Przekrój (2000–2013), tworząc ilustracje i komiksy, oraz z magazynem Machina (2000–2002). Artysta współpracuje z Galerią Meyer Kainer w Wiedniu. Mieszka i pracuje w Krakowie.

Materiały dodatkowe:

Skrypt i nagranie audiodeskrypcji

J. Kowalewicz, Żeby zdrowie było. O Marcinie Maciejowskim, [w:] Bez tytułu. Przewodnik po Kolekcji, s. 8–9, http://bunkier.art.pl/?wydawnictwo=bez-tytulu-przewodnik-po-kolekcji (data dostępu: 11 stycznia 2018).

 

Mniej

Marcin Maciejowski, „Lekarz powiedział…”

Zdjęcia

Powiązania

Gra

Zobacz też


Ostatnie komentarze:

Dodaj komentarz: