Lista wszystkich obiektów. Kliknij na jeden z nich, aby przejść do karty obiektu. Tematy umożliwiają selekcję eksponatów według kategorii pojęciowych. Po prawej stronie możesz zmienić ustawienie widoku listy.

Poniższe zestawienie ukazuje powiązanie między eksponatami w sposób niestandardowy. Punkty oznaczają eksponaty, a łączące je linie to powiązania między nimi według wybranych kategorii.

Wpisz daty krańcowe do okienek, aby wybrać interesujący Cię okres na osi czasu.

Wyświetlenia: 375
(Głosy: 0)
Średnia ocena to 0.0 gwiazdek z 5.
Wydruk metryczki
Wydruk opisu

W twórczości Karoliny Kowalskiej dominują motywy miejskiej codzienności, złudnych oznak gospodarczej prosperity. Ulice, blokowiska i biurowce pojawiają się obok intymnego wnętrza mieszkania i anonimowej publicznej infrastruktury. Architektoniczne i medialne symbole kapitalizmu wyznaczają obszar życia człowieka, czyniąc ze świata natury luksusowy dodatek. Artystka manipuluje ich widokami wtłoczonymi w codzienne realia i z nutą ironii poddaje je przetworzeniu. Konstruowane w ten sposób fotografie, filmy, instalacje i obiekty ujawniają w formie finezyjnego żartu efekty oddziaływania zurbanizowanej przestrzeni na jednostki i relacje międzyludzkie albo proponują ich nieco ulepszone warianty. Projekty realizowane przez artystkę łączą niekiedy sztuki wizualne, tekst i muzykę.

Więcej

W twórczości Karoliny Kowalskiej dominują motywy miejskiej codzienności, złudnych oznak gospodarczej prosperity. Ulice, blokowiska i biurowce pojawiają się obok intymnego wnętrza mieszkania i anonimowej publicznej infrastruktury. Architektoniczne i medialne symbole kapitalizmu wyznaczają obszar życia człowieka, czyniąc ze świata natury luksusowy dodatek. Artystka manipuluje ich widokami wtłoczonymi w codzienne realia i z nutą ironii poddaje je przetworzeniu. Konstruowane w ten sposób fotografie, filmy, instalacje i obiekty ujawniają w formie finezyjnego żartu efekty oddziaływania zurbanizowanej przestrzeni na jednostki i relacje międzyludzkie albo proponują ich nieco ulepszone warianty. Projekty realizowane przez artystkę łączą niekiedy sztuki wizualne, tekst i muzykę.

Okno na zimę należy do cyklu lightboxów symulujących widok na las tropikalny. Wyjątkowość tego obiektu opiera się na kontraście pomiędzy zwykłym, drewnianym oknem, popularnym w naszej strefie klimatycznej a egzotycznym krajobrazem roztaczającym się „za szybą”. Artystka subtelnie puszcza oko do renesansowego, albertiańskiego motywu malarstwa jako okna otwierającego się na naturę, proponując w miejsce iluzjonistycznego malunku widok zaczerpnięty z rzeczywistości. Rozpościerająca się po drugiej stronie sceneria wyrasta z marzeń o urokliwym, nieskażonym środowisku. Tego rodzaju tęsknota za walorami przyrodniczymi przybiera na sile szczególnie zimą, kiedy roślinność zamiera pod warstwą śniegu. Do tej sytuacji odwołuje się tytuł pracy, ironicznie podkreślający pocieszną funkcjonalność okna. Kadr z lasu deszczowego ma poprawić nastrój, wprowadzić spokojną, relaksującą, a przy tym nieco tajemniczą atmosferę, poniekąd zrekompensować niedostatki chłodnego i ponurego klimatu. Okno na zimę mogłoby być również „oknem na ogród zimowy”, widokiem na ogrzewaną przestrzeń oranżerii, zielonej i kwitnącej niezależnie od pory roku. Motyw lasu tropikalnego pojawiał się też w innych realizacjach Kowalskiej. W charakterze dopełnienia lub kontynuacji projektu Okna na zimę można rozpatrywać instalację site-specific – Klosze na świetlówki (2004–2005) stworzoną dla krakowskiego Urzędu Pracy. Artystka w pewnym sensie dokonała w niej „oswojenia” przestrzeni kojarzonej na ogół z niepewnością i stresem. Z fotografii przedstawiających egzotyczną roślinność skonstruowała osłony na świetlówki i zamontowała je na korytarzach budynku. Wprowadzając imitację ożywionej natury, udekorowała odcieniami zieleni i upiększyła tę sformalizowaną przestrzeń. Osłabiała w ten sposób niepokojącą aurę oczekiwania, którą zwykle jest ona przepełniona.

Sztuczne połączenie funkcjonalistycznej architektury miejskiej i elementów natury jest również ważnym tematem w twórczości Kowalskiej. Jej film Opcja boska (2004) to gra zieleni z betonowym zaułkiem blokowiska. Ukazuje on sterowane, powolne nakładanie warstwy roślinności na ponurą strukturę budynku. Z jednej strony czyni widok bardziej przyjaznym, z drugiej – wywołuje niepokojące wrażenie opanowania tkanki miejskiej przez tajemnicze siły natury.

Prace Kowalskiej, które konfrontują ze sobą środowisko naturalne z panoramą zdominowaną przez gospodarczą działalność człowieka, przenoszą komentarz na temat aktualnych problemów ekologicznych w typowe otoczenie znajome niemal każdemu mieszkańcowi miasta. Są również dyskretną aluzją do wrażliwości i świadomości bycia elementem ekosystemu.

Opracowanie: Gabriela Brdej, Galeria Sztuki Współczesnej Bunkier Sztuki,

Ten utwór jest dostępny na licencji Creative Commons Uznanie autorstwa 3.0 Polska.

Karolina Kowalska (1978) – fotografka, graficzka, autorka instalacji, wideo, animacji, projektów w przestrzeni publicznej. Artystka łączy często w swoich projektach sztuki wizualne, tekst i muzykę. Wykorzystuje fotografię, film, tworzy instalacje site-specific. Jest absolwentką Wydziału Grafiki Akademii Sztuk Pięknych w Krakowie (dyplom 2002), studiowała animację w Hogeschool w Gent w Belgii (1997–2002). Była stypendystką Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego (2007), programu stypendialnego Ministerstwa Kultury i Dziedzictwa Narodowego „Młoda Polska” (2010) oraz rezydentką programów artystycznych Forum Stadtpark w Grazu (2006) i w Location One w Nowym Jorku (2010-2011). Została zaproszona do programu Artist Pension Trust w Berlinie (od 2009). Współpracowała z eksperymentalną grupą artystyczną Fundacja 36,6 oraz projektem grzenda.pl. Jest autorką wystaw indywidualnych, m.in.: Makro (Galeria Nova, Kraków, 2004), Niespodziewane załamanie się rynku reklamowego (Galeria Potocka, Kraków, 2004), Crash Test (Bunkier Sztuki, Kraków, 2006), Risk Management (Museum Folkwang / RWE Turm, Essen, 2006), Art in Cinema (Kino pod Baranami, Kraków, 2008), Reload (Zona Sztuki Aktualnej, Łódź), Fotografie – EYES ON (Instytut Kultury Polskiej, Wiedeń, 2010). Jej prace były prezentowane na licznych wystawach zbiorowych, m.in.: Chłopaki i dziewczyny (Zachęta Narodowa Galeria Sztuki, Warszawa, 2004), Adaptation – the Art of Adjustment (zak gallery, Berlin, 2006), Zapis Nr3 (Aufzeichnung Nr.3) (Atelier Frankfurt, Frankfurt Am Main, 2007), Ok! Wyspiański (Muzeum Stanisława Wyspiańskiego w Kamienicy Szołayskich, Galeria Sztuki Współczesnej Bunkier Sztuki, Kraków, 2008), Biuro Podróży (ZONA Sztuki Aktualnej, Łódź, 2009), 20 mgnień wolności (Instytut Sztuki Wyspa, Gdańsk, 2009), Niegrzeczne (Galeria Sztuki Współczesnej Bunkier Sztuki, Kraków, 2011), In the Making (Location One, Nowy Jork, 2011), Ekonomia w sztuce (Muzeum Sztuki Współczesnej w Krakowie MOCAK, 2013), L’arte differente:MOCAK al MAXXI (Museo nazionale delle arti del XXI secolo, Rzym, 2016). Artystka mieszka i pracuje w Krakowie.

Mniej

Karolina Kowalska, „Okno na zimę”

Zdjęcia

Powiązania

Gra

Zobacz też


Ostatnie komentarze:

Dodaj komentarz: