Lista wszystkich obiektów. Kliknij na jeden z nich, aby przejść do karty obiektu. Tematy umożliwiają selekcję eksponatów według kategorii pojęciowych. Po prawej stronie możesz zmienić ustawienie widoku listy.

Poniższe zestawienie ukazuje powiązanie między eksponatami w sposób niestandardowy. Punkty oznaczają eksponaty, a łączące je linie to powiązania między nimi według wybranych kategorii.

Wpisz daty krańcowe do okienek, aby wybrać interesujący Cię okres na osi czasu.

Wyświetlenia: 37
(Głosy: 0)
Średnia ocena to 0.0 gwiazdek z 5.
Wydruk metryczki
Wydruk opisu

Twórczość artystyczna Andreasa M. Kaufmanna ogniskuje się wokół pojęć takich jak przestrzeń, czas i sfera publiczna. Przejawia się ona w różnorodnych środkach (zarówno analogowych, jak i cyfrowych) oraz formach działania; ze szczególnym upodobaniem artysta wykorzystuje projekcje. Coraz silniejsze przenikanie się sfery artystycznej i technologii doprowadziło artystę do podjęcia refleksji na temat cywilizacyjnego kontekstu, w jakim funkcjonuje aktualna sztuka.

Więcej

Twórczość artystyczna Andreasa M. Kaufmanna ogniskuje się wokół pojęć takich jak przestrzeń, czas i sfera publiczna. Przejawia się ona w różnorodnych środkach (zarówno analogowych, jak i cyfrowych) oraz formach działania; ze szczególnym upodobaniem artysta wykorzystuje projekcje. Coraz silniejsze przenikanie się sfery artystycznej i technologii doprowadziło artystę do podjęcia refleksji na temat cywilizacyjnego kontekstu, w jakim funkcjonuje aktualna sztuka. Od ponad dwóch dekad Kaufmanna fascynuje problem wszechobecności cyfrowo zapośredniczonych obrazów, które zapisane w postaci binarnego kodu tracą obrazowy związek z tym, co przedstawiają, stając się abstrakcyjne, płaskie, anonimowe, bezbarwne. Artysta stara się przywrócić je na powrót przestrzeni, z której zostały wydzielone za sprawą technologii. W tym kontekście interesują go zwłaszcza medialne wizerunki produkowane masowo i pozbawione cech indywidualnych, którym pragnie nadać charakter bardziej osobisty, emocjonalny.

Cykl 40 Gestures powstał w oparciu o zbiór publicznie dostępnych wizerunków, gromadzonych przez artystę na przestrzeni kilku dziesięcioleci. Obrazy zaczerpnięte z gazet, czasopism, książek, filmów, telewizji i internetu stały się punktem wyjścia dla szeregu subiektywnych archiwów, z których jedno można określić mianem archiwum gestów. Ich kolekcję tworzą sugestywnie upozowane postaci wywodzące się ze sfery publicznej: polityki, gospodarki, sportu i mediów. Przetwarzając ich wizerunki, Kaufmann zastosował charakterystyczną dla swoich projektów strategię: wyjął wybrane sylwetki z pierwotnego kontekstu medialnego i umieścił je w nowym otoczeniu. Manipulację obrazem pogłębiło zrównanie oryginalnie różnorodnych przedstawień pod względem skali i ujęcia – każdy obraz został sprowadzony do identycznego formatu i przedstawiał jedynie głowę i ręce ludzkiej postaci. Wszystkie wizerunki organizuje ponadto jednakowy schemat kompozycji: silne rozmycie ostrości czarno-białego obrazu (utrudniające rozpoznanie rysów przedstawionej osoby) oraz ukazanie postaci na tle abstrakcyjnej różowej płaszczyzny. W pierwszym momencie widz próbuje przede wszystkim wydedukować jej tożsamość, jednak po chwili zauważa szerszy problem dotyczący międzyludzkiej komunikacji, a także tych szczególnych sytuacji, z których w pamięci pozostają jedynie charakterystyczne gesty.

Kaufmann traktuje archiwum gestów jako dożywotni, ciągle rozwijany projekt. Jest to swoista biograficzna opowieść o fascynacji artysty. Stanowi zasób modelowych gestów, którego ewolucja obrazuje zmieniające się w czasie zainteresowania artysty związane z ich przedstawianiem: od problemu utrwalania różnorodnych sposobów gestykulacji po aspekty ich medialnej reprezentacji. Działanie artysty ma charakter klasyfikacji, którą można odczytywać również w szerszej perspektywie – pozwala ono zwrócić uwagę na symboliczny i sprawczy wymiar gestu, jego polityczny, społeczny czy wręcz dziejowy potencjał, który ma prawdopodobnie możliwość zmieniania biegu historii.

Opracowanie: Anna Lebensztejn, Galeria Sztuki Współczesnej Bunkier Sztuki,

Ten utwór jest dostępny na licencji Creative Commons Uznanie autorstwa 3.0 Polska.

Andreas M. Kaufmann (ur. 1961) – autor fotografii, wideo i instalacji. Absolwent Kunstakademie w Münster (1991) oraz AUS w Münster i Dortmundzie (1991). W latach 1999–2001 był asystentem prof. Zbigniewa Rybczyńskiego w Kunsthochschule für Medien w Kolonii. Jego prace prezentowano na wystawach indywidualnych i zbiorowych, m. in. Wandel ohne Wachstum. Stadtbau-Kultur im 21. Jahrhundert (Pawilon Niemiecki, VI Biennale Architektury, Wenecja, 1996), Moving Images. Dilm-Reflektion in der Kunst (Galerie für Zeitgenössiche Kunst, Lipsk, 1999), Revolving Doors (Apexart, Nowy Jork, 2001; Fundación Telefónica, Madryt, 2004), 100% (Galeria Sztuki Współczesnej Bunkier Sztuki, Kraków, 2002), Stadtlicht – Lichtkunst (Wilhelm Lehmbruck Museum – Zentrum Internationaler Skulptur, Duisburg, 2004–2005); Andreas M. Kaufmann – Sinnmaschine (Liner Foundation, Appenzell, 2011), Hirschfaktor. Die Kunst des Ziterens (ZKM, Karlsruhe, 2013–2014), Lucida Space (National Centre for Contemporary Arts, Moskwa, 2014), Hotel Orient (State Museum of Literature, Tbilisi, 2014–2015), Blaise Cendrars au coeur des arts (Musée des beaux-arts, La Chaux-de-Fonds, 2015). Mieszka i pracuje w Kolonii i w Barcelonie.

Materiały dodatkowe:

J. Kowalewicz, Wiktor. O Andreasie Kaufmannie, [w:] Bez tytułu. Przewodnik po Kolekcji, s. 42–43, http://bunkier.art.pl/?wydawnictwo=bez-tytulu-przewodnik-po-kolekcji (data dostępu: 11 stycznia 2018).

 

Mniej

Andreas M. Kaufmann, z cyklu „40 Gestures”

Zdjęcia

Powiązania

Gra

Zobacz też


Ostatnie komentarze:

Dodaj komentarz: