Lista wszystkich obiektów. Kliknij na jeden z nich, aby przejść do karty obiektu. Tematy umożliwiają selekcję eksponatów według kategorii pojęciowych. Po prawej stronie możesz zmienić ustawienie widoku listy.

Poniższe zestawienie ukazuje powiązanie między eksponatami w sposób niestandardowy. Punkty oznaczają eksponaty, a łączące je linie to powiązania między nimi według wybranych kategorii.

Wpisz daty krańcowe do okienek, aby wybrać interesujący Cię okres na osi czasu.

Wyświetlenia: 583
(Głosy: 2)
Średnia ocena to 5.0 gwiazdek z 5.
Wydruk metryczki
Wydruk opisu

Tragiczne okoliczności śmierci króla Polski podczas bitwy pod Warną sprawiły, że nie wystawiono mu nagrobka w nekropolii królewskiej na Wawelu. Inicjatywę taką podjęto dopiero na początku XX wieku, na fali wciąż rosnącego zainteresowania historią Polski, niemal w przededniu odzyskania niepodległości.

Więcej

Tragiczne okoliczności śmierci króla Polski podczas bitwy pod Warną (abstrahując od ożywionej w XX w. dyskusji, czy był on „ostatnim krzyżowcem” i męczennikiem za wiarę, czy młodym i nierozważnym władcą, który swoim zapałem doprowadził do klęski własną armię) sprawiły, że nie wystawiono mu nagrobka w nekropolii królewskiej na Wawelu. Inicjatywę taką podjęto dopiero na początku XX wieku, na fali wciąż rosnącego zainteresowania historią Polski, niemal w przededniu odzyskania niepodległości. Już około 1875 roku zapoczątkowano zwyczaj odprawiania mszy świętych za dusze władców w krypcie św. Leonarda pod zachodnią częścią katedry na Wawelu. Żałobne nabożeństwa za Władysława III celebrowano oczywiście w dniu 11 listopada, a więc w rocznicę bitwy pod Warną (na podstawie fundacji mszalnej Romana i Pelagii Sanguszków).
Pomnik pierworodnego syna Władysława Jagiełły został zamówiony u Antoniego Madeyskiego w 1903 roku (umowę podpisał ówczesny ordynariusz krakowski – kardynał Jan Puzyna) i ustawiony na miejscu w 1906 roku.
Nagrobek Władysława III Warneńczyka ma kształt tumby z postacią władcy w pełnej zbroi umieszczoną na płycie wierzchniej. Giasant ma młodzieńczą twarz o wyidealizowanej urodzie i podtrzymuje na piersi nagi miecz – Szczerbiec, co służy jego stylizacji na idealnego rycerza chrześcijańskiego.
Do posłannictwa dziejowego króla odnosi się program heraldyczny na bokach tumby multiplikujący herby dwóch królestw – Polski i Węgier, a także krótka inskrypcja w gotyckim dukcie liter obiegająca płytę wzdłuż jej krawędzi. Podkreślono w niej bardzo wyraźnie, że król Polski i Węgier znalazł chwalebną śmierć w strasznej bitwie, stając w obronie chrześcijaństwa:

„Laduslaus III poloniae et hungariae Rex nat[us] a[nno] D[omi]ni mccccxiv / pro christiana inclytam / ad warnam pugnam acriter pugnans mortem gloriosam p[er]petuit an[n]o Domini mccccxliv”.

Struktura nagrobka, który nakryty jest wolnostojącym baldachimem, w wyraźny sposób nawiązuje do lokalnej, średniowiecznej tradycji upamiętniania zmarłych władców. Jednak sam sposób przedstawienia Władysława III jako „męża zbrojnego” nie znajduje wzorów w żadnym z wcześniejszych nagrobków w katedrze na Wawelu. Odzwierciedla on raczej wyidealizowany sposób postrzegania średniowiecza, a także przeszłości Polski na przełomie XIX i XX wieku. Na tumbie brak też typowych dla wawelskiej nekropolii przedstawień płaczków. Natomiast szereg rozwiązań szczegółowych nawiązuje do lokalnych, krakowskich dzieł architektury XV wieku.

Opracowanie: dr hab. Marek Walczak (Instytut Historii Sztuki UJ), Redakcja WMM,
Licencja Creative Commons

Ten utwór jest dostępny na licencji Creative Commons Uznanie autorstwa 3.0 Polska.

 

Mniej

Nagrobek króla Władysława III Warneńczyka

Zdjęcia

Powiązania

Gra


Ostatnie komentarze:

Dodaj komentarz: