Lista wszystkich obiektów. Kliknij na jeden z nich, aby przejść do karty obiektu. Tematy umożliwiają selekcję eksponatów według kategorii pojęciowych. Po prawej stronie możesz zmienić ustawienie widoku listy.

Poniższe zestawienie ukazuje powiązanie między eksponatami w sposób niestandardowy. Punkty oznaczają eksponaty, a łączące je linie to powiązania między nimi według wybranych kategorii.

Wpisz daty krańcowe do okienek, aby wybrać interesujący Cię okres na osi czasu.

Obiekty
wszystkie
Wyczyść filtr
Pokaż filtr
Ukryj filtr

„Goplana i Elfy” („Balladyna”, 1943)

Goplana i Elfy jest rekonstrukcją obiektu ze spektaklu Balladyna, zrealizowanego w Krakowie w 1943 roku przez Tadeusza Kantora i grupę krakowskich artystów w Podziemnym Teatrze Niezależnym. Z tego okresu nie ocalały żadne obiekty. Oprócz Balladyny Juliusza Słowackiego Kantor zrealizował w Podziemnym Teatrze Niezależnym także Powrót Odysa Wyspiańskiego w 1944 r.

Buty kobiece z cholewami z Mnikowa

Kobiece buty z cholewami do stroju krakowskiego wykonane z czarnej skóry stanowią przykład obuwia typu węgierskiego. Jest to najstarszy typ butów, który charakteryzował się zszyciem po bokach dwóch kawałków skóry. Buty posiadają usztywnioną w górnej części cholewkę, w dolnej skóra ułożona jest w charakterystyczną harmonijkę (tzw. miechy).

Monstrancja fundacji Branickich

Rodzina Branickich dbała o wyposażenie kościoła parafialnego w Niepołomicach, w którym znajdowała się ufundowana przez nich kaplica, w sprzęty, szaty i naczynia liturgiczne. O wszelkich fundacjach Jana i Anny Branickich świadczą widoczne na zachowanych przedmiotach herby Gryf i Jastrzębiec. Ze stylem niepołomickiego kościoła, którego gotycki charakter nutą renesansową wzbogaciła kaplica Branickich, harmonizuje późnogotycka monstrancja — srebrna, pozłacana. Fundatora wskazuje inskrypcja na kryzie stopy: „Joannes a Rvsca Braniczki venator Craccoviens Capitanevs Nepolomicensis anno dom 1599 fieri fecit oretvr pro eo”.

Ikona „Chrystus na krzyżu”

Prezentowana ikona z przedstawieniem Chrystusa Ukrzyżowanego, Matką Boską z Dzieciątkiem i Św. Mikołaja, stanowi dar Heleny Dąbczańskiej dla Muzeum Etnograficznego w Krakowie. Helena Dąbczańska to słynna lwowska kolekcjonerka inkunabułów, rycin, książek, rysunków, tkanin, mebli; właścicielka prywatnego muzeum urządzonego we własnej willi i gospodyni niedzielnych poranków artystycznych, na których gościli przedstawiciele lwowskiej elity przełomu XIX i XX wieku.

Feretron przedstawiający „Serce Matki Boskiej” oraz „Serce Jezusa”

Na profilowanej podstawie z otworami na drążki, dwa obrazy malowane na desce w profilowanej ramie, ujęte po bokach falistą wstęgą. Górną, wyciętą faliście krawędź wieńczy krzyżyk. Feretron pomalowano farbą olejną koloru kobaltowego.

Rzeźba „Chrystus Frasobliwy” Leona Kudły

Autor rzeźby, Leon Kudła, jest zaliczany do grona najwybitniejszych twórców nieprofesjonalnych. Rzeźba ukazuje Chrystusa Frasobliwego. Wizerunek ten nawiązuje do Pasji i jest jednym z najpopularniejszych tematów podejmowanych przez rzeźbiarzy ludowych i nieprofesjonalnych.

Rzeźba „Matka Boska z Dzieciątkiem” z Kurpiowszczyzny

Rzeźba stanowi unikat, jeśli chodzi o przedstawienia Madonny z Dzieciątkiem w sztuce ludowej z terenu Kurpiowszczyzny.

Rzeźba „Matka Boska Skępska”

Pierwowzorem ludowych rzeźb Matki Boskiej Skępskiej była gotycka figurka przedstawiająca Marię Służebnicę w Świątyni znajdująca się w kościele Bernardynów w Skępem koło Torunia. Legendarny początek sanktuarium wiązany jest z 1495 rokiem, kiedy ufundowano kościół w miejscu pojawienia się niezwykłej, jaśniejącej postaci.

Fotografia „Jan Paweł II w Mistrzejowicach” Stanisława Gawlińskiego

Przewrotnie możemy powiedzieć, że Jan Paweł II zawdzięcza swoją karierę Nowej Hucie. To właśnie kłopoty piętrzone przez komunistów w sprawie budowy nowego kościoła w tej dzielnicy sprawiły, iż bp. Eugeniusz Baziak powołał przyszłego papieża na stanowisko swojego zastępcy...

Amforka guzowa

Amforka pochodzi z badań wykopaliskowych prowadzonych w Witowie w okresie powojennym, na tzw. stanowisku nr 1. W latach 1961—1963 kierował nimi dr Józef Marciniak, a w latach 70. dr Jacek Rydzewski. W trakcie przeprowadzonych prac odkryto obiekty świadczące o obecności człowieka w Witowie już w epoce neolitu.

Czerpaczek

Miniaturowy czerpaczek pochodzący z epoki brązu i wczesnej epoki żelaza z taśmowatym uchem i powierzchnią plamistą beżowo-czarną. Został odkryty w trakcie badań wykopaliskowych prowadzonych w Witowie w okresie powojennym na tzw. stanowisku nr 1. W latach 1961–1963 kierował nimi dr Józef Marciniak, a w latach 70. dr Jacek Rydzewski.

Garnek

W oddalonym o 4 km od Koszyc Witowie pierwszy człowiek zamieszkał już kilka tysięcy lat temu. Może wcześniej, ale z tego właśnie okresu — około 5 tysięcy lat temu — pochodzą pierwsze znaleziska archeologiczne z tego terenu. Tutejsze wzgórze, położone nad rzeką, doskonale nadawało się...

Kubek

Kubek o taśmowatym uchu, zdobiony na brzuścu naprzemiennie kolistymi wgłębieniami i pionowymi listewkami, o barwie beżowo-brązowej. Pochodzi z epoki brązu. Został odkryty w trakcie badań wykopaliskowych prowadzonych w Witowie w okresie powojennym na tzw. stanowisku nr 1. W latach 1961—1963 kierował nimi dr Józef Marciniak, a w latach 70. dr Jacek Rydzewski.

Naczynie toczone na kole

Naczynie toczone na kole o profilowanej, stożkowatej szyjce barwy jasnoszarej, pochodzące z młodszego okresu rzymskiego, czyli III–IV wieku n.e. Zostało odkryte na terenie wielokulturowego stanowiska nr 1 w Witowie. Badania wykopaliskowe były tu prowadzone w latach 1961–1963 pod kierownictwem dr. Józefa Marciniaka, a następnie w latach 70. kontynuowane przez dr. Jacka Rydzewskiego...

Skarb z Witowa

Skarb czterech złotych monet rzymskich z V wieku n.e. został znaleziony w Witowie. Są to trzy solidy cesarza Teodozjusza II (402−450) i jeden solid cesarza Walentyniana II (424−455). Pierwsza grupa monet przedstawia na awersie popiersie w zbroi. Imię cesarza wypisane jest w otoku − DN THEODOSI-VS P.F. AVG. Na rewersie przedstawiona jest siedząca bogini Roma. Waga monet jest znormalizowana (w gramach: 4,444; 4,444; 4,446). Czwarta moneta przedstawia na awersie popiersie cesarza i napis w otoku: DN ILA VALENTI-NIANVS PF AVG. Na rewersie widoczny jest cesarz stojący. Moneta jest nieco lżejsza — jej waga wynosi 4,338 g. Średnica monet zawiera się między 21 a 22 mm.

Aparat fotograficzny atelierowy firmy R.A. Goldmann

Aparat fotograficzny atelierowy wyprodukowany w latach 1890—1900 w firmie R.A. Goldmann w Wiedniu. Bardzo starannie wykonany aparat, pozwalający zarejestrować zdjęcia na „suchych” płytach szklanych o maksymalnym formacie 18 x 24 cm...

Kasa z urządzeniem liczącym

Zabytkowa kasa licząca wyprodukowana w słynnej firmie National Cash Register. Firma z Dayton (stan Ohio) specjalizowała się w produkcji maszyn liczących, osiągając na przełomie XIX i XX wieku monopol w tej dziedzinie na terenie Stanów Zjednoczonych. Prezentowana przez nas maszyna...

Kuźnia polowa

Kuźnia polowa została przekazana Spółce Ślusarskiej w 1916 roku przez Centrum Odbudowy Kraju z siedzibą w Wiedniu. Ognisko przenośne potocznie zwane kuźnią polową było stałym elementem wyposażenia warsztatu kłódkarskiego. Kuźnia składa się z trzech podstawowych elementów:...