Muzeum Inżynierii Miejskiej przybliża osiągnięcia polskiej myśli technicznej. Stare samochody i motocykle, historyczne wozy tramwajowe, maszyny do pisania… a to wszystko w budynkach najstarszej krakowskiej zajezdni tramwajowej. Zgromadzone przez Muzeum zabytki techniki prezentują dzieje polskiej motoryzacji, krakowskie drukarstwo z okresu od XV do XX wieku, rozwój zabytkowych telewizorów i radioodbiorników, a także historię gazownictwa i elektrowni.
Na wystawie Dzieje polskiej motoryzacji prezentowanych jest ponad 30 polskich samochodów i motocykli. Pośród nich nie mogło zabraknąć syrenki oraz warszawy z Żerania. Wśród polskich osiągnięć technicznych znajdujących się w zbiorach Muzeum wyróżniają się: maszyna do pisania alfabetem Braille'a z 1899 roku, pierwszy polski telewizor z 1955 roku, a także „Smyk” — niezrealizowany prototyp mikrosamochodu z 1957 roku. Dla najmłodszych i nie tylko przygotowana została interaktywna ekspozycja: Wokół koła, dzięki której można się przekonać, w jak wielu różnych dziedzinach koło znajduje zastosowanie.

Opracowanie: Julia Czapla, Joanna Kotarba,
Licencja Creative Commons

Ten utwór jest dostępny na licencji Creative Commons Uznanie autorstwa 3.0 Polska.

Fotografia: Marek Antoniusz Święch, arch. MIK (2013),
Licencja Creative Commons

Ten utwór jest dostępny na licencji Creative Commons Uznanie autorstwa 3.0 Polska.

www.mimk.com.pl

ul. Św. Wawrzyńca 15,
31-060 Kraków


tel. 12 428 66 00
faks 12 428 66 00
strona muzeum

Godziny otwarcia

październik  — kwiecień
poniedziałek
nieczynne
wtorek  — niedziela
10.00 — 16.00
maj  — wrzesień
poniedziałek
nieczynne
wtorek
9.00 — 16.00
środa
9.00 — 20.00
czwartek
9.00 — 20.00
piątek
9.00 — 20.00
sobota
10.00 — 20.00
niedziela
10.00 — 20.00

Ceny biletów

normalny 10 zł ulgowy 8 zł rodzinny 30 zł wtorek — wstęp wolny na ekspozycje stałe
Obiekty

Telewizor czarno-biały „Belweder” — model OT 1782

Czarno-biały telewizor „Belweder” jest drugim po „Wiśle” odbiornikiem telewizyjnym produkowanym i pierwszym opracowanym w całości w Polsce. Prace laboratoryjne nad telewizorem rozpoczęto w 1955 roku z założeniem, że będzie on wykonany w technologii dostępnej w kraju, w przeciwieństwie do „Wisły” — produkowanej na licencji i częściach radzieckich.

Skuter Osa — model M50

Osa M50 oraz M52 to jedyne w historii polskiej motoryzacji seryjnie produkowane skutery. Prace nad stworzeniem polskiego skutera były prowadzone w Dziale Postępu i Sportu Warszawskiej Fabryki Motocykli przez inżynierów Krzysztofa Bruna, Jerzego Jankowskiego i Tadeusza Mathia już od 1951 roku.

Radioodbiornik Marconi — model 4-LS/I (nr fabryczny 7163)

Radio Marconi to luksusowy odbiornik bateryjny wysokiej klasy wyprodukowany przez Polskie Zakłady Marconi SA. Ta warszawska filia londyńskiego przedsiębiorstwa Marconi Wireless Telegraph Company Ltd., założonego przez niekwestionowanego twórcę radiofonii Guglielma Marconiego, powstała w 1928 roku. Do roku 1932 mieściła się w Warszawie, w budynku Polskiego Towarzystwa Radiotechnicznego, pierwszej liczącej się na rynku polskiej firmy, która rozpoczęła stopniową radiofonizację Polski.

Radio Philips 7–39 (nr fabryczny 1549)

Radioodbiornik 7-39 produkcji Polskich Zakładów Philips pochodzi z przedostatniego sezonu produkcji przypadającej na lata 1938/39 i zakończonej wraz z wybuchem II wojny światowej. Polskie Zakłady Philips to największe zakłady radiowe działające w przedwojennej Polsce. Założone w Warszawie w roku 1922 przez holenderski koncern Philips pod nazwą Polsko-Holenderska Fabryka Lampek Elektrycznych SA, od 1928 roku funkcjonowały pod nazwą Philips.

Radio Elektrit Majestic (nr fabryczny 7578)

Radioodbiornik Majestic to przykład produkcji jednej z największych przedwojennych polskich firm radiowych — Towarzystwa Radiotechnicznego Elektrit. Model ten wyróżniono złotym medalem na Wystawie Radiowej w Paryżu w 1936 roku. Nic więc dziwnego, że reklama prasowa z lat 30. XX wieku określała go mianem „odbiornika dla najwybredniejszych”.

Odbiornik komunikacyjny HRO — model HRO Senior

National HRO Senior to amerykański odbiornik krótkofalowy, stosowany zarówno w cywilnej, jak i wojskowej służbie radiokomunikacyjnej. HRO został wykonany w 1934 roku dla National Radio Company w USA. Odbiorniki te były produkowane w wielu wersjach: HRO Senior (prod. 1935—1943), HRO-Jr (prod. 1936—1943), RAS (prod. 1939—1945), HRO-M i HRO-5 (prod. 1944—1945).

Maszyna do pisania „Picht”

Maszyna „Picht” to przystosowana dla niewidomych maszyna do pisania alfabetem Braille’a, wynaleziona przez Oskara Pichta w 1899 roku. Jej produkcję rozpoczęto trzy lata później. Pierwsze pojedyncze egzemplarze maszyn do pisania dla niewidomych powstawały już wcześniej (od XVIII wieku), ale pozwalały one na korespondencję tylko z widzącymi. Opracowanie w 1825 roku przez Louisa Braille’a pisma dla niewidomych, upowszechnionego w drugiej połowie XIX wieku, stworzyło nowe możliwości, które wykorzystał wynalazca i późniejszy dyrektor ośrodka dla niewidomych w Bydgoszczy — Oskar Picht.

Maszyna do pisania „Hammond” — model 12

James Hammond uzyskał patent na konstrukcję maszyn w 1881 roku, a ich seryjną produkcję rozpoczęto w roku 1884. Prezentowany model 12 powstał na początku XX wieku i był wytwarzany w dwóch wersjach, z których jedną cechowała klawiatura dwurzędowa łukowata, typowa dla wczesnych hammondów, drugą zaś klawiatura prostoliniowa, trzyrzędowa, typowa dla maszyn trójrejestrowych. Ta ostatnia, widoczna w prezentowanym obiekcie, wprowadzona została wraz z rosnącą od końca XIX wieku konkurencją maszyn dźwigniowo-czcionkowych o typowym rozmieszczeniu klawiszy w prostych rzędach.

Maszyna do pisania FK mała („efka”)

FK mała to niewielkich rozmiarów przenośna maszyna do pisania, należąca do najbardziej charakterystycznych przykładów listówki z pierwszej połowy XX wieku. Jej produkcję, na podstawie patentu zakupionego od szwajcarskiej firmy Paillard, rozpoczęła w 1938 roku warszawska Fabryka Karabinów (F.K). Maszyna była wyposażona w powszechny w swoich czasach mechanizm dźwigniowo-czcionkowy z dwurejestrową klawiaturą.

Maszyna do pisania „Columbia Bar-Lock” — model 10

Maszyna do pisania Bar-Lock to konstrukcja opatentowana przez wynalazcę i prawnika Charlesa Spiro w 1888 roku. Prezentowany model 10 był wytwarzany od 1900 roku pod marką Columbia Bar-Lock (w Stanach Zjednoczonych) i marką Royal Bar-Lock na rynku brytyjskim. Zastosowana w prezentowanym modelu klawiatura jest pełna, zaopatrzona w 78 klawiszy piszących i jeden funkcyjny. Tak skonstruowana klawiatura była dostosowana do znaków języka angielskiego. Na potrzeby rynku nieanglojęzycznego maszyny produkowano bowiem z zestawem 86 klawiszy i wyłącznie pod marką Royal Bar-Lock.

Maszyna do liczenia „Brunsviga 13”

Brunsviga 13 to ręczna mechaniczna maszyna licząca (arytmometryczna), z 13-pozycyjnym licznikiem wyników. Arytmometryczne maszyny zostały opatentowane w XIX wieku we Francji. Były przeznaczone do wykonywania zadań dodawania lub odejmowania, natomiast mnożenia i dzielenia można było dokonywać przez wielokrotne sumowanie i różnicowanie. Maszyny te napędzane były ręcznie (korbką lub dźwignią).

Fonograf kieszonkowy Mikiphone

Fonograf posiada sprężynowy mechanizm napędu i jest przystosowany do odtwarzania płyt o średnicy od 10 cm do 25 cm z prędkością 33 obrotów na minutę. Gramofon kieszonkowy Mikiphone niekiedy bywa określany mianem walkmana epoki wiktoriańskiej oraz pradziadkiem iPoda. Jest on przykładem jednego z pierwszych miniaturowych przenośnych urządzeń do odtwarzania muzyki.

Ostatnie komentarze:

Dodaj komentarz: