Powstanie Muzeum Geologicznego związane było ściśle z zaspokojeniem potrzeb dydaktycznych utworzonego w 1920 roku Zakładu Geologii Ogólnej i Paleontologii AGH. To właśnie w tym roku rozpoczęto proces gromadzenia i kompletowania kolekcji geologicznych. Obecnie bogate zbiory Muzeum prezentowane są na ośmiu wystawach stałych — odbiorcy mogą podążyć szlakiem Zjawisk krasowych, Geologii i bogactw naturalnych regionu krakowskiego, Surowców mineralnych Polski, Geologii złóż, Paleontologii, Geologii dynamicznej, Geologii regionalnej Polski lub Geologii okolic Krakowa.

Opracowanie: Muzeum Geologiczne WGGiOS AGH, © wszystkie prawa zastrzeżone

Fotografia: Marek Antoniusz Święch, arch. MIK (2013),
Licencja Creative Commons

Ten utwór jest dostępny na licencji Creative Commons Uznanie autorstwa 3.0 Polska.

strona muzeum

al. Mickiewicza 30,
30-059 Kraków


tel. 12 617 23 65
tel. 12 617 32 46
strona muzeum

Godziny otwarcia

poniedziałek  — niedziela
7.00 — 22.00

Ceny biletów

wstęp wolny
Obiekty

Zęby ichtiozaura

Prezentowane okazy to skamieniałości z zachowanymi pojedynczo trzema zębami rybojaszczura datowanymi na okres górnej jury, a więc od —163 mln do —145 mln lat temu.

Sfaleryt z kopalni „Pomorzany”

Złudny, podstępny, zwodniczy, niepewny… Co takiego sprawia, że sfaleryt zasłużył na takie przymiotniki? Bardzo długo geolodzy nie mogli zidentyfikować tego minerału. Ostatecznie badania potwierdziły, że jest to kruszec cynku.

Sfaleryt — Galena

Sfaleryt, czyli blenda cynkowa, oraz galena, czyli siarczek ołowiu (łac. galena, oznacza rudę ołowiu), są pospolitymi minerałami z gromady siarczków.

Kalcyt z markasytem

Prezentowany okaz to zbite i ziarniste skupisko markasytu, na którym wyrosły kryształy kalcytu.

Halit z wrostkami organicznymi (trawa)

Okaz znajdujący się w Muzeum Geologicznym AGH jest o tyle interesujący, że w strukturze kryształu znajduje się ciało obce. Zjawisko to nazywane jest inkluzją (wrostką organiczną). Inkluzja zazwyczaj poddana jest ścisłym prawidłowościom, natomiast zupełnie przypadkowo w niektórych minerałach występują zachowane gatunki roślin czy owadów (inkluzje w bursztynie), nieraz już wymarłe. Dzięki temu, pewnego rodzaju „defektowi”, znamy owady sprzed 50 mln lat lub, jak w przypadku prezentowanego okazu, trawę sprzed paru milionów lat.

Amonit „Euaspidoceras paucituberkulatum Arkell”

Prezentowany okaz pochodzi z okresu jury górnej. Jest duży i dobrze zachowany. Posiada spiralnie płasko zwiniętą muszlę, bogato ornamentowaną.

Amonit zmineralizowany kwarcem i chalcedonem

O wyjątkowym charakterze okazu świadczy indywidualna mineralizacja, spotykana bardzo rzadko w pojedynczych obiektach z tego terenu. Mineralizacja kwarcem i chalcedonem utworzyła na linii skrętu ślimaka otwory o bogatym i barwnym przekroju. Dzięki temu okaz stanowi ciekawy przykład zachodzących procesów geologicznych, o wysokiej wartości estetycznej.

Liliowce

Nazwa liliowców (Crinoidea) pochodzi z połączenia greckich słów krinon, co znaczy „lilia”, oraz eidos, czyli „kształt”. Te lilio-kształtne zwierzęta charakteryzuje kielichowa budowa ciała, posiadały łodygę, ramiona i kielich. Liliowce żyły w prehistorycznym morzu ok. 200 milionów lat temu. Należały do gromady szkarłupni.

Markasyt z kopalni „Pomorzany”

Markasyt jest minerałem pospolitym, znajdowanym głównie na skałach osadowych, tj. wapieniach, marglach, czy skałach ilastych. Należy do gromady siarczków. Markasyt w podwyższonych temperaturach przechodzi nieodwracalnie w piryt, stanowi zatem jego nietrwałą formę. Markasyt i piryt są odmianami polimorficznymi siarczku żelaza. Posiada charakterystyczną mosiężnożółtą barwę z zielonkawym odcieniem i metalicznym połyskiem.

Sfaleryt

Prezentowany okaz jest unikatowy w skali światowej ze względu na miejsce występowania kolomorficznych rud cynku i ołowiu określanych mianem blendy skorupowej. Przyjmuje formę drobnoziarnistych, zbitych mas, które po wypolerowaniu powierzchni, jak w przypadku tego sfalerytu, są bardzo efektowne.