List of all exhibits. Click on one of them to go to the exhibit page. The topics allow exhibits to be selected by their concept categories. On the right, you can choose the settings of the list view.

The list below shows links between exhibits in a non-standard way. The points denote the exhibits and the connecting lines are connections between them, according to the selected categories.

Enter the end dates in the windows in order to set the period you are interested in on the timeline.

Objects
all museums
Clean selection
Show filters
Hide filters

Łukasz Surowiec, “Erwin, 48” from the cycle “Carts”

Działania Łukasza Surowca koncentrują się na obszarze ważkich społecznych problemów, takich jak wykluczenie, bezdomność czy ubóstwo. Artysta bada relacje wewnątrz grup zmarginalizowanych oraz postrzeganie ich przedstawicieli przez innych członków społeczeństwa. Tworzy prototypy radykalnych społecznych działań, dzięki którym ingeruje w rzeczywistość osób funkcjonujących poza systemem kapitalistycznym.

Łukasz Surowiec, “Eugeniusz, 63” from the cycle “Carts”

Działania Łukasza Surowca koncentrują się na obszarze ważkich społecznych problemów, takich jak wykluczenie, bezdomność czy ubóstwo. Artysta bada relacje wewnątrz grup zmarginalizowanych oraz postrzeganie ich przedstawicieli przez innych członków społeczeństwa. Tworzy prototypy radykalnych społecznych działań, dzięki którym ingeruje w rzeczywistość osób funkcjonujących poza systemem kapitalistycznym.

Honza Zamojski, “Modernism”

Honza Zamojski’s video, entitled Modernism, is an attempt to critically look at the phenomenon of modernism in architecture. The artist reduces the ideas underlying this trend to a simple pattern of repetitive action seen on the screen. As a result of a looped gesture of arranging round cookies, placing one on another, a kind of a tower is created, which, in a distant association, evokes materialized assumptions of modernist architecture, manifested in simple geometrical forms, abandoning decorativeness and ornamentation, reducing the body of the building to an abstract structure.

Piotr Lutyński, “Bird column”

Projekt Ptasia Kolumna został stworzony w 2003 roku w Galerii Bunkier Sztuki i funkcjonował jako wystawa w procesie. Tytułowa Ptasia Kolumna, nazwana przez Lutyńskiego „rzeźbą ożywioną” i „wielkim gniazdem pełnym ptaków”, przyjęła formę instalacji: była rozbudowaną konstrukcją, we wnętrzu której znalazły się obrazy i obiekty z drewna oraz ptaki, których śpiew rozlegał się po całej Galerii dzięki umieszczonym w ich pobliżu mikrofonom. W sąsiedniej sali zamieszkała natomiast koza z koźlętami. Całej wystawie towarzyszyły zaś teksty nawiązujące do nauk św. Franciszka z Asyżu, patrona zwierząt, ornitologów i hodowców ptactwa.

Monika Drożyńska “In-Between Words”

Dla Moniki Drożyńskiej haft – technika o wielowiekowej tradycji, która współcześnie traktowana jest jako mało typowe medium sztuki – stanowi formę medytacji. Działaniem na tym polu artystka wpisuje się w język sztuki kobiet, któremu bliskie są rzemiosła takie jak szycie, haftowanie, szydełkowanie. Praca Między słowami, wykorzystująca technikę wyszywania, została zrealizowana przez artystkę jako część jej indywidualnej wystawy Po słowie, która odbyła się w Galerii Bunkier Sztuki w 2011 roku.

Wael Shawky, “Digital Church”

W filmie Digital Church Wael Shawky próbuje połączyć dwa światy, chrześcijański i islamski, poprzez odtworzenie w przestrzeni kościoła katolickiego sury poświęconej życiu Marii, matki Jezusa, zapisanej w świętej księdze muzułmanów. Artysta wykorzystuje tradycyjną dla świata islamskiego śpiewną recytację wersetów, posługując się przy tym językiem arabskim, do niedawna uznawanym za jedyny język, w którym tekst Koranu miał wartość modlitewną. Mimo że recytowana sura dotyczy wydarzeń dobrze znanych chrześcijańskim wiernym, forma jej przekazywania jest dla nich obca i niezrozumiała, a nawet – ze względu na wybór miejsca recytacji – może być odebrana jako bluźniercza.

Jakub Woynarowski, “Outopos”

Outopos to interaktywny diagram funkcjonujący wyłącznie w formie strony internetowej. Jego hipertekstowa struktura oparta jest o serię grafik, tekst oraz animację. W swojej konstrukcji diagram stanowi siatkę pojęciową, tworzącą zmienny, wizualny esej na temat utopii jako idealnego miejsca nieistniejącego – „nie-miejsca” (outopos). Przestrzeń wirtualna, w której lokalizuje się praca, szczególnie odpowiada współczesnej refleksji na temat utopii, wpisując się w ramy konstrukcji o znamionach nowego świata.

Anna Baumgart, “Paragraph 1000”

Film Anny Baumgart Paragraf 1000 jest efektem poszukiwań prowadzonych przez artystkę w archiwum Norweskiego Centrum Pamięci i Praw Człowieka w Falstad. Miejsce to w latach 1941–1945 pełniło funkcję obozu karnego SS, a po II wojnie światowej zostało przekształcone w więzienie dla osób kolaborujących z nazistami. Punktem wyjścia dla artystki stały się odnalezione w wyniku kwerendy dokumentacja oraz fragmenty scenariusza noworocznego spektaklu odegranego w 1947 roku przez skazańców i obrosłego politycznym skandalem.

Wojciech Doroszuk, “Reisefieber”

Projekt Wojciecha Doroszuka Reisefieber dotyczy problemu migracji ekonomicznej. Podczas pobytu w Berlinie artysta wcielił się w rolę przybysza ze Wschodu i zatrudnił się w sektorach usług powierzanych zazwyczaj emigrantom. Na podstawie jego doświadczeń powstało pięć filmów oraz fotografia, które tworzą wielowątkową opowieść o codziennym, zwyczajnym życiu w obcym kraju, obejmującą zarówno podejmowane prace zarobkowe, jak i sposoby spędzania czasu wolnego, przykładowo udział w masowych imprezach organizowanych w przestrzeni miasta. W każdej sytuacji bohater ukazany jest jednak jako stereotypowy obcy, pozbawiony chęci i możliwości dołączenia do wspólnoty rdzennych mieszkańców.

Cecylia Malik, Piotr Pawlus, “6 rivers”

The movie 6 rivers, made in 2012, by the artist and camera operator Piotr Pawlus, is a record of an unusual journey along a waterway. It recalled the names of the six rivers of Kraków and showed their endangered beauty. The winding tributaries of the Wisła—Rudawa, Wilga, Dłubnia, Prądnik—which meander through narrow channels across post-industrial areas, burned stubble and riparian forests, echoing with bird song, pose quite a challenge for potential travellers. It is only during the last leg of their journey, that Malik and Pawlus navigate through settlements, housing estates and allotment gardens, more readily recognizable to Kraków’s inhabitants. In a boat of her own making, the artist negotiates mist-shrouded tunnels with branches hanging low above the water and echoing passageways; she goes through clusters of rubbish and the trunks of fallen trees; she struggles with fast stream currents, to finally sail out into the lazily sprawling waters of the Wisła. Using poetic imagery ranging between a documentary, a musical clip, and video work, she creates an obscure and atmospheric image of Kraków, in which the city's outskirts get the upper hand over its centre.

Łukasz Jastrubczak, “Need for Speed”

Need for Speed Łukasza Jastrubczaka jest podróżą artysty śladami form i symboli, które przekształciły naturalny pejzaż w przedmiot refleksji i kultury. Już pierwsze kadry filmu przywołują rozpoznawalne motywy kinematografii i historii sztuki, układając je w zagadkową sekwencję. Filmowe ujęcie rozpoczyna wizerunek niebieskiej góry, który w artystycznych interpretacjach szeregu artystów – w tym najbardziej znanej wersji autorstwa Jana Domeli pochodzącej z lat 50. –stał się charakterystycznym logotypem wytwórni Paramount Pictures, uroczyście zapowiadającym wiele klasycznych pozycji hollywoodzkiego kina.

Anna Senkara, “Nobleman”

A film Szlachcic, is a record of the artist's conversation with Roman Szlachcic, son of Franciszek, a high dignitary of the Communist Poland (PRL) government. This nostalgic tale exposes personal attempts to interpret history, points to the political motives of a bygone era, and touches upon the topic of delicate family relationships. In the eyes of his son, Franciszek Szlachcic was an outstanding personality. He started his career as a worker, went through almost all levels of partisan activity, became a high-ranking public security officer, Minister of Interior in 1971, Edward Gierek's deputy and, for two years, until 1976, deputy prime minister. After this period, Franciszek Szlachcic's good fortune came to an end. He was removed from politics overnight and lost all his previous influence and privileges. The only symbol of his lost prestige was a larch wood villa built a few years earlier in Magdalenka near Warsaw, where his son still lives today.

Elżbieta Jabłońska

The works of Elżbieta Jabłońska are situated in the sphere of engaged art, commenting on cultural and social clichés. A number of her projects are related to the reinterpretation of the role of women in society, expressed at the same time with irony and fondness. In one of her most-famous works—Supermother (Supermatka), from 2002 – the artist recalls the figure of a woman-superhero, impersonating the characters of Batman, Superman, and Spiderman in a kitchen interior. Her everyday activities become the domain of her heroic activity, usually overlooked and taken for granted. Jabłońska's activities also include a number of initiatives intended for people who need help. To initiate one of the actions, she was inspired by a job advert found in Lodz, stuck on the wall by a single mother with a child, in a difficult life situation. The artist failed to find the author of the appeal; however, another unemployed woman embroidered the content of the advert into a tapestry and was paid for it with the money from Jabłońska's fee, (from the cycle Helping), in the exhibition, the Woman has a soul (Kobieta ma duszę), Manhattan Gallery, Łódź, (2003). In subsequent years, Jabłońska began to include other social groups in her actions, in particular, excluded and marginalized people.

Łukasz Surowiec, “Piotr, 46” from the cycle “Carts”

Działania Łukasza Surowca koncentrują się na obszarze ważkich społecznych problemów, takich jak wykluczenie, bezdomność czy ubóstwo. Artysta bada relacje wewnątrz grup zmarginalizowanych oraz postrzeganie ich przedstawicieli przez innych członków społeczeństwa. Tworzy prototypy radykalnych społecznych działań, dzięki którym ingeruje w rzeczywistość osób funkcjonujących poza systemem kapitalistycznym.

Łukasz Surowiec, “Zofia, 50” from the cycle “Carts”

Działania Łukasza Surowca koncentrują się na obszarze ważkich społecznych problemów, takich jak wykluczenie, bezdomność czy ubóstwo. Artysta bada relacje wewnątrz grup zmarginalizowanych oraz postrzeganie ich przedstawicieli przez innych członków społeczeństwa. Tworzy prototypy radykalnych społecznych działań, dzięki którym ingeruje w rzeczywistość osób funkcjonujących poza systemem kapitalistycznym.

Łukasz Surowiec, “Zbigniew, 60” from the cycle “Carts”

Działania Łukasza Surowca koncentrują się na obszarze ważkich społecznych problemów, takich jak wykluczenie, bezdomność czy ubóstwo. Artysta bada relacje wewnątrz grup zmarginalizowanych oraz postrzeganie ich przedstawicieli przez innych członków społeczeństwa. Tworzy prototypy radykalnych społecznych działań, dzięki którym ingeruje w rzeczywistość osób funkcjonujących poza systemem kapitalistycznym.

Janek Simon, “Ryugyong Hotel”

Janek Simon’s interests include theories and models as well as scientific disciplines, such as geography and economics, which are subject to evolution along with civilizational changes. His works have an experimental and anarchic character, reflecting the clash of scientific theories with the reality of everyday life. His works are prototypes, models, and complicated electronic systems, created according to the principle Do It Yourself by the artists himself. He incessantly seeks extra-systemic solutions, which allow him to break away from contemporary art of a capitalist character.

Jadwiga Sawicka, “Batman”

In Jadwiga Sawicka’s works, individual objects and phenomena appear belonging to everyday life, as well as words and phrases taken out of context, from newspapers, commercials or electronic media. Items of clothing, such as a shirt, trousers, skirt, gloves, and a jacket assume the painted form of a simplified, monochromatic image of clothing, having no particular features; they become more concrete while being photographed. In a series of photos from 1997, presenting casual clothing separately, they are captured on a uniform background of plastic foil and artificial leather: a leather coat, a colourful dress, a suit, trousers, a bathing suit.

Jadwiga Sawicka, “Kills Again”

One of the themes of Jadwiga Sawicka's works are words and phrases almost literally taken out of context, from newspapers, commercials, or electronic media. At the beginning of her activity, the artist juxtaposed them with images of everyday objects on the same canvas: presented clothing items with a limited range of colours and cosmetics were accompanied by fragments of advertising slogans, newspaper extracts, titles, and summaries of TV series.

Wilhelm Sasnal, untitled

Obraz Wilhelma Sasnala przedstawia oddany w skali jeden do jednego 43-centymetrowy metalowy przedmiot, który pochodzi z obudowy samolotu linii Continental będącego przyczyną katastrofy lotniczej Concorde’a linii Air France w 2000 roku. Dzieło, prezentowane po raz pierwszy na wystawie Scena 2000 w warszawskim Centrum Sztuki Współczesnej Zamek Ujazdowski, wpisuje się w serię płócien artysty połączonych tematyką katastrof i wypadków. Kilka z nich odnosi się wprost do zdarzenia związanego z Concordem: poza dwoma obrazami należącymi do kolekcji Galerii Bunkier Sztuki opowiada o nim również podzielone na dziewięć kwater płótno prezentujące poszczególne stadia wybuchu samolotu.