List of all exhibits. Click on one of them to go to the exhibit page. The topics allow exhibits to be selected by their concept categories. On the right, you can choose the settings of the list view.

The list below shows links between exhibits in a non-standard way. The points denote the exhibits and the connecting lines are connections between them, according to the selected categories.

Enter the end dates in the windows in order to set the period you are interested in on the timeline.

Views: 4838
(Votes: 2)
The average rating is 5.0 stars out of 5.
Print metrics
Print description

The composition presents a young man with oriental facial features, emanating with sorrow and suffering. He is wearing a decorated dark robe, a royal diadem on his head, and a gold earring in his ear. The painting, in dark tones, was brightened with patches of amber colours for the fragments of the face and shoulders as well as with warm reds for the background.

more

The composition presents a young man with oriental facial features, emanating with sorrow and suffering. He is wearing a decorated dark robe, a royal diadem on his head, and a gold earring in his ear. The painting, in dark tones, was brightened with patches of amber colours for the fragments of the face and shoulders as well as with warm reds for the background. By the introduction of a sophisticated range of softly applied patches of colour, combined with the subtleness of chiaroscuro and light reflections, Gottlieb obtained a specific mysterious mood.
When creating the self-portrait, the painter referred to the two figures known under the name of Ahasver, thus allowing for a twofold interpretation of the work. The eastern style of the costume and the royal diadem indicate that this is a representation of Ahasver, the Biblical Persian king, mentioned in the Book of Esther; he guaranteed freedom and privileges for the Jews. Ahasver is also the name of the Jew from a medieval anti-Semitic legend, who refused to help Jesus walk with the cross to Golgotha, for which he was subsequently sentenced to a perpetual exile. The figure of Ahasver, from the work by Gottlieb, can be read as the archetype of the Wandering Jew, the symbol of homelessness of a nation, the deprivation of one’s own roots, perpetual exile. In this way, Gottlieb directed attention to the tragedy of a nation deprived of its own state, simultaneously accentuating the necessity for tolerance. In addition, the anti-Semitic events which took place at the Kraków School of Fine Arts must have influenced the artist to take on this subject. In the wake of these events, despite being defended by Jan Matejko, Gottlieb left Kraków and went to Munich. During a visit at the Old Pinakothek in Munich, he had an opportunity to familiarise himself with the works of Rembrandt, which influenced his choice of themes (Rembrandt frequently used Biblical motifs; he also created a series of self-portraits and Jewish portraits) as well as the form of compositions. It was under his influence that Gottlieb applied strong chiaroscuro effects in his depiction of Ahasver, derived from a hidden source of light, a gold and amber tone melting the contours of the figures, and the atmosphere of concentration and mystery.

Elaborated by Urszula Kozakowska-Zaucha (The National Museum in Kraków), © all rights reserved

less

Autoportret i moda na „selfie”… Zagadka autoportretu.

Obecnie panuje moda na autoportrety popularnie zwane selfie. Może je zrobić każdy za pomocą już nawet nie aparatu fotograficznego, a telefonu. Jest w nas narcystyczna potrzeba pokazywania i oglądania swojego wizerunku. Kiedyś, tworzenie autoportretu było procesem. Autoportret malarski stwarzał możliwość uwiecznienia swojego wizerunku pełniąc zarazem funkcję narzędzia samopoznania i autorefleksji.

more

Obecnie panuje moda na autoportrety popularnie zwane selfie. Może je zrobić każdy za pomocą już nawet nie aparatu fotograficznego, a telefonu. Jest w nas narcystyczna potrzeba pokazywania i oglądania swojego wizerunku. Kiedyś, tworzenie autoportretu było procesem. Autoportret malarski stwarzał możliwość uwiecznienia swojego wizerunku pełniąc zarazem funkcję narzędzia samopoznania i autorefleksji. Służył zgłębieniu swojego „ja”, zakodowaniu informacji o sobie lub pewnego rodzaju grze z konwencją, ukrywaniu się za jakimś wizerunkiem (Stanisław Ignacy Witkiewicz). Przybierał różne formy. Przykładem autoportretu wielokrotnego jest obraz Poli Dwurnik Litości!. Z naszkicowanego w tle tłumu wyłaniają się dwadzieścia cztery wizerunki artystki: na każdym jest ona w innym nastroju i stanie psychicznym.
Najwcześniejszy znany autoportret powstał prawdopodobnie w Egipcie ok. 2650 roku p.n.e. (Ni-ankh-Ptah). Autoportret był zjawiskiem rzadkim w starożytności (autoportret Fidiasza na tarczy Ateny Partenos w Partenonie w Atenach). W średniowieczu powstawały autoportrety idealizowane; twórca malował często siebie jako asystującego w scenie religijnej. Samodzielny autoportret pojawił się w renesansie wskutek podniesienia prestiżu artysty i zwiększenia roli indywidualności człowieka. Zgodnie z renesansowym humanizmem, artysta stał się kimś wyjątkowym, dlatego często malował siebie samego zwróconego w stronę widza (np. Albrecht Dürer).
Wielu artystów malowało autoportrety niemal przez całe swoje życie, tworząc w ten sposób cykle swoich podobizn, m.in. Olga Boznańska, Stanisław Wyspiański. W przypadku Olgi Boznańskiej autoportrety są nie tylko odzwierciedleniem upływu czasu, ale również zmieniającej się osobowości artystki. Autoportret Józefa Mehoffera jest wiernym zapisem chwili, nastroju; oddaje intymny charakter sytuacji. Można wręcz odnieść wrażenie, że ma formę szkicu. Nietypową formę autoportretu wybrał Julian Fałat, wpisując swoją podobiznę w panoramę Krakowa. Jan Matejko namalował swój autoportret na podłożu malarskim w kształcie koła.
Artyści ukazują siebie samych w bardzo różny sposób. Typowe jest przedstawienie przy pracy, w pracowni, albo z rodziną lub przyjaciółmi (Stanisław Wyspiański z żoną). Zdarza się także, że przedstawiają się jako postaci historyczne, biblijne albo mitologiczne (Maurycy Gottlieb). Mistrzem w takim sposobie autoprezentacji był Jacek Malczewski, autor największej liczby autoportretów w dziejach sztuki polskiej. Oglądając je, trudno nie posądzić go o narcyzm, lecz może to tylko wyrafinowana gra z widzem, rodzaj zaplanowanego spektaklu?
Więcej autoportretów Jacka Malczewskiego znajdziecie w tej fotogalerii: http://mnk.pl/fotogalerie/autoportrety-jacka-malczewskiego

Opracowanie: Redakcja WMM,
Licencja Creative Commons

 Ten utwór jest dostępny na licencji Creative Commons Uznanie autorstwa 3.0 Polska.

less

Paintning “Ahasuerus” by Maurycy Gottlieb

Pictures

Audio

Obraz „Ahaswer” Maurycego Gottlieba [audiodeskrypcja] Tells: Fundacja na Rzecz Rozwoju Audiodeskrypcji KATARYNKA
play
Obraz „Ahaswer” Maurycego Gottlieba Tells: Piotr Krasny
play

Recent comments

Add comment: