List of all exhibits. Click on one of them to go to the exhibit page. The topics allow exhibits to be selected by their concept categories. On the right, you can choose the settings of the list view.

The list below shows links between exhibits in a non-standard way. The points denote the exhibits and the connecting lines are connections between them, according to the selected categories.

Enter the end dates in the windows in order to set the period you are interested in on the timeline.

Views: 1426
(Votes: 2)
The average rating is 5.0 stars out of 5.
Print metrics
Print description

Loro Blonyo — rzeźby pary młodej reprezentujące boginię ryżu Dewi Śri i jej małżonka Sadhono. Figury Loro Blonyo to nierozłączna para. Tak jak bóstwa, uważane są one za symbole płodności dające możliwość posiadania wielu potomków, a także zapewniające urodzaj, szczęście i pomyślność oraz długie życie w zdrowiu i spokoju.

more

Loro Blonyo — rzeźby pary młodej reprezentujące boginię ryżu Dewi Śri i jej małżonka Sadhono. Figury Loro Blonyo to nierozłączna para. Tak jak bóstwa, uważane są one za symbole płodności dające możliwość posiadania wielu potomków, a także zapewniające urodzaj, szczęście i pomyślność oraz długie życie w zdrowiu i spokoju. W tradycyjnych domach centralnej Jawy, szczególnie w pałacach i domach majętnych, miały one specjalne pomieszczenia, w których umieszczane były przed ceremonialnym łożem służącym jako miejsce wypoczynku dla bóstw. Figury odzwierciedlały pozycję rodziny; im bardziej okazałe i dopracowane rzeźby, tym wyższy status społeczny rodziny. Ich obecność w domu gwarantowała pomyślność i długie wspólne życie, a wygląd i cechy charakterystyczne zależą od konkretnej wsi czy regionu.
Para młoda ubrana jest w tradycyjne stroje — odpowiednio udrapowane batikowe sarongi przepasane ozdobnym pasem. Tradycyjne jest także uczesanie pani młodej i nakrycie głowy pana młodego. Również sposób siedzenia jest specjalnie określony; siedzą z nogami skrzyżowanymi w pozycji półlotosowej lub podwiniętymi. Podczas ceremonii zaślubin rzeźbione figury reprezentujące bóstwa były czasowo zastępowane przez realną parę młodą ubraną w tradycyjne stroje, która musiała pozostawać w takiej samej nieruchomej pozycji siedzącej jak figury, bo tylko wtedy mogła liczyć na błogosławieństwo bogini oraz pomyślność i owocne małżeństwo. Na ogół pan młody siedzi po prawej stronie, a pani młoda po lewej, choć w Surakarcie jest na odwrót. Czasami spotyka się zamiast siedzących figur marionetki jawajskie przedstawiające Ardżunę i Subhadrę, będące personifikacjami boga Wisznu i Śri Dewi.
We współczesnych domach społeczeństwa jawajskiego nie ma już specjalnych pomieszczeń i ceremonialnych łóż dla tych figur. Choć można je spotkać jeszcze w wielu domach, nie spełniają już jednak swoich funkcji rytualnych.

Elaborated by the Seweryn Udziela Ethnographic Museum in Kraków, © all rights reserved

less

Kolekcja indonezyjska Mariana Raciborskiego

Marian Raciborski — botanik, który przebywał na Jawie w latach 1896–1900 na zaproszenie rządu holenderskiego w celu prowadzania badań nad paprociami i roślinami użytkowymi; pracował w Ogrodzie Botanicznym w Buitenzorgu (obecny Bogor), gdzie powstało aż 31 jego...

more
Marian Raciborski — botanik, który przebywał na Jawie w latach 1896–1900 na zaproszenie rządu holenderskiego w celu prowadzania badań nad paprociami i roślinami użytkowymi; pracował w Ogrodzie Botanicznym w Buitenzorgu (obecny Bogor), gdzie powstało aż 31 jego prac naukowych. Raciborski właściwie jako jeden z pierwszych Polaków dostrzegł piękno i oryginalność bogatej kultury wysp indonezyjskich, której cząstkę w postaci okazów przyrodniczych (dla Ogrodu Botanicznego Uniwersytetu Jagiellońskiego) oraz obiektów sztuki i rzemiosła artystycznego (dla Muzeum Etnograficznego w Krakowie) przywiózł również do kraju. Całość swojej kolekcji etnograficznejponad 200 sztuk obiektów, wśród których znalazła się cenna kolekcja broni, szczególnie sztyletów krisów i innych jej rodzajów (ponad 60); pokaźny zbiór lalek z teatrów cieni i marionetkowych (74); cenne tkaniny ręcznie batikowane (10) oraz szereg innych przedmiotów codziennego użytku z wyspy Jawy, a także wiele obiektów z Sumatry i Borneo, tuż przed śmiercią w 1917 roku podarował Muzeum Etnograficznemu w Krakowie.
Kolekcja indonezyjska Raciborskiego, choć nie jest liczebnie duża, posiada wartość szczególną; zebrane przez niego obiekty nie były wytworem produkcji masowej, przeznaczonej dla turystów, lecz tworzono je z potrzeby duszy, a ich twórcy dokładali wszelkich starań, by dzieła były jak najdoskonalsze, bo tylko wtedy mogły właściwie spełnić swoją rolę. Świadomość tego sprawia, że i dziś wydaje się, jakby te obiekty miały własną duszę i moc oddziaływania na widza i jego wyobraźnię.
 

Opracowanie: Muzeum Etnograficzne im. Seweryna Udzieli w Krakowie, Redakcja WMM, © wszystkie prawa zastrzeżone

Zobacz obiekty z kolekcji Mariana Raciborskiego w zbiorach Wirtualnych Muzeów Małopolski:
„Ardżuna — marionetka teatru „wayang golek" z Indonezji
Drzewo życia „Gunungan  figura teatru cieni „wayang kulit purwa z Indonezji
Komplet rzeźb młodej pary z Indonezji

less

Sculptures of young couple from Indonesia

Pictures

Links

Game

See also


Recent comments

Add comment: