Jak handlowano na Rynku Głównym w Krakowie

Makieta z dawnym rozkładem kramów na rynku głównym w Krakowie, aut. Krzyycho, źródło: wikipedia.orgCC-BY-SA 3.0 PL

Rynek Główny w Krakowie pełnił niegdyś funkcję placu targowego, na którym stało około 400 straganów (dodatkowo sprzedawcy ustawiali się też na bruku, oferując towar z koszyków). Od początków XIV do XVIII wieku każda część placu była zarezerwowana dla sprzedawców oferujących określone towary — był targ węglowy, ołowny, żydowski, rybny, chlebowy, bednarzowy i rakowy.
Handlujących obowiązywały określone zasady — dopóki na maszcie Rynku Głównego powiewała chorągiewka (do około godziny 11), kupować mogli tylko klienci, dopiero potem po produkty mogli sięgać handlarze. Dzięki temu nie wpływali oni na ceny ani nie mogli wykupić najbardziej pożądanych towarów. Obowiązywał także zakaz sprzedawania towarów w drodze na Rynek. Żydzi mogli zaopatrywać się w potrzebne rzeczy dopiero po godzinie 12.
Tych, którzy nie stosowali się do ogólnych zaleceń, poddawano karze chłosty lub rzezano w koszu (przekupkę zamykano w dużym wiklinowym koszu, z którego musiała się ona wyswobodzić na oczach rozbawionej gawiedzi).

 

Opracowanie: Redakcja WMM,
Licencja Creative Commons

 Ten utwór jest dostępny na licencji Creative Commons Uznanie autorstwa 3.0 Polska.

Bibliografia:
Marek Ferenc, Handel, [w:] Obyczaje w Polsce od Średniowiecza do czasów współczesnych, red. Andrzej Chwalba, Warszawa 2005, s. 190–191.

Zobacz:
Fotografię Sprzedawanie palm do święcenia pod kościołem marjackim w Krakowie
Fotografię „Kraków, plac Szczepański, pierzeja północna”