Znaczenie puszki na etrog

Do zanoszenia etrogu do bożnicy na święto Sukot służy specjalne, bogato zdobione naczynie. Ma ono zwykle kształt owocu, jak to znajdujące się w zbiorach Muzeum w Chrzanowie, lub miseczki i bywa wykonane ze srebra, czasem też wewnątrz złocone. Biedniejsi Żydzi używali do przenoszenia cytrusowego owocu drewnianych skrzyneczek. Funkcję naczyń na etrog pełniły też niekiedy srebrne cukiernice.
Rolą puszki na etrog nie jest jednak tylko odświętny wygląd. Istotne jest również uchronienie owocu przed utratą koszerności, a więc w tym wypadku jakiegokolwiek uszkodzenia, które uniemożliwiłoby użycie etrogu podczas święta Sukot. Owoc wybrany do świątecznego bukietu musi być idealny, dorodny, bez żadnych skaz czy uszkodzeń. Nie może też z niego odpaść tak zwany pitam, czyli charakterystyczne słupkowate wydłużenie na końcu owocu, a istnieje takie niebezpieczeństwo, gdyż etrogu używa się do ceremonii potrząsania w trakcie święta Sukot.
W czasie tej uroczystości każdego dnia trwającego siedem dni święta Sukot obchodzi się bimę w synagodze, trzymając w lewej ręce etrog, a w prawej lulaw (pozostałe składniki świątecznego bukietu), i potrząsa się nimi w określony sposób w sześciu kierunkach, według kolejności: wschód (zawsze przed siebie), południe (w prawo), zachód (do tyłu ponad ramieniem), północ (w lewo), w górę i w dół. Obrzęd potrząsania we wszystkich kierunkach symbolizuje wszechobecność Boga. Uniesienie bukietu w górę to zwycięstwo Izraela nad innymi narodami.
W Izraelu rytuał potrząsania odbywa się często pod Zachodnim Murem Świątyni, zwanym Ścianą Płaczu.

Opracowanie: Kinga Kołodziejska (Redakcja WMM),
Licencja Creative Commons

 Ten utwór jest dostępny na licencji Creative Commons Uznanie autorstwa 3.0 Polska.