Świecznik chanukowy

Świecznik chanukowy zapala się podczas święta Chanuki, obchodzonego na pamiątkę zwycięstwa Judy Machabeusza nad Seleucydami w roku 164 p.n.e. oraz rytualnego oczyszczenia sprofanowanej Świątyni Jerozolimskiej i ponownego jej poświęcenia podczas trwających osiem dni uroczystości. Wykonano wówczas nowe sprzęty do Świątyni, a według legendy, zapalenie menory było możliwe dzięki odnalezieniu naczynia z oliwą niesprofanowaną przez wroga. Choć było jej tylko tyle, że mogła wystarczyć na jeden dzień, w cudowny sposób pozwoliła płonąć świecznikowi przez osiem dni, czyli do momentu dostarczenia nowej, rytualnie czystej oliwy.
Obchody święta upamiętniającego historyczne zwycięstwo odwołują się do tej właśnie legendy o cudownym pomnożeniu oliwy. Uroczystość rozpoczyna się 25. dnia miesiąca kislew (okres przypadający zazwyczaj na drugą połowę grudnia) i trwa osiem dni. Codziennie, zaczynając od prawej strony świecznika, zapala się o jedno światło więcej. Ponieważ nie wolno zapalać płomieni od siebie, często świeczniki wyposażone są w dodatkowy, dziewiąty palnik zwany „szamasz” (z hebr. pomocnik).

Opracowanie: Redakcja WMM,
Licencja Creative Commons

 Ten utwór jest dostępny na licencji Creative Commons Uznanie autorstwa 3.0 Polska.

Zobacz także:
Świecznik chanukowy
Lampka chanukowa
Świecznik chanukowy w stylu modernistycznym