Labirynt sensów i znaczeń

„Spis 937 eksponatów”
szkice
rysunki
projekty
plany
pomysły
definicje
analizy
manifesty
albumy
przepisy
recepty
zapisy
opisy
gry
zabawy
pejzaże
batalie
metafory
metamorfozy
wraki
destrukcje
rozbite taksówki
strachy
obsesje
figury poziome
pionowe
stojące
leżące
lecące
cykle
unikaty
perspektywy
panoramy
relikty
pauzy
aneantyzacje
brikabraki
rendez-vous
listy
dokumenty
komentarze
asamblaże
kolaże
ambalaże
i
tak
dalej”[1]

Fragment zaczerpnięty z Pism Tadeusza Kantora to zaproszenie.
Ponad 770 obiektów, które znajdziecie Państwo na portalu, to zarazem 770 opowieści, 770 odrębnych, ale krzyżujących się światów.
Wirtualne Muzea Małopolski mogą  być wielką biblioteką, która, jak chciał Umberto Eco, jest miejscem ukrywania (przechowywania), ale też odnajdywania; labiryntem różnych, często migotliwych, sensów i znaczeń. Mogą też być przestrzenią dialogu i odkrywania sekretnej mowy przedmiotów, które stając się częścią czyjegoś życia, trafiły do muzealnych kolekcji. Teraz oddychają innym powietrzem — muzealnych gablot i magazynów.
To szkice, rysunki (jak te WitkacegoKantora, czy Wyspiańskiego), emanacje czyichś pomysłów i planów (fonograf kieszonkowy Mikiphonetablica lotów 308. Krakowskiego Dywizjonu Myśliwskiego), destrukcje i metamorfozy (wazon z łuski pocisku artyleryjskiegowłosy solneszyld z ruchomymi czcionkami). Figury pionowe (jak Święty Stanisław czy Madonna z Krużlowej) i poziome (Napoleon na koniu). Unikaty (jak meteoryt Vaca Muerta czy narta Adama Małysza) i zwykłe-niezwykłe przedmioty (jak łyżnikmaślnica na korbę czy fotel nocny), które z powodzeniem funkcjonowały w domach naszych prababć czy pradziadków, ale wraz z odchodzącą epoką dyskretnie wyszły z użycia.
W Kantorowskim „i tak dalej” na portalu kryją się niezliczone możliwości eksplorowania, nadawania osobistych sensów i znaczeń. Świat Wirtualnych Muzeów Małopolski to dopiero początek i punkt wyjścia do indywidualnych odkryć i wędrówek, do których serdecznie zapraszamy.

Opracowanie: Anna Berestecka (Redakcja WMM),
Licencja Creative Commons

 Ten utwór jest dostępny na licencji Creative Commons Uznanie autorstwa 3.0 Polska.


[1] T. Kantor, Pisma, t. I: Metamorfozy. Teksty o latach 1934–1974, Wrocław 2005, s. 231–232.