Kantorowa pamięć i żywe pomniki – galeria

Pamięć — jak pisał Kantor — była jednym z kluczowych pojęć, a nawet głównym aktorem Cricot 2. Idea podróży w spektaklach Kantora wielokrotnie powraca w postaci motywów wędrowców i ich bagaży. Kantorowskie światy zaludniają między innymi figury Wielkiego Wędrowca czy Żyda Wiecznego Tułacza.
O tym, na ile idea podróży determinowała prace Kantora, świadczy także to, że co roku 8 grudnia, w rocznicę śmierci artysty, na ul. Kanoniczej w Krakowie odbywa się rodzaj upamiętniającego happeningu — Jan Książek i bracia Lesław i Wacław Janiccy (aktorzy Cricot 2) tworzą żywe pomniki. Na kilka chwil, niezależnie od pogody — czasem w strugach deszczu, czasem w scenerii pierwszego śniegu — wcielają się w role Wiecznego Wędrowca i Dwóch Chasydów z Deską Ostatniego Ratunku. W ten sposób pielęgnują pamięć. Przywołując postać Kantora, tworzą kolejne klisze pamięci — czarno–białe obrazy, które powracają jak refren walca z Umarłej klasy.

Opracowanie i fotografia: Anna Berestecka (Redakcja WMM),
Licencja Creative Commons

 Ten utwór jest dostępny na licencji Creative Commons Uznanie autorstwa 3.0 Polska.