Jak to z szafą bywało

Pierwsze szafy jako meble do przechowywania ubiorów pojawiły się w okresie średniowiecza i były spotykane głównie w zakrystiach kościołów. We wnętrzach mieszkalnych zaczęto ich używać w okresie renesansu, przede wszystkim w domach bogatych patrycjuszy oraz szlachty. Wcześniej funkcje przechowywania sprawowała skrzynia, znajdująca się w kazdym domu i chałupie. Jako sprzęt kosztowny szafa bardzo powoli przedostawała się do domów uboższych warstw mieszczaństwa, by pod koniec XIX wieku trafić także pod strzechy chłopskie. W XVIII wieku szafy zaczęły się pojawiać w bogatszych chałupach wiejskich głównie na Dolnym Śląsku, skąd z czasem rozprzestrzeniły się w kierunku wschodnim.
Szafy śląskie tamtego okresu charakteryzują się bogatą malaturą, a ich głównym elementem zdobniczym były motywy dekoracyjne z przedstawieniami budowli, krajobrazów, ptaków lub bukietów kwiatów. Meble malowane, które wykonywano na specjalne zamówienie, nie trafiały tylko na wieś, dlatego w niektórych przypadkach stwierdzenie ich ludowego charakteru polichromii jest dość trudne. Szafy malowane przetrwały do połowy XIX wieku, z czasem zastąpione innymi, modniejszymi wówczas modelami nawiązującymi do meblarstwa mieszczańskiego.
Również  funkcja szafy z czasem uległa zmianie, z przechowywania początkowo wyłacznie tkanin i strojów, na gromadzenie innych przedmiotów życia codziennego.

Opracowanie: Muzeum — Nadwiślański Park Etnograficzny w Wygiełzowie i Zamek Lipowiec, © wszystkie prawa zastrzeżone

Zobacz także:
Szafa żywnościowa
 z XVIII wieku oraz kolekcję wszystkich mebli zgromadzonych na portalu Wirtualne Muzea Małopolski.