Jak powstawał autochrom?

Barwna fotografia Okolice Krakowa, wiejska scena rodzajowa Tadeusza Rzący została wykonana techniką autochromu. Metoda otrzymywania fotografii barwnych na płytach szklanych w postaci diapozytywów została wynaleziona 17 grudnia 1903 roku przez braci Louisa i Augusta Lumière’ów, tych samych, od których rozpoczęła się historia kina. W następnych latach bracia udoskonalili tę metodę i w 1907 roku uruchomili produkcję płyt na skalę przemysłową.
W autochromie szklana płyta była pokryta trzema warstwami: barwną mozaiką mikroskopijnych ziaren skrobi ziemniaczanej w kolorach czerwonym, zielonym i niebieskim, następnie lakierem ochraniającym ziarna, a następna warstwa to emulsja panchromatyczna, światłoczuła do fotografii czarno-białej. Podczas ekspozycji światło przenikało przez różnokolorowe ziarenka, a po wywołaniu do pozytywu powstawał barwny obraz w naturalnych kolorach. Naświetlanie płyt autochromowych trwało 2—3 sekundy. W Polsce autochromy wykonywali Henryk Mikolasch i Stanisław Krygowski.

Opracowanie: Małgorzata Kanikuła (Muzeum Fotografii w Krakowie), © wszystkie prawa zastrzeżone