Co łączy kosztowności scytyjskiej księżniczki z apteczką tybetańską?

Co łączy apteczkę tybetańską, jeden z najstarszych obiektów z kolekcji Muzeum Etnograficznego, i strój scytyjskiej księżniczki — jeden z najcenniejszych eksponatów Muzeum Archeologicznego w Krakowie?

Oba stały się częścią muzealnych kolekcji (pośrednio lub bezpośrednio) za sprawą Juliana Talko-Hryncewicza.
Po ukończeniu studiów lekarskich trafił on na praktykę do niewielkiego Zwinogródka. Jego pasje i ciekawość świata sprawiły, że w 1876 roku odbył podróż po Europie, która rozbudziła jego zainteresowania antropologią i archeologią. Po powrocie zwrócił uwagę na kurhany znajdujące się w okolicy Zwinogródka. Mając nadzieję na dokonanie pewnego odkrycia, rozkopał fragment terenu. Ziemia nie była jednak dla niego wówczas łaskawa. Opuszczając stanowisko, nie mógł nawet przypuszczać, że był o krok od wielkiego odkrycia.
Po pewnym czasie ziemia osunęła się, odsłaniając swoje tajemnice — wejście do jednej z komór grobowych. Wezwani na miejsce zawodowi archeolodzy pod okiem Gotfryda Ossowskiego odsłonili szczątki scytyjskiej księżniczki wraz z kosztownościami, które dziś oglądać można w Muzeum Archeologicznym w Krakowie, a także w kolekcji Wirtualnych Muzeów Małopolski.
Dalsze losy Juliana Talko-Hryncewicza prowadzą go na Syberię, gdzie nie tylko leczył, ale także dokumentował życie mieszkańców, prowadząc badania etnograficzne, inspirując lokalne społeczności do założenia muzeum i biblioteki. Rozpoznał również bezbłędnie przyczynę epidemii dżumy szalejącej w stolicy Mongolii (40 lat później Albert Camus napisze słynną Dżumę).
Po powrocie do Krakowa objął katedrę Antropologii na Uniwersytecie Jagiellońskim. Stał się także współinicjatorem utworzenia Muzeum Etnograficznego w Krakowie (1911 r.). Zbierana przez lata kolekcja dała początek zbiorom muzeum. Jednym z obiektów jest apteczka tybetaństka, którą lekarz otrzymał od polskiego zesłańca — Witolda Świętopełka-Mierskiego.

Opracowanie: Anna Berestecka (Redakcja WMM),
Licencja Creative Commons

 Ten utwór jest dostępny na licencji Creative Commons Uznanie autorstwa 3.0 Polska.