Blog

Wpisy oznaczone tagiem Muzeum Farmacji Collegium Medicum UJ w Krakowie .

Digitalizacja w Muzeum Farmacji CM UJ

W zeszłym tygodniu w ramach projektu „Wirtualna Małopolska” rozpoczęliśmy digitalizację w Muzeum Farmacji Collegium Medicum Uniwersytetu Jagiellońskiego. Z okazji przypadającego dzisiaj (14 maja) Dnia Farmaceuty uchylamy rąbka tajemnicy, jakie skarby z kolekcji tego muzeum znajdą się na naszym portalu.

Digitalizacja w Muzeum Farmacji CM UJ, maj 2019. Fot. Sebastian Woźniak, MIK 2019, CC-BY 4.0.

Pośród ponad 150 obiektów będzie można odnaleźć m.in. dawne reklamy i etykiety leków (m.in. słynny proszek z kogutkiem), historyczne fotografie, utensylia aptekarskie, przenośne apteczki i naczynia na surowce farmaceutyczne. Wśród pojemników na substancje używane w dawnym lecznictwie można będzie zobaczyć zwykłe, niepozorne zbiorniki ze szkła, drewna i ceramiki, ale również niecodzienne, ozdobne naczynia będące prawdziwymi dziełami sztuki. Na szczególną uwagę zasługują piękne, włoskie majoliki z XVI i XVII wieku.

Równie interesujące co pojemniki są same surowce, które w nich przechowywano lub które wciąż się w nich znajdują. Czytając podpisy i etykiety na naczyniach, uważny widz dostrzeże tak zaskakujące medykamenty, jak:

– suszone karaluchy wschodnie (Blatta orientalis);

– mucha hiszpańska (Cantharidum) – substancja silnie trująca, środek pobudzający używany m.in. do wytwarzania napojów miłosnych i afrodyzjaków. Surowiec pozyskiwany był z chrząszcza Cantharis (łacińska nazwa systematyczna Lytta vesicatoria) po polsku zwanego muchą hiszpańską, pryszczelem lekarskim, majką lekarską lub kantarydą;

– stonogi (Millepedes);

– starty róg jelenia (Cornu cervi raspatum) – dziś wiemy, że róg jelenia zawiera jedynie pospolite substancje – takie jak: keratyna, tłuszcz i sole mineralne – jednakże dawniej przypisywano mu niezwykłe działanie wzmacniające… Czy jest to ślad myślenia charakterystycznego dla tzw. magii sympatycznej?

– grzyb chirurgów (Fungus chirurgorum) – chodź nazwa brzmi niezwykle, jest to po prostu pospolita huba, której dawniej używano do tamowania niewielkich krwotoków;

– martwa głowa (Caput mortuum) – wbrew pozorom nie chodzi o głowę umarlaka, lecz o sproszkowany tlenek żelaza. Lubiącym eksponaty z dreszczykiem przypominamy, że na naszym portalu zobaczyć można inne naczynie, w którym przechowywano prawdziwą głowę umarlaka –  Słój apteczny na czaszkę ludzką spreparowaną.

Mamy nadzieję, że ta skromna zapowiedź rozbudzi ciekawość wszystkich miłośników historii medycyny. O dacie publikacji obiektów z Muzeum Farmacji Collegium Medicum Uniwersytetu Jagiellońskiego będziemy informować na blogu, a tymczasem polecamy zapoznać się z eksponatami zdigitalizowanymi w ramach poprzedniego projektu.

Opracowanie: Adam Spodaryk (Redakcja WMM),
Licencja Creative Commons

Ten utwór jest dostępny na licencji Creative Commons Uznanie autorstwa 3.0 Polska.

Wyświetlanie 1 rezultatu.