Blog

Wytworna zabawa

Arkadyjskość, idylliczność, sielskość – to uczucie beztroski, spokoju, równowagi i bliskiego kontaktu z przyrodą. Tak właśnie wyobrażamy sobie lekkie, słoneczne, letnie dni spędzane na łonie natury – w zaciszu lasu, na ławce w parku czy w kameralnym ogrodzie, w każdym razie z dala od zgiełku miasta. W tym tygodniu chcemy Was zaprosić do zabawy w stylu wytwornego towarzystwa sprzed kilku wieków, a za ilustrację tegoż niech posłuży nowa odsłona strony głównej.

Zabawy w ogrodach czy parkach praktykowane były chyba od zawsze, jednak w XVIII wieku, szczególnie za czasów panowania Ludwika XV, urosły do rangi dworskiej rozrywki. Eleganckie przyjęcia na łonie natury, z wystawną ucztą i towarzyszącą muzyką sprzyjały nastrojowi lekkości i igraszek,

Harlequin z commedia dell'arte, dekoracja malarska puszki na herbatę, kolekcja Zamku Królewskiego na Wawelu

były pretekstem do zabaw, odgrywania scen z commedia dell’arte, a także do miłosnych zalotów. Inspiracją dla nich były sceny pasterskiego życia (fête champêtre), kojarzonego z miejscem idealnym – grecką Arkadią, a więc z powrotem do natury i życiem w pełnej harmonii.

Zabawy wytwornego towarzystwa na tle przyrody stały się też bardzo popularnym tematem malarskim doby rokoka, zwanym fête galante (z franc. „wytworna zabawa”), którego przykłady możemy spotkać również na przedmiotach życia codziennego, jak chociażby na wachlarzu czy miśnieńskiej puszce na herbatę.

Odchodząc od rokokowej elegancji i wytworności, lecz nie zmieniając przywołanego nastroju zapraszamy Was na zabawę w podobnym klimacie w zaciszu parku Decjusza i towarzystwie jego renesansowej willi, gdzie będziemy piknikować na świeżym powietrzu, świętując otwarcie nowej siedziby Małopolskiego Instytutu Kultury w Krakowie, o czym możecie przeczytać TU.

 

 

Opracowanie: Paulina Kluz (Redakcja WMM),
Licencja Creative Commons

Ten utwór jest dostępny na licencji Creative Commons Uznanie autorstwa 3.0 Polska.

Międzynarodowy Dzień Heraldyki

Z okazji Międzynarodowego Dnia Heraldyki obchodzonego 10 czerwca, na stronie głównej Wirtualnych Muzeów Małopolski prezentujemy tarczę herbową miasta Gorlice z kolekcji Muzeum Regionalnego PTTK im. Ignacego Łukasiewicza w Gorlicach. Owalna tarcza zdobiła wejście do magistratu miejskiego Gorlic od przełomu XIX i XX wieku.

Motyw herbu można odnaleźć na wielu obiektach zgromadzonych na stronie Wirtualnych Muzeów Małopolski, między innymi: na arrasach, na kielichach, na piecach kaflowych i sztućcach.

Herb stał się w średniowieczu znakiem rozpoznawczo-bojowym. Wywodzi się z symboliki heroicznej lub znaków własnościowych, był ustalany według ścisłych reguł heraldycznych. Pełnił funkcję wyróżnika osoby stanu rycerskiego, później szlacheckiego, także rodziny, rodu, organizacji kościelnej, mieszczańskiej bądź cechu rzemieślniczego, miasta lub państwa[1].

Zainteresowanych tematyką herbową odsyłamy do tekstu Herb miasta jako znak jego posiadania.

Opracowanie: Mirosława Bałazy (Redakcja WMM),
Licencja Creative Commons

Ten utwór jest dostępny na licencji Creative Commons Uznanie autorstwa 3.0 Polska.



[1] Wikipedia: https://pl.wikipedia.org/wiki/Herb [dostęp: 09.06.2016].

 

Dzień Dziecka w WMM

W tym tygodniu zachęcamy Was do poszukania dziecięcych tropów na naszym portalu. Drewniane zabawki, dziecięce portrety, muzealny plac zabaw... Dzień Dziecka w muzeum? „Tak! Zwiedzanie muzeum może być zabawą. Koniec z poważnymi etykietkami i gablotami. Może wybierzemy się do cyrku? Albo zagramy w klasy? Wcielimy się w kogoś innego i zrobimy sobie śmieszne zdjęcia? Możemy też... poszukać skarbu! Albo popływać kajakiem, pojeździć na rowerze, pokręcić się na karuzeli, pobawić w sklep... Na naszym placu zabaw czeka Cię mnóstwo atrakcji. Razem odszukamy interesujące obiekty, które swoim wyglądem lub funkcją przypominają elementy charakterystyczne dla placów zabaw. Nie zawsze będą to oczywiste skojarzenia. Warto jednak zatrzymać się na chwilę przy każdym obiekcie i przyglądnąć mu się uważnie. A przy następnej wizycie w muzeum – odszukać kolejne, które mogłyby stanąć na naszym wirtualnym, muzealnym placu zabaw” – zachęca w swojej prezentacji Anna Komorowska. To jedna z naszych propozycji na dzisiejsze święto. A może spędzicie ten czas na pracach ręcznych w dziale Zrób to sam!, przygotowując na przykład konika z tektury? Jeśli wybieracie się na spacer, też mamy dla Was kilka propozycji, jak uatrakcyjnić ten czas i co robić z dzieckiem w parku. W dziale „Ćwiczenia” znajdziecie jeszcze wiele innych inspiracji do wspólnego spędzenia czasu. Życzymy Wam wspaniałego dnia! Wspaniałego Dnia Dziecka!

 

 

A jeśli tęsknicie czasem za drewnianymi zabawkami – takimi, jak prezentowany dziś wózek z konikami z myślenickiego muzeum – zapraszamy Was do poszukania tego motywu na naszym portalu. Często artyści wykorzystywali go do zarysowania atmosfery dziecięcej zabawy. Czy rozpoznajecie, z których eksponatów udostępnionych na WMM pochodzą wybrane fragmenty?
Opracowanie: Kinga Kołodziejska (Redakcja WMM),
Licencja Creative Commons

Ten utwór jest dostępny na licencji Creative Commons Uznanie autorstwa 3.0 Polska.

Mater omnia – mater mea

W tym tygodniu odsłona strony głównej nawiązuje do bardzo szczególnego święta – Dnia Matki, który obchodzimy w Polsce 26 maja. Prezentujemy z tej okazji obraz Matki Boskiej z Dzieciątkiem (Myślenickiej) w konkretnym typie ikonograficznym, zwanym eleusa (z ros. „umilenie”). Przedstawienie to charakteryzuje silny ładunek emocjonalny, podkreślający związek matki i dziecka, który objawia się poprzez czułe objęcie postaci oraz przytulenie policzka Marii do twarzy Dzieciątka.

„Matka” jest niemal intuicyjnym pojęciem, jednym z archetypów Junga głęboko zakorzenionym w zbiorowej nieświadomości, które rozumiane jest w kategoriach pierwotnego symbolu natury, szczególnie wiązanego z narodzinami, a więc i macierzyństwem, uosobionego przez boginię-żywicielkę czy boginię-matkę.

Na tej kanwie można doszukiwać się genezy pewnego wyróżnienia postaci Matki. Jednym z pierwszych wyrazów kultu w ogóle było oddawanie hołdu Matce Naturze czy Matce Ziemi. W starożytności znane były święta ku czci greckiej bogini Rei, matki wszechświata i bóstw, czy rzymskiej bogini Cybele (Kybele, Magna Mater), matce wszystkich bogów, bogini natury, urodzaju i płodności. Zwyczaj ten znalazł swoje odbicie również w religii chrześcijańskiej w obchodach dnia Matki Boga.

Znane są również świeckie przejawy celebracji tego święta, choć incydentalne, to coraz bliższe rozumieniu dzisiejszego Dnia Matki. W XVI wieku w Anglii i Szkocji praktykowano tzw. „matczyną niedziele”, podczas której służba dostawała dyspensę od pracy na rzecz powrotu do rodzinnego domu, w celu odwiedzenia matki i obdarowania jej drobnymi upominkami. 

Jednak dopiero w XX wieku w USA dzięki inicjatywie Anny Jarvis (dla oddania hołdu uwielbianej przez siebie matce), w 1907 roku doprowadziła do ustanowienia Dnia Matki, który zaledwie cztery lata później był już powszechnie znany. W Polsce zaś Dzień Matki celebrowany był po raz pierwszy w Krakowie w roku 1914 …i tak po dziś dzień.

Opracowanie: Paulina Kluz (Redakcja WMM),
Licencja Creative Commons

Ten utwór jest dostępny na licencji Creative Commons Uznanie autorstwa 3.0 Polska.

Ślady obecności

21 maja obchodzimy Światowy Dzień Różnorodności Kulturowej. Patrycja Trzeszczyńska napisała w swoim tekście Inny w czasie, inny w przestrzeni. Wielokulturowość w Małopolsce: „Inność staje się inspiracją – i choć jest tak stara jak potrzeba poznania odmiennych ludów i ich sposobów życia – to przybiera rozmaite retoryczne kształty, obecne w języku: wielokulturowość, różnorodność kulturowa, zróżnicowanie kulturowe, etniczne, narodowe, religijne, językowe, heterogeniczność kulturowa (i każda inna...), dialog międzykulturowy, komunikacja międzykulturowa itd.”

 

Z okazji Dnia Różnorodności na stronie głównej WMM można zobaczyć detal z ikony przedstawiającej św. Demetriusza Męczennika. Ikona ta pochodzi z cerkwi we wsi Czarna w Beskidzie Sądeckim a obecnie znajduje się w kolekcji Muzeum Okręgowego w Nowym Sączu. Ikona trafiła do muzeum w wyniku akcji zabezpieczającej połemkowskie mienie po przymusowych przesiedleniach ludności. Akcja została przeprowadzona w 1947 roku przez Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków w Krakowie na polecenie Ministerstwa Kultury i Sztuki. Grupa historyków i konserwatorów objechała wówczas łemkowskie wsie na terenie Sądecczyzny, zbierając obiekty znalezione na strychach i w przybudówkach. Pozostawione przez wyjeżdżającą ludność zabytki, narażone na zniszczenie lub kradzież, złożono w wynajętej Składnicy Muzealnej w Muszynie. Na portalu WMM znajdziecie obiekty związane nie tylko z kulturą Łemków, ale także Romów i ludności żydowskiej. To obiekty właśnie stają się jedynymi śladami obecności tych kultur na ziemiach Małopolski.

Opracowanie: Mirosława Bałazy (Redakcja WMM),
Licencja Creative Commons

Ten utwór jest dostępny na licencji Creative Commons Uznanie autorstwa 3.0 Polska.

Wyświetlanie 131 - 135 z 193 rezultatów.
Pozycji na stronę 5
z 39