|
Buzdygan – rekwizyt ze Szkoły Sztuk Pięknych lub Bractwa Kurkowego Pozłocisty buzdygan o sześciopiórej głowicy prawdopodobnie jest kopią historycznej broni będącej wojskowym insygnium. Wykorzystywany był jako rekwizyt w Szkole Sztuk Pięknych w Krakowie i został przedstawiony w prezentowanej na WMM martwej naturze autorstwa Tomasza Lisiewicza (1857–1930) (M 8). |
Czy wiesz, że Szachownica na skrzydłach Skąd wzięła się szachownica, która do dziś jest znakiem rozpoznawczym polskiego lotnictwa wojskowego? Wszystko za sprawą por. Stefana Steca, który na kadłubach dwóch samolotów, na których wykonywał loty, miał wymalowany znak czteropolowej szachownicy. Znak do tego stopnia przypadł do gustu dowódcy wojsk lotniczych ppłk. Hipolitowi Ossowskiemu, że 1 grudnia 1918 roku wydał on rozkaz sankcjonujący go jako rozpoznawczy dla samolotów polskiego lotnictwa wojskowego. |
Misiurka perska – rekwizyt ze Szkoły Sztuk Pięknych Misiurka jest formą hełmu pochodzenia wschodniego. Popularna była m.in. w Persji i Turcji, skąd przyjęta została do Polski. W wiekach XVII i XVIII tego typu hełmy noszone były m.in. przez towarzyszy pancernych. Prezentowana na portalu misiurka prawdopodobnie pochodzi z Persji. |
Czy wiesz, że O znaczeniu bitwy gorlickiej Pod Gorlicami rozegrała się jedna z najważniejszych bitew I wojny światowej. „Gdybym miał powiedzieć, które dni w moim życiu zawodowym były dla mnie najważniejsze, to były to dni 2 i 3 maja 1915 r., gdy ze wzgórz na zachód od Gorlic widziałem pobite wojska rosyjskie w odwrocie”. To słowa ówczesnego szefa sztabu generalnego c.k. armii, marszałka polnego Franza Conrada von Hotzendorfa. |
Czy wiesz, że O Chudej Emmie — Andrzej Stasiuk Z czego ten medal? Jakby z mosiądzu, z jakiejś łuski artyleryjskiej? Z tamtej wojny dalekiej? I jakie piękne kształty ma Chuda Emma — czyli ciężka haubica 305 milimetrów z fabryki Škody. Przypomina trochę mechanizm zegarowy i trochę maszynę parową. Bo w tamtych czasach nawet maszyny do zabijania miały w sobie piękno i wdzięk. Aż chciało się ich dotykać. Stąd te kobiece imiona: Gruba Berta czy nasza Emma. |
Odbiornik komunikacyjny HRO — model HRO Senior National HRO Senior to amerykański odbiornik krótkofalowy, stosowany zarówno w cywilnej, jak i wojskowej służbie radiokomunikacyjnej. HRO został wykonany w 1934 roku dla National Radio Company w USA. Odbiorniki te były produkowane w wielu wersjach: HRO Senior (prod. 1935—1943), HRO-Jr (prod. 1936—1943), RAS (prod. 1939—1945), HRO-M i HRO-5 (prod. 1944—1945). |
Opaska Związku Obrońców Lwowa z 1918 roku Opaska porucznika pilota Rudolfa Weydego, jednego z uczestników walk o Lwów w 1918 roku i członka lotniczej Sekcji Obrony Lwowa. Unikatowa opaska Związku Obrońców Lwowa z listopada 1918 roku, wprowadzona w latach 1934–1938, nadawana jako symbol członkostwa na podstawie obowiązkowej rejestracji i weryfikacji... |
Opaska zgrupowania AK „Żelbet” Obiekt ten stanowi odmianę opaski Armii Krajowej. Została ona wykonana dla żołnierzy zgrupowania Armii Krajowej „Żelbet”, wyrosłego z szeregu inicjatyw konspiracyjnych tworzonych po klęsce wrześniowej, wśród których należy wymienić przede wszystkim Tajną Organizację Wojskową Garnizonu... |
Nieśmiertelnik Kazimierza Piotrowskiego z powstania warszawskiego Znak identyfikacyjny — tak zwany nieśmiertelnik — jest nieodłączną częścią wyposażenia współczesnego żołnierza. Dzięki niemu możliwa jest identyfikacja zwłok. Ten jest przykładem swoistej improwizacji w warunkach bojowych powstania warszawskiego... |
Patent oficerski kapitana pilota Romana Florera Po wybuchu I wojny światowej Roman Florer otrzymał przydział jako obserwator na front serbski i włoski w 4. Eskadrze Lotniczej. Na przełomie 1914 i 1915 roku został skierowany na kurs pilotów do Wiener Neustadt. Po ukończeniu kursu powrócił na front jako pilot w 27. Eskadrze Lotniczej. |
Tablica legionowa miasta Kęty Tarcza ta, jak wiele podobnych w Galicji, została przygotowana w celu pozyskania funduszy na wsparcie wdów i sierot po walczących w czasie I wojny światowej żołnierzach. Ten sposób zbierania pieniędzy upowszechnił się w czasie I wojny światowej. Miało to związek z obciążeniami finansowymi, jakie spadły na rząd austriacki. Powodem były głównie koszty związane z wzrastającą liczbą rannych i ofiar. |
Obraz „Syn i zabita matka” Andrzeja Wróblewskiego Obraz ukazuje kilkuletniego chłopca obejmującego kobietę, ujętą od ramion, bez głowy. Kobieta nie żyje, choć wydaje się, że bezwładnym gestem ręki odwzajemnia pieszczotę. Artysta namalował ją sinawym błękitem i ubrał w niebieską sukienkę. W ten sposób — wykorzystując symbolikę błękitu: sferę cienia, niematerialności i transcendencji — malował wszystkie ofiary wojny, ludzi umarłych. Uogólniona, świadomie prymityzowana forma i niemal płasko kładziony kolor służą kondensacji treści i ekspresji. |
Obraz „Portret Kazimierza Janoty Bzowskiego” Portret Kazimierza Janoty Bzowskiego, zmarłego w 1862 roku założyciela drogińskiej linii rodu Janota Bzowskich. Obraz należał do rodziny Janota Bzowskich z Drogini. Podarował go do Muzeum Witold Nekanda Trepka. |
Orzeł legionowy — zwieńczenie Kolumny Legionów 16 sierpnia 1915 roku przypadała pierwsza rocznica utworzenia Naczelnego Komitetu Narodowego, który sprawował polityczno-organizacyjną opiekę na Legionami Polskimi. Tego dnia na Rynku Głównym w Krakowie, przed kościołem Mariackim, odsłonięto Kolumnę Legionów. Był to wysoki drewniany słup, do którego każdy obywatel mógł wbić gwóźdź, za co musiał uiścić odpowiednią kwotę, którą przekazywano na fundusz pomocy dla rodzin rannych i poległych legionistów. |
Flaga lotniskowa Polskich Sił Powietrznych na Zachodzie Na podstawie ustawy z dnia 22 sierpnia 1940 roku i umowy z dnia 11 czerwca 1940 roku pomiędzy rządami brytyjskim i polskim, strona brytyjska zezwoliła na utworzenie dwóch dywizjonów bombowych z ośrodkiem szkolnym i wprowadziła dualizm dowódczy oraz prawo posługiwania się polskimi symbolami... |
Zasobnik zrzutowy bębnowy, tzw. celka Jest to jeden z elementów brytyjskiego zasobnika zrzutowego, który składał się z szeregu takich segmentów. Posiada on prostą konstrukcję cylindra zaopatrzonego w pokrywy. W celu umożliwienia transportowania po wyjęciu z kontenera posiada uchwyty do przenoszenia. W zbiorach muzealnych... |
Kombinezon lotniczy RAF (Royal Air Force) Kombinezon lotniczy wykonany z brązowej satyny na watolinie, zapinany z przodu na metalowy suwak. Nogawice od stanu do dolnych krawędzi i z boku zapinane na metalowe suwaki. W okolicy kroku, po lewej stronie wszyta kieszeń wewnętrzna zapinana pionowo na klapę. Na lewym rękawie na wysokości łokcia... |
Książka lotów porucznika pilota Stefanii Wojtulanis-Karpińskiej („Barbary”) Stefania Wojtulanis-Karpińska „Barbara” aktywnie zajmowała się wszystkimi rodzajami sportów lotniczych, począwszy od udziału, jako nawigator, w Krajowych Zawodach Balonowych w 1936 roku. W 1938 roku uczestniczyła, także jako nawigator, w VIII Krajowych Zawodach Lotniczych. |
Silnik „Walter HWK” — model 109-507 Silnik marszowy przeznaczony do napędu niemieckiej kierowanej bomby latającej Henschel Hs 293. Jego konstrukcja powstała w małym zakładzie doświadczalnym „H. Walter K.G.” w Kiel (Kilonia) kierowanym przez prof. Hellmutha Waltera, który od 1935 roku zajmował się praktycznym zastosowaniem nadtlenku... |
Kordzik lotniczy (polski) Kordzik lotniczy (polski, wz. 24) wykonany przez Fabrykę Broni Siecznej Gabriela Borowskiego. Elementy metalowe (za wyjątkiem głownii) oksydowane na kolor starego srebra, pochwa metalowa obciągnięta czarną skórą. Kordzik o głowni niklowanej, polerowanej. Wzdłuż progu sygnatura firmy. Głowica u góry ma kształt ściętego ostrosłupa. Ozdobne pierścienie na rękojeści i pochwie z ornamentem ze skierowanymi w prawą stronę... |